انگیزه مرموز برای قتل زوج مسن

امیر حرف‌های نماینده دادستان را قبول ندارد. او می‌گوید واقعیت را بیان کرده است و اصلا درست نیست او را متهم به سرقت و قتل به خاطرانگیزه مادی کنند.

بله رابطه‌ام با او خوب بود چون عمه‌ام با شوهرش تنها بود و آنها بچه نداشتند، من به کارهایشان رسیدگی می‌کردم. برایشان خرید می‌کردم و کاری که می‌خواستند را انجام می‌دادم.

خیلی تنها بودند و به من می‌گفتند نمی‌توانند از پس کارهایشان بربیایند. من هم دلم برای عمه‌ام می‌سوخت، دوستش داشتم و با وجود همه بدرفتاری هایش سعی می‌کردم همیشه به او رسیدگی کنم. بدرفتاری‌های او آنقدر بود که حتی یکبار هم من و همسرم را برای شام به خانه اش دعوت نکرد.

عمه‌ام هیچ وقت آشپزی نمی‌کرد. او از ابتدای جوانی اش اینطور بود و می‌گفت دوست ندارد با کسی رفت و آمد کند.

عمه‌ام هفته‌ای یکبار از رستوران غذا می‌خرید و برای یک هفته اش ذخیره می‌کرد. من او و شوهرش را می‌بردم تا خرید کنند. در طول هفته هم غذاها را گرم می‌کردند و می‌خوردند. البته گاهی هم من و خانواده‌ام را مهمان می‌کردند تا در همان رستوران غذا بخوریم. اما هیچ وقت من را به خانه‌اش دعوت نکرد.

برادرم هم گاهی به آنها سر می‌زد. ماهی یا 2 ماهی یکبار اما این من بودم که کارهایشان را انجام می‌دادم و موقع بیماری از آنها نگهداری می‌کردم.

اختلاف بر سررفتاری بود که شوهر عمه‌ام انجام داده بود. او به همسرم دست درازی کرده بود.

چند روز قبل از این حادثه عمه‌ام سکته کرد و من او را به بیمارستان بردم. بعد از این‌که از بخش مراقبت‌های ویژه به بخش عمومی منتقل شد از من خواست تا همسرم را پیش او ببرم، همسرم قبول کرد و چند روزی در بیمارستان کنار عمه‌ام ماند. روزی که او مرخص شد من برای این‌که عمه‌ام را به خانه‌اش ببرم او را سوار ماشین کردم و به اتفاق همسرم و فرزندم به سمت خانه عمه‌ام رفتیم.

عمه‌ام را پیاده کردم و او را بغل کردم تا به خانه‌اش ببرم، پسرم و همسرم پایین در پارکینگ ایستاده بودند وارد خانه شدم و همین که برگشتم همسرم از من خواست که برویم؛ دگرگون بود اما به من چیزی نگفت.

چند روزی بود که رفتارش عصبی و بد شده بود. با من دعوا می‌کرد و با پسرمان کنار نمی‌آمد. از او پرسیدم چه شده است، هیچ چیز نگفت تا این‌که یک روز متوجه شدم او گریه می‌کند. خیلی اصرار کردم که موضوع را به من بگوید او هم گفت که شوهر عمه‌ام به او دست درازی کرده است و به او پیشنهاد دوستی داده. من هم عصبی شدم، قصد نداشتم او را بکشم. فقط با عمه‌ام دعوا کردم و از آنها خواستم که دیگر به خانه ما تلفن نکنند و با ما کاری نداشته باشند.

روز حادثه بارها با من تماس گرفت و از من خواست به خانه‌اش بروم. هرچه گوشی را قطع کردم فایده‌ای نداشت تصمیم گرفتم بروم و با آنها صحبت کنم.

عصبی بودم، نمی‌دانستم که چه می‌کنم، می‌خواستم انتقام بگیرم. با عمه‌ام صحبت کردم و به او گفتم که نباید این‌طور جواب محبت‌های من را می‌داد.

درگیری لفظی بین ما بالا گرفت و من در یک لحظه کنترل خودم را از دست دادم. وقتی رفت صورتش را بشوید با چاقو او را به قتل رساندم.

او در پارکینگ بود وقتی وارد خانه شد از من سراغ عمه‌ام را گرفت گفتم در حمام است وقتی وارد شد با چاقو او را هم زدم.

می‌خواستم آثار جرم را از بین ببرم. در آن موقع آنقدر ترسیده بودم که نتوانستم تصمیم درست بگیرم و موضوع را به پلیس گزارش دهم.

نمی‌دانم چرا چنین اتهامی را به من وارد می‌کنند. من چنین کاری نکردم. فقط یک فرش خانه عمه‌ام را جمع کردم چون روی آن خون ریخته بود بعد از این‌که قالیشویی آن را شست به پلیس تحویل دادیم.

نه این‌طور نیست این تهمت است من چنین کاری نکردم.

وقتی با هم صحبت می‌کردیم او به من گفت در بیمارستان روی همسرم ادرار کرده تا او را آزار دهد من هم به تلافی او را کشتم.

او هیچ نقشی نداشت همسرم اصلا دخالت نکرد و بعد از قتل بود که متوجه شدم حتی از من خواست که خودم را به پلیس معرفی کنم اما من این کار را نکردم.