راوی گنجینه بزرگ موسیقی ایرانی

ارکستر با نیروی جوان شروع به کار دوباره کرده و میانگین سنی آنان حدود 22 سال است. با این وجود سعی کرده‌ایم از بهترین نیروهای جوانمان در نوازندگی سازهای سنتی و کلاسیک استفاده کنیم.

زمانی که ارکستر به من محول شد، اعضای شورای فنی ارکستر بسیار به جوان‌بودن اعضا تأکید داشتند. در ادامه من نیز طی مشورت با تنی چند از دوستانم و با کمک پدرام فریوسفی، مایستر ارکستر، اعضا را انتخاب کردم. البته ما در این انتخاب، اعضای قبلی ارکستر را نیز دعوت به همکاری کردیم که بعضی‌ها پذیرفتند و برخی نیز از حضور در این چیدمان سر باز زدند.

ما نهایت سعی‌مان را داریم که تداخل ایجاد نکند در واقع مشکل اصلی ما و علت این انتخاب در کمبود نوازنده برخی سازهای غربی در ایران است. کشور ما 70 میلیون جمعیت دارد، اما متاسفانه حتی10 نفر نوازنده کنترباس نداریم که این مساله باید به شکل بنیادین و از طریق آموزش درست حل شود. با این حال ما خیلی دنبال آن نبودیم تا اعضای مشترک این ارکستر با دیگر گروه‌های بزرگ ارکسترال مثل سمفونیک تهران بیش از حد باشد و بخشی از جوانگرایی هم به همین دلیل پیش آمده است.

بله همین طور است. چون پایه و اساس کار ارکستر ملی، اجرای قطعات موسیقی ملی خودمان است، برای همین علاوه بر سازهای رسمی ارکستری چون سمفونیک از سازهای سنتی، نواحی و ملی کشورمان نیز بهره می‌بریم.

هدف ما این نیست که ارکستر ملی دائم یادآور خاطرات گذشته باشد، بلکه می‌خواهیم آثار موسیقایی امروز را اجرا کنیم. اگرچه امکان دارد ما یک شب را به اجرای آثار روح‌الله خالقی یا دیگر آهنگسازان چند دهه قبل اختصاص دهیم، اما پایه و اساس ارکستر ملی این نیست که فقط قطعات شبیه به برنامه گل‌ها را اجرا کند.

بله چون ارکستر گل‌ها متشکل از سازهای غربی و ایرانی بود و از آنجایی که ارکستر ما نیز ملی است، به لحاظ ترکیب‌سازی ادامه همان ارکستر است، ولی هم اکنون خط مشی کاری ما این است که آن موسیقی گذشته را به زبان امروزی و با تنظیم‌های متفاوت در کنار آثار جدیدتر موسیقیدانان زمان حاضر اجرا کنیم.

از آنجا که هم اکنون ارکستر را در دست دارم، اجرای کارهای خودم زیاد خوشایند نیست. بر این اساس در نخستین دور جدید از برنامه‌های ارکستر ملی به سراغ آهنگسازان بزرگ ایران رفتیم و شاید در کنسرت‌های بعدی قطعاتی از خودم را نیز در کنار دیگر آثار اجرا کنیم.

من به شخصه خیلی از آهنگسازان را دعوت کردم که برای این ارکستر قطعه بنویسند که اکثرا با رضایت‌خاطر پذیرفته‌اند که این کار را انجام دهند. امیدوارم با تقویت توان مالی ارکستر و حمایت نهاد‌های فرهنگی، خیلی زود بتوانیم به نتیجه برسیم. در این صورت نه‌تنها ارکستر ملی پاسدار گنجینه غنی ساخته‌های قبلی موسیقیدانان ایرانی است، بلکه تحرک و جنبشی در زمینه آهنگسازی ایجاد خواهد کرد.

نهایت سعی‌مان این بوده که از نوازنده‌هایی استفاده کنیم که چند شغله نباشند، ولی بودجه‌ای که برای موسیقی و نوازندگان در نظر گرفته می‌شود به اندازه‌ای نیست که از آنها انتظار داشت شغل دومی نداشته باشند. در حالی که یک نوازنده باید ذهنش آزاد باشد تا بتواند کار کند. اگر بودجه بیشتری به موسیقی و بویژه به ارکستر ملی داده شود که نوازنده تأمین باشد، هم به نفع جامعه و هم به نفع فرهنگ کشور است، اما متاسفانه در شرایط حاضر و در چشم‌انداز کوتاه‌مدت نمی‌توان انتظار داشت کسانی در ارکستر ملی بنوازند که هیچ کار دیگری نداشته باشند.

من احترام زیادی برای آقای فخر‌الدینی قائلم. ایشان از دوستان بسیار نزدیک پدرم بودند و من به واسطه این دوستی افتخار آشنایی با آقای فخرالدینی را دارم. ایشان از بزرگ‌ترین و شناخته‌شده‌ترین آهنگسازان و موسیقیدانان حاضر حال کشور است که در شاخه‌ها و عرصه‌های گوناگون این هنر آثار بسیاری از خود به یادگار گذاشته‌اند. کارنامه فخرالدینی در ارکستر ملی هم بسیار پربار بوده است که من و دیگران نیز که عهده‌دار این مسوولیت شده‌ایم، تمام سعی‌مان را برای خدمت به موسیقی کشورمان انجام می‌دهیم. من به شخصه با توجه به دینی که نسبت به موسیقی و کشورم دارم، تلاش می‌کنم آنچه که در چنته دارم و چیزهایی که در آینده یاد خواهم گرفت را در طبق اخلاص بگذارم. ما در هدایت ارکستر ملی از تجربه‌های گذشته بهره خواهیم برد و دست همکاری به سوی همه موسیقیدانان و کارشناسان دراز می‌کنیم.

من اطمینان می‌دهم که کیفیت کاری ارکستر به قدری بالا خواهد رفت که خیلی حرف برای گفتن داشته باشد. موسیقی ملی کشور، گنجینه‌ای بزرگ است که با همت آهنگسازان ایرانی و حمایت نهادهای فرهنگی، ارکستر ملی می‌تواند راوی سربلند آن باشد.