جای خالی سریال‌های شبانه

با نگاهی به سریال‌هایی که در سال‌جاری به روی آنتن شبکه‌های مختلف سیما رفت، استقبالی که از آنها شد،نظر تهیه‌کننده‌ها، منتقدان و کارشناسان رسانه‌ای می‌توان به این نتیجه رسید که دوره پخش سریال‌های اجتماعی، خانوادگی و کلا ملودرام‌های تلویزیونی به شکل هفتگی به پایان رسیده و مردم اکنون دوست دارند آثار داستانی سیما را به شکل شبانه ببینند. تجربه پخش سریال‌های زیرهشت،فاصله‌ها، جراحت، تاوان و...که بهار و تابستان امسال از شبکه‌های مختلف به روی آنتن رفت، این گفته را ثابت می‌کند که مردم هر شب به سریال‌های نمایشی نیاز دارند تا اول شب خود را با آنها پرکنند. اگر تا سال گذشته تلویزیون پخش سریال‌های کمدی را مناسب اول شب مخاطبان می‌دانست، اما امسال با پخش سریال‌های ملودرام و خانوادگی به این نتیجه رسید که سریال‌های شبانه الزاما نباید کمدی باشند و سریال‌های ملودرام و خانوادگی حتی بیشتر از سریال‌های طنز می‌توانند مخاطبان را راضی کنند.

اما با همه این تجربیاتی که تلویزیون کسب کرد ، در پاییز و ابتدای زمستان امسال که شب‌ها بلندتر شدند و به دلیل سردی هوا مردم بیشتر در خانه بودند و چشم به تلویزیون داشتند، هیچ‌کدام از شبکه‌های تلویزیونی، سریالی برای پخش شبانه نداشتند. معاونت سیما با تدبیری جدید پخش آثار نمایشی تلویزیون را از ماه گذشته افزایش داد و حتی چند سریال تکراری را هم برای پخش هر شب در جدول پخش شبکه‌های مختلف قرار داد.اما واقعیت این است که ساعت پخش اکثر این سریال‌ها که جذابیت ویژه‌ای برای بینندگان دارند، برای آخر شب است. سریالی مانند مرگ تدریجی یک رویا که مشتریان خاص خود را دارد، بعد از سریال‌های هفتگی به روی آنتن می‌رود. زمانی که مردم خود را برای استراحت شبانه آماده می‌کنند و بیشتر آنها دیگر نیازی به تماشای سریال ندارند. با نگاهی به جدول پخش سریال‌های شبکه‌های مختلف تلویزیون می‌توان به این نتیجه رسید که هیچ‌کدام از این شبکه‌ها سریال دندان‌گیری که بتواند مردم را به صورت مدام پای تلویزیون بنشاند ندارند. سریال‌هایی مانند فاصله‌ها، زیر هشت و جراحت، سریال‌هایی بودند که مخاطبان ثابت تلویزیون را افزایش داده بودند. این مخاطبان ثابت را می‌توان برگ برنده هر تلویزیونی دانست که مدیران تلویزیون و شبکه‌های مختلف نباید آنها را نادیده بگیرند و از دستشان بدهند. این مخاطبان که در دوره‌ای به تماشای سریال‌های شبانه عادت می‌کنند و با شخصیت‌های آن رفیق می‌شوند، وقتی آنتن را از برنامه‌های مورد علاقه خود خالی می‌بیننند، به طرف شبکه‌های ماهواره‌ای که سر شب خود را با سریال‌های ملودرام و خانوادگی و روتین شبانه پر می‌کنند، گرایش می‌یابند. در چنین شرایطی برگرداندن آنها و عادت دادنشان به دیدن برنامه‌های رسانه ملی کمی دشوار می‌شود.

با نزدیک شدن به دهه فجر تلویزیون چند سریال را آماده نمایش کرده که قرار است به صورت هر شب از شبکه‌های یک، 2 و 3 روی آنتن بروند. مخاطبان تلویزیون با دیدن این آثار، دوباره به تماشای سریال‌های شبانه عادت می‌کنند. بنابراین بهتر است مدیران تلویزیون از این موقعیت استفاده کنند و آنتن حتی‌المقدور یک شبکه را با سریالی شبانه پر نگه دارند.الزاما نباید همه شبکه‌ها به صورت همزمان سریال شبانه داشته باشند. این نوع نمایش می‌تواند به صورت چرخشی بین شبکه‌‌های مختلف رخ دهد. همچنان‌که لازم نیست همه سریال‌های شبانه ملودرام یا کمدی باشند. یک سریال پلیسی خوب هم می‌تواند مخاطبان را راضی نگه دارد.

سریال‌های شبانه در شرایطی که همه شبکه‌های ماهواره‌ای به وسیله آنها ماهیت و مخاطبان خود را حفظ می‌کنند، برای تلویزیون ما هم یک ضرروت است؛ ضرورتی که نباید بسادگی از کنار آن گذشت.