رای فدراسیون به سازندگی

 البته تعداد بازیکنان سهمیه ملی تیم‎ها نسبت به سال گذشته تغییری نکرده است اما حق استفاده از بازیکنان خارجی کم شده است.

سال گذشته تیم‎های لیگ برتری می‎توانستند دیدارهای خود را با 2 بازیکن خارجی آغاز کنند و در صورت رسیدن به جمع 4 تیم برتر یک یار خارجی دیگر به ترکیب اضافه کنند ولی امسال تنها حضور یک بازیکن خارجی در ترکیب تیم‎‏ها تصویب شده است.

از مرحله حذفی به بعد تیم‎ها می‎توانند با 2 بازیکن خارجی در مسابقات شرکت کنند. این قانون به دنبال استفاده بی‌رویه بسیاری از تیم‌های باشگاهی از بازیکنان خارجی وضع شده است. در سال‌های قبل تیم‌های باشگاهی با استفاده از امکانات مالی به استخدام 3 بازیکن ملی مبادرت می‌کردند و در روزهای ماقبل لیگ برتر بازیکنان خارجی می‌گرفتند، بدون آن‌که در زمینه سازندگی کار خاصی صورت بدهند.

در این بین اما بحث دلالی رواج پیدا کرد تا جایی که بیشتر کارشناسان به این نتیجه رسیدند افزایش تعداد بازیکنان خارجی از یک سو و کمرنگ کردن نقش بازیکنان جوان ایرانی در تیم‌ها از سوی دیگر باعث از بین رفتن بخشی از سرمایه‌های بسکتبال می‌شود.

اگر چه برای رسیدن به استانداردهای بین‌المللی تیم‌ها ملزم به رعایت قواعد در این سطح هستند اما از آنجایی که بیشتر تیم‌ها یاد گرفته‌اند سرنا را از سر گشادش بنوازند عرصه بر جوانان این سرزمین هر سال تنگ‌تر شد.

استخدام بازیکنان خارجی فرصت مناسبی بود که مانند سال‌های گذشته به شکوفایی بیشتر جوانان بسکتبال بینجامد، اما در سال‌های اخیر به دلیل افراط که نشانه‌های اصلی آن را می‌توانستیم در دلال بازی‌ها مشاهده کنیم این فرصت خوب به یک تهدید دائمی تبدیل شد.

سال قبل در لیگ برتر بسکتبال آشفتگی و سردرگمی بین برخی از تیم‌ها از جمله پتروشیمی بندر امام تا حدی پیش رفته بود که این تیم ناچار به تعویض و تغییر 5 بازیکن خارجی شده بود. به هر‌حال این حق برای نماینده‌های بسکتبال ایران در رقابت‌های بین‌المللی محفوظ است که برای رقابت با تیم‌های خارجی از تعداد بازیکنان بیشتری استفاده کنند.

لیگ باشگاه‌های غرب آسیا که با 2 بازیکن خارجی برگزار می‌شود این فرصت را به تیم‌های ما می‌دهد تا در جبهه‌ای دیگر در سطح استانداردهای بین‌المللی، خودشان را محک بزنند.

شیخ سمب، بازیکن خارجی تیم بسکتبال مهرام در 2بازی این تیم با الریاضی لبنان برابر لورن وودز بازیکن حریف مستاصل بود. این بازی را خیلی‌ها در فینال باشگاه‌های آسیا دیده‌اند و یکی از عوامل باخت مهرام در بازی آخر، بازی ضعیف سمب و شکست این بازیکن برابر همتای خود در تیم حریف بوده است. اما در غیاب سمب چه اتفاقی افتاد؟

اصغر کاردوست به عنوان بازیکن جایگزین چه کرد؟ بازیکنان پست پنج در ایران چگونه پیدا و ساخته می‌شوند؟ یکی از مواردی که مسوولان بسکتبال را راضی به تصمیم کاهش تعداد بازیکنان خارجی کرد نیمکت‌نشینی بازیکنان ایرانی از جمله بازیکنان پست پنج بوده است.

مربیان ایرانی در استخدام بازیکنان خارجی یک دیدگاه مشترک دارند؛ استفاده از بازیکنان بزرگ یا BIG MAN. این بازیکنان در زیر سبدها تاثیرگذاری خاصی دارند. با مطرح شدن شکیل اونیل در NBA با وزن نزدیک به 150 کیلو گرم و قامت 216 سانتیمتر، بازی بسکتبال در زیر سبد تعریف دیگری پیدا کرد و بازیکنان زیادی با این شرایط جذب تیم‌ها شدند. در لیگ ایران این نوع نگاه به بازی زیر سبد خیلی خوب رخنه کرد.

حامد حدادی و جابر روزبهانی در تیم‌های جوانان، قدرت و نقش تعیین‌کننده قامت را در نتیجه‌گیری ثابت کردند و در باشگاه‌ها «گارس» استخدام شد تا لیگ برتر بسکتبال ایران حضور BIG MAN را جدی‌تر بگیرد.

امروز در شرایطی قرار گرفته‌ایم که حامد حدادی بارش را از لیگ ایران بست و به NBA رفته تا تجربیاتش را از بازی با غول‌ها کامل‌تر کند. جابر نتوانسته همانی باشد که انتظار داشتیم. حالا با این همه رفت و آمدها در لیگ برتر و بعد از حدادی بازیکن پست پنج تیم ملی بسکتبال کیست؟

سرمربی تیم ملی می‌گوید اصغر کاردوست را ما هم قبول داریم اما بعد از 10 سال و این همه بازیکنان خارجی و درآمدها و مخارج آیا تحویل یک بازیکن در این پست کافی است؟

در پست چهار وضعیت بهتر از بازیکنان پست پنج نیست.اوشین ساهاکیان تنها داشته این روزهای بسکتبال است و ماتیچ می‌گوید سهراب‌نژاد را دعوت کرده تا دستش را در این پست بگیرد. بازیکنی که چند ماه قبل از بازی در تیم ملی خداحافظی کرده بود اما امروز به حکم سرمربی دوباره بازگشت تا جای خالی پست چهار در بسکتبال ایران زیاد توی ذوق نزند.

حرف زدن درباره بازیکن خارجی در لیگ برتر بسکتبال سخت است چه بسا این بازیکنان طرفداران متعصب دارند که منتقدان حضور بازیکنان خارجی را متهم به بی‌سوادی می‌کنند. اما آنچه این افراد بدان توجه ندارند و در واقع نقطه اختلاف نظر 2 گروه است طرز به‌کارگیری بازیکن خارجی است.

اگر بازیکن خارجی به لیگ کمک کند حرفی نیست. اگر تیم‌ها در کنار استفاده از بازیکن خارجی، چشم به آینده بسکتبال بدوزند و جوانان ایرانی را در برنامه‌های دو، سه ساله در بسکتبال ایران مطرح کنند باز هم کسی از حضور این بازیکنان ایراد نمی‌گیرد. باز همگان بر این باورند که بسکتبال ایران برای پیمودن راه بین‌المللی نیاز به بازیکنان خوب خارجی را بیش از گذشته احساس می‌کند.

امسال در لیگ NBA تیم‌هایی که کمتر کسی فکر حضور آنها را در مراحل حذفی انتظار می‌کشید، کم نبودند. یکی ممفیس تیم حامد حدادی. آنها بعد از 2 فصل که ضعیف‌ترین نتایج را به‌دست آوردند از یک موضوع غافل نشدند؛ جوانگرایی. همین تفکر ممفیس سال 2011 را متحول کرد.

حامد حدادی در 24 سالگی پا به این تیم گذاشت. مارک گاسول هر سال بهتر بازی کرد و اوجی مایو و رودی گی از دیگر جوانان ممفیس بودند که در سال‌های قبل در ویرانه‌های یک تیم ساخته می‌شدند و امسال ممفیس را تا مرز فینال کنفرانس غرب پیش بردند.

تیم‌های ایرانی با بازیکنان خارجی و البته با چند بازیکن ملی امروز را خوب می‌بینند اما فردایی هم هست.آن هم برای کشوری که نیروی جوان دارد. واقعا حیف است این قدر خارجی‌گرا باشیم.

محمد رضاپور 
جام‌جم