راز افزایش حافظه درازمدت

استنتاج منطقی از این موضوع که محققان آن را رد یاد (اثر حافظه)‌ می‌‌نامند یک مولفه امضایی (اثر مشخص)‌ از حافظه بلندمدت است.

موضوع رد یاد، افزایش درون‌ریزی کلسیم در بخشی از عصب‌ها پس از شکل‌گیری حافظه درازمدت در قسمتی از مغز حشرات به نام تنه قارچی است. این بخش یک جفت لب بزرگ که میانجی یادگیری و حافظه خصوصا حافظه مربوط به بوهاست، می‌باشد. این بخش با هیپوکامپ مغز انسان پیش از این مقایسه می‌شد. افزایش درون‌ریزی کلسیم نیز در دیگر مدل‌های جانوری همراه با یادگیری اتفاق می‌افتد.

ران دیویس، مسوول تیم تحقیقاتی معتقد است که به احتمال بسیار زیاد فرآیند مشابهی با این فرآیند در انسان هم باید وجود داشته باشد.

برای اندازه‌گیری تغییرات در عصب‌های «دروسفیلا» محققان از تکنیک تصویربرداری اپتیکال کاربردی استفاده کردند؛ تکنولوژی‌ پیشرفته‌ای که به محققان کمک کرد جزو پیشگامان مطالعه یادگیری و حافظه در این مبحث خاص باشند. با استفاده از حسگرهای پروتئینی که به محض بالا رفتن مقدار کلسیم تشعشع ایجاد می‌کردند محققان توانستند میزان تغییرات درون‌ریزی کلسیم بخش عصب‌های تنه قارچی در واکنش به یادگیری بوها را مشخص کنند.

این مشاهدات و ردیابی حافظه به موازات تغییرات رفتاری انجام می‌گرفت.

جالب این که رد یاد تنها در شرایطی اتفاق می‌افتاد که حشره با چندین رخداد مربوط به یادگیری با فواصل مشخص بین هر رخداد مواجه می‌شد. این شرطی‌سازی فاصله‌دار رخدادها یکی از ملزومات شکل‌گیری حافظه درازمدت است.

پیش از این محققان دریافته بودند نه تنها مشروط‌سازی فاصله‌دار رخدادها منجر به رد یاد حافظه درازمدت می‌شود بلکه این رخدادها بین 4 تا 7 روز در خاطر پشه‌ها باقی می‌‌ماند، اما در پشه‌هایی که با یک رخداد مواجه می‌شوند رد یاد حافظه درازمدت تشکیل نشده و اثر رخداد تنها یک روز در خاطر حشره باقی می‌ماند.

دیویس می‌گوید: پدیده شرطی‌سازی فاصله‌دار در میان تمامی گونه‌های خلقت وجود دارد، اما هیچ‌کس واقعا نمی‌داند چرا این پدیده در شکل‌گیری حافظه درازمدت اهمیت دارد.

Scienceblog / مترجم: آتنا حسن‌آبادی