در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یکی از جشنوارههای موضوعی که در حوزه سینما برگزار میشود و اتفاقا به خاطر رویکرد متفاوتش مدافعان زیادی هم دارد، جشنواره فیلمهای پلیس است که در موضوعهایی مثل امنیت اجتماعی، پیشگیری، اعتیاد و آموزش اجتماعی فیلم میپذیرد. این جشنواره در سالهای گذشته دورههای مختلفی را گذرانده و اوج و فرود زیادی داشته است، اما به نظر میرسد امسال یکی از دورههای خوب جشنواره پلیس باشد. جشنواره در بخشهای مختلفی مثل سینمایی، ویدئویی، مستند کوتاه و بلند برگزار میشود و در هر قسمت آثار گوناگونی به نمایش در میآید؛ از ساختههای فیلمسازان حرفهای گرفته تا فیلمهای نیمهحرفهای و تجربهگرا.
جشنواره پلیس نمایش عمومی فیلم دارد و آثار انتخابشده را برای مردم و منتقدان نمایش میدهد. به این ترتیب روزهای برگزاری جشنواره فرصتی است برای تماشای فیلمهای تازه، کشف استعدادهای سینمایی (بخصوص در بخشهای ویدئویی و مستند کوتاه و بلند) و بازبینی فیلمهای سینمایی بلندی که پیش از این اکران شدهاند، اما فرصت تماشای آنها از دست رفته است. شاید یکی از جذابیتهای این جشنواره همین باشد که میتوان فیلمهای خوب، اما مهجور یکی دو سال گذشته را که در جشنوارههای دیگر به نمایش در آمده یا اکران عمومی شدهاند در قالب بخش سینمایی آن تماشا کرد. از فیلمهایی که در این بخش به نمایش در میآید میتوان به «وقت بودن» با کارگردانی جلیل سامان اشاره کرد که چندی پیش سریال «ارمغان تاریکی» را برای تلویزیون کارگردانی کرده بود. در فهرست فیلمها به نام فیلم خوشساخت «پشت در خبری نیست» (شبنم عرفینژاد) بر میخوریم که در جشنواره بیستوهشتم فجر به نمایش درآمد، اما چنان که شایسته بود مورد توجه قرار نگرفت و حالا فرصتی است این فیلم دوباره دیده و تحلیل شود. از فیلمهای دیگر بخش سینمایی جشنواره پلیس میتوان به اشکان و انگشتر متبرک، ساخته درخشان شهرام مکری اشاره کرد و نیز فیلمهایی که هنوز به نمایش عمومی در نیامدهاند، مثل ندارها (محمدرضا عرب)، مرگ کسب و کار من است (امیر ثقفی)، آینههای روبهرو (نگار آذربایجانی) و زمان معکوس (انور ابلوچ). نکته جالب این است که چند فیلم قدیمیتر هم در جشنواره به نمایش در میآیند؛ مثل هیچ (عبدالرضا کاهانی) و «دلخون» (محمدرضا رحمانی). البته باید این نکته را در نظر گرفت که جشنواره پلیس، جشنوارهای موضوعی است و بدیهی است فیلمهایش را براساس اهداف و دغدغههای سازمان برگزارکنندهاش انتخاب کند؛ بنابراین الزامی وجود ندارد که همه فیلمهای انتخابی این جشنواره حتما از میان فیلمهای جدید و تولیدات امسال سینمای ایران باشد. معیار انتخاب فیلمها این است که با اهداف و برنامههای پلیس هماهنگ باشند و تاریخ تولیدشان اهمیت چندانی ندارد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: