در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
به گزارش مهر، این گونه ماهی که سلاکانت نام دارد نخستین بار در سال 1938 توسط «مارژوری کارتنی- لاتیمه» ، یک دانشمند اهل آفریقای جنوبی در میان گروهی از ماهی های معمولی کشف شد.
تا پیش از این کشف ، تصور می شد که این گونه میلیونها سال قبل همراه با دایناسورها در پایان دوره کرتاسه منقرض شده است ، اما این ماهی هنوز زنده بود و خود را در میان اعماق آب های اقیانوس پنهان کرده بود.
از آن زمان این ماهی با نام علمی Latimeria chalumnae شناخته شد. پس از آن در سال 1997 گونه ای دیگر از این خانواده به نام Latimeria menadoensis در آبهای اندونزی توسط یک زیست شناس آمریکایی کشف شد.
این ماهی به حدی اسرارآمیز است که هیچ کس دقیقا نمی داند چه تعداد از آن وجود دارد اما به نظر می رسد که حدود 300 نمونه از این ماهی در دریاچه جزایر کومور زندگی می کنند.
پرتره ای از جد بزرگ
از آنجا که «سلاکانت» در آبهای عمیق زندگی می کند به سختی قابل رصد و عکسبرداری است. به همین منظور بین ماههای ژانویه و فوریه 2010 تیمی متشکل از غواصان به منظور عکاسی از یک کلونی بسیار کوچک از «سلاکانت»ها در خلیج «سودوانا» واقع در آفریقای جنوبی به عمق این آبها رفتند و عکاس به همراه دستیارانش در مجموع 81 دقیقه در کنار چهار «سلاکانت» شنا کرد.
لبخند لطفاً!
سلاکانت در بین تمام ماهی ها به یک سبک منحصر به خود شنا می کند. به طوریکه این ماهی به طور همزمان باله سینه ای چپ و باله شکمی راست و بعد باله سینه ای راست و باله شکمی چپ را حرکت می دهد. این گام آهسته و شیک تقریبا شبیه به حرکت یورتمه در چهارپایان است. غواصان این تیم تحقیقاتی تقریبا همیشه خود را از دید سلاکانتها پنهان می کردند و تنها در این عکس، ماهی با عکاس شوخی می کند. این عکاس در این خصوص گفت:«سعی کرد مرا بخنداند!»
ماموریت در عمق
این تیم در مدت 4 هفته 21 بار به زیر آب رفتند اما تنها در شش موقعیت موفق شدند سلاکانت ها را مشاهده کنند. این ماهی ها شبگرد هستند. در منطقه خلیج «سوندوانا» این موجودات در غارهای زیردریایی در عمق 100 متری پنهان می شوند و تنها شبها برای تغذیه از ماهی های کوچک بیرون می آیند.
برای بهتر دیدن تو!
یک لایه کریستالی در پشت شبکیه چشم سلاکانت ها وجود دارد که نور را همانند آینه منعکس می کند. این ویژگی به بهبود قدرت بینایی ماهی کمک می کند.
خطوط بدون اشتباه
اولین باله پشتی این ماهی همانند یک بادبان است که موجب حداکثر تعادل و ثبات در سلاکانت می شود. یک ویژگی دیگر که تنها منحصر به این گونه است و حتی در فسیلهای این ماهی با قدمت میلیونها سال نیز دیده می شود داشتن یک دم محکم مجهز به یک نرمه اضافی است.
آناتومی قدیمی
نام «سلاکانت» را نخستین بار یک طبیعت شناس قرن نوزدهم بر روی این ماهی گذاشت که در زبان یونانی به معنی «حفره تیره پشتی» است. این ویژگی بارز در باله های این ماهی دیده می شود. این فسیل زنده می تواند تقریبا دو متر رشد کند و حداکثر 100 کیلو وزن داشته باشد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: