همه راه‌ها به رونالدو ختم نمی‌شود

این از آن گونه ریسک‌هاست که هر کسی به‌جای مورینیو بود باید می‌پذیرفت، هر چند اگر رئال در آن بازی نتیجه نمی‌گرفت انتقادها از او به خاطر این تصمیم فراوان بود.

واقعیت این است ریسکی که ما از آن صحبت می‌کنیم هفته‌هاست صورت گرفته و رونالدو با این‌که از ناحیه عضلات پای راست درد شدیدی داشته، همیشه در ترکیب قرار گرفته و کامل بازی کرده است.

بخش عمده آن به خاطر نیازی بوده که مورینیو به او داشته و بخش دیگر به خواست مربی پرتغالی برای راضی نگاه داشتن او برمی‌گشته است. رونالدو که درگیر رقابتی ناخواسته و رسانه‌ای برای بهترین گلزن فصل با لیونل مسی است به طور غریزی فردی رقابت‌طلب است و همیشه برای شرکت در هر رقابتی آماده است. او که در بازی با مالاگا به شکلی آشکار مصدوم شده بود پس از زدن گل سومش در پیروزی 7ـ صفر برابر این تیم، به بازی ادامه داد و بعد هم برابر آتلتیکو مادرید بازی کرد، هر چند بناچار 2 هفته استراحت کرد.

اما مورینیو با بیان این قضیه نشان می‌دهد در هر شرایطی به بازی رونالدو نیاز دارد و به شکل غیرمستقیم ابراز می‌کند همه امیدش را به یک بازیکن واحد بسته است. رونالدو در تمامی ‌بازی‌هایی که انجام داده بجز بازی عجیب در نیوکمپ خوش درخشیده است‌.‌ حضور کریس در زمین و هوا برای تیم مقابل تهدید کننده بوده و در کنار مسی بهترین بازیکنان لالیگا در این فصل هستند. این شرایط سبب شده تا حتی هم‌تیمی‌اش آلوارو آربلوا دست به انتقاد بزند و بگوید: «گاهی به نظر می‌رسد رئال تنها همین یک بازیکن را دارد و همه تیترها به اوختم می‌شود، در حالی‌که رئال بازیکنان دیگری هم دارد.»

قبل از مصدومیت، رونالدو یکی از 2 بازیکن در کل تیم‌های لالیگا محسوب می‌شد که در تمام بازی‌های تیمش حضور پیدا کرد و بجز ایکر کاسیاس از تمامی ‌بازیکنان رئال بازی‌های بیشتری را انجام داد.

او طی این بازی‌ها 27 گل به ثمر رسانده و ارزش گل‌های او زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم در بازی با اسپورتینگ خیخون غایب بود و همین عدم حضور او منجر به اولین باخت خانگی مورینیو پس از 9 سال مربیگری شد. ولی اعتراض آشکار آربلوا و نکاتی که سایر بازیکنان به شکل پنهانی به گوش مورینیو رسانده‌اند سبب شد او پس از مصدومیت مارسلو، بنزما و ژابی آلونسو هم نسبت به نبودشان واکنش نشان داده و حتی به روزنامه مارکا بگوید: «مادرید یادگرفته بدون رونالدو بازی کند ولی راه‌حلی برای نبود مارسلو یا آلونسو ندارد.»

در بازی‌هایی که رونالدو در زمین نبوده رئال بناچار تاکتیک‌های متفاوتی را به کار گرفته و اکثر آنها بجز بازی با خیخون موثر بوده‌اند. در بازی رفت با تاتنهام رئال با حضور آده بایور در خط حمله کار کرد و موفق بود و در بازی راسینگ سانتاندر مسعود اوزیل به وسط فراخوانده شد و خوب کار کرد. در نبود او پاس‌ها کوتاه‌تر و سریع‌تر شده و همه در کارهای تهاجمی‌ مشارکت بیشتری دارند.

او در لیگ امسال بیش از هر بازیکنی ـ حتی بیش از مسی ـ ضربه به چارچوب داشته و در 24 بازی از 28 بازی این فصل بیش از 5 بار چارچوب دروازه حریفان را نشانه رفته است. در برابر رئال سوسیداد این آمار خیره‌کننده بود و در پیروزی 4ـ یک برابر تیم ته جدولی رونالدو 15شوت به سمت دروازه زد. در این بین تنها یکی از بازیکنان رئال بوده که در یک بازی بیش از 5 ضربه به چارچوب داشته است و او کسی نیست جز کریم بنزما که در بازی با سانتاندر که رونالدو غایب بود 6 ضربه به طرف دروازه زد.

در آمار جالب دیگر، تعداد پاس‌های رسیده به بنزما همراه آده‌‌ بایور در خط حمله روی هم رفته کمتر از پاس‌هایی بود که در بازی با دپورتیوو لاکرونیا به رونالدو رسیده بود. البته آمار شوت‌های رونالدو همیشه موثر نبوده و برای مثال در بازی با دپورتیوو او 8 ضربه به دروازه زد اما هیچ‌کدام گل نشد و بازی هم با نتیجه مساوی به پایان رسید. در برابر اوساسونا، لوانته و مایورکا هم او به ترتیب 9، 8 و 7 شوت به دروازه زد، اما رئال مادرید و شخص رونالدو در گلزنی در این بازی‌ها هم ناموفق بودند.

مارسلو، مدافع تهاجمی برزیلی رئال‌مادرید در گفت‌وگویی با روزنامه ال‌دپورتیو دل موندو اشاره کرده بود تاتنهام چهره‌های متفاوتی دارد و ترکیب‌های گوناگونی را از هری ردنپ، سرمربی انگلیسی این تیم در زمین دیده‌ایم، اما شاید استفاده از این توصیف درباره خود رئال مادرید هم چندان بیراه نباشد. رئالی که می‌تواند با بنزما در خط حمله در چندین هفته نتیجه بگیرد و با مصدومیت او از آده‌‌ بایور بازی متفاوتی بگیرد.