برای پول بیشتر به مادرید رفتم

قطعا همین طور بود، چون ما توانستیم با آن نتایج، فوتبال پرتغال را در جهان مطرح کنیم. در آن موقع باشگاه‌ها فقط از 3 بازیکن خارجی استفاده می‌کردند و همین مساله موجب رشد بازیکنان جوان داخلی شده بود.

راستش را بخواهید اوزه بیو جزو الگوهای من نبود چون هیچ وقت او را در زمین بازی ندیدم، بلکه من بازیکنان بزرگی از دهه 1980 را دوست داشتم؛ بازیکنانی مثل زیکو و مارادونا و در پرتغال فرناندو کالانا و پائولو فوتره که هردو در بال راست بازی می‌کردند.

در آن سال قراردادم با اسپورتینگ به پایان می‌رسید و باشگاه هیچ علاقه‌ای برای تمدید آن نداشت و آنها با یوونتوس برای ترانسفر به توافق رسیدند، اما دوست نداشتم به آن باشگاه بروم و خودم قراردادی با پارما امضا کردم. چیزی که با یوونتوس امضا کردم، پیش قرارداد بود، ولی لوچیانوموجی که در فوتبال نفوذ زیادی داشت، مرا از بازی در ایتالیا برای 2 سال منع کرد و شاید هم شانس من بود که این اتفاق افتاد و به بارسا رفتم.

وقتی 22 سال داری و به تیمی ‌مثل بارسا می‌روی، هیچ وقت فکر نمی‌کنی جانشین کدام بازیکن شده‌ای. فقط می‌خواهی بهترین بازی‌ات را ارائه کنی و نشان بدهی که لیاقت بازی در این تیم را داری. انتقال به بارسا بهترین تصمیم زندگی‌ام بود.

فکر نمی‌کنم. او دید خوبی در اجرای سیستم‌های مورد نظرش داشت و شما می‌توانید نتیجه تفکرات او را حالا در بارسا ببینید. 15 سال بعد از آخرین سال مربیگری‌اش او هنوز هم از خیلی‌ها در فوتبال دنیا جلوتر است.

مطمئن نیستم این بهترین بازی من بوده، چون بازی‌های خوبی در پرتغال داشتم. البته تمام بازی‌هایی که برای تیم ملی کشورم انجام دادم، ارزشمند و مهم بود، ولی یادم هست یک بار که در اسپورتینگ بازی می‌کردم، بازی دوستانه‌ای مقابل نیوکاسل داشتیم که 3 بر صفر در نیمه اول عقب بودیم و در نیمه دوم 4 گل به آنها زدیم.

در آن زمان از بابت پنالتی که به نادرستی علیه ما اعلام شد، خیلی ناراحت شده بودم و تصور می‌کردم اگر این اتفاق در محوطه جریمه حریف رخ داده بود، شاید پنالتی اعلام نمی‌شد. داور آن صحنه را ندید و کمک داور پنالتی اعلام کرد و او هم به خاطر سرعت این اتفاق نمی‌توانست از بابت پنالتی بودنش مطمئن باشد. من هیچ‌وقت آن صحنه را در تلویزیون ندیدم و نمی‌خواهم بابت گذشته تاسف بخورم.

تصور می‌کنم بارسا با توجه به ارزشی که برای باشگاه داشتم، دستمزد خوبی به من پرداخت نمی‌کرد. در همان زمان شانس انتقال به مادرید پیش آمد و مدیر بارسا تصور کرد من می‌خواهم به آنها بلوف بزنم. وقتی همه چیز تمام شد و با مادرید قرارداد امضا کردم، حاضر بودند دستمزد درخواستی‌ام را پرداخت کنند و به من شانس ماندن در باشگاه را بدهند. اما دیگر دیر شده بود و من به مادرید رفتم تا برای مدیر برنامه‌هایم مشکلی ایجاد نشود.

در فصل اول با ویسنته دل‌بوسکه همه چیز عالی بود و ما همه جام‌ها را بردیم، اما در فصل بعد که دخالت در تیم زیاد شد، مشکلات هم شروع شد و بازیکنان تحت تاثیر مسائل غیرورزشی قرار گرفتند.

روبرتو کارلوس و بیسنته لیزارازو. برخی از رویارویی‌های ما تاریخی بود و هر دو بازیکن خیلی سریع بازی می‌کردند و سخت بود توپ را از آنها عبور داد.

من خیلی گل نزدم، شاید گلی که در یورو 2000 به انگلستان زدم، همه چیز را در آن بازی پرتنش، عوض کرد. یا گلی که در بارسا به رئال مادرید زدم.