کدام حریف آسانتری است؟

استرالیا یا کره جنوبی

کره جنوبی یا استرالیا؟ کدام یک از این دو تیم در دیداری که حکم مرگ و زندگی برای فوتبال ما دارد، حریف تیم ملی خواهند بود.فعلا استرالیا صدرنشین گروه سوم است و این یعنی باید خودمان را برای بازی با کره جنوبی آماده کنیم، اما احتمالات فوتبالی می‌گوید کره جنوبی شانس بیشتری برای سرگروهی دارد.
کد خبر: ۳۸۰۲۷۹

کره‌ای‌ها امروز باید به مصاف تیم دست و پا بسته هند بروند. تیمی که در دو بازی قبلی‌اش 9 گل خورد و البته این ظرفیت را از خود نشان داد که در هر بازی به همین اندازه گل بخورد. در این شرایط فقط کافی است کره جنوبی با 5 گل هند را ببرد تا اگر استرالیا مقابل بحرین با حداقل گل به پیروزی رسید، آنها سرگروه شوند.

البته اگر استرالیا با اختلاف بیشتر از یک گل بحرین را ببرد، کره جنوبی‌ها به همان اندازه باید، بیشتر از 5 گل به هند بزنند که باز هم دور از ذهن نیست. تساوی استرالیا مقابل بحرین هم به دوم شدن این تیم در گروه می‌انجامد، اما یک احتمال ناچیز دیگر هم این است که بحرین، استرالیا را ببرد.

این همان اتفاق خوشایندی است که ته ذهن افشین قطبی و فوتبال‌دوستان خوشبین ایرانی وجود دارد. اگر بحرین استرالیا را ببرد، تیم ملی هم به جای روبه‌رو شدن با کره جنوبی یا استرالیا، در مرحله یک چهارم نهایی حریف بحرین می‌شود و این بهترین اتفاق ممکن خواهد بود.

اما در شرایطی که تا چند ساعت دیگر حریف تیم ملی در مرحله یک چهارم نهایی رسما معرفی خواهد شد به سراغ دو مربی و یک کارشناس فوتبالی رفتیم تا نظرات آنها را در این مورد که بهتر است تیم ملی با کدام تیم روبه‌رو شود، جویا شویم.

«علی‌اصغر مدیرروستا»، کره جنوبی را برای تیم ملی کشورمان حریفی ایده‌آل‌تر از استرالیا می‌داند: «ما 2 بار با کره جنوبی در چند ماه اخیر بازی کرده‌ایم که آنها یک بازی را در دقایق پایانی به مساوی کشاندند و یک بار هم مقابل ما شکست خوردند. همین نتایج کمک می‌کند تا آنها با ترس و واهمه بیشتری مقابل ما بازی کنند. در مقابل استرالیا فیزیکی بازی می‌کند و با توجه به این‌که شکل بازی ما هم فیزیکی و قدرتی است این باعث می‌شود که بازی با استرالیا دشوارتر از بازی با کره جنوبی باشد. البته سرعت کره‌ای‌ها هم برای تیم ما دردسرساز خواهد بود، اما ترجیح من این است که با آنها روبه‌رو شویم تا با تیم قدرتمند استرالیا»

اما «حمید درخشان» نظری خلاف مدیرروستا دارد. سرمربی این روزهای شهرداری تبریز معتقد است کره جنوبی فوتبال را بهتر از استرالیا بازی می‌کند و روبه‌رو شدن با آنها در این مقطع چندان خوشایند نیست. درخشان در بیان دلایل خود به آخرین رویارویی ایران و کره جنوبی در بازی دوستانه چند ماه پیش اشاره می‌کند: «درست است که کره جنوبی را در سئول بردیم، اما برنده واقعی در آن بازی ما نبودیم چون آنها فوتبال بهتری ارائه کردند و تیم قطبی با چاشنی شانس به پیروزی رسید.»

درخشان در ادامه می‌گوید شناخت کره جنوبی از ما بیشتر است و این باعث می‌شود آنها ترس کمتری از روبه‌رو شدن با ایران داشته باشند: «کره‌ای‌ها بواسطه سال‌ها بازی با ایران، جنس فوتبال ما را به خوبی می‌شناسند اما استرالیایی‌ها، نه! آنها (استرالیا) شاید تیم ملی ایران را بواسطه بازی‌های اخیر به خوبی آنالیز کرده باشند، اما با خلاقیت‌های فردی بازیکنان ما ناآشنا هستند. در نقطه مقابل بواسطه لژیونر بودناکثر بازیکنان استرالیا، کادر فنی و بازیکنان ما شناخت بهتری از آنها دارند.»

«حمیدرضا صدر»، کارشناس فوتبال کشورمان نیز همچون درخشان کره جنوبی را تیمی بهتر از استرالیا می‌داند: «آنها هم سریع‌تر هستند، هم کارآمدتر و هم زهردارتر. در حالی که استرالیایی‌ها در برخی پست‌ها بازیکنان پا به سن گذاشته‌ای چون لوکاس نیل و هری کیول را دارند که آخرین سال‌های زندگی حرفه‌ای‌شان را سپری می‌کنند.»

با وجود این نظرات، انتظار می‌رود این کارشناس فوتبالی نیز استرالیا را حریف ایده‌آل تیم ملی در مرحله یک چهارم نهایی معرفی کند، اما نظر صدر دقیقا در نقطه مقابل صحبت‌های قبلی‌اش قرار دارد: «ما برای قهرمان شدن به هر حال باید از سد کره جنوبی بگذریم، یا در مرحله یک چهارم نهایی و یا در فینال. پس چه بهتر الان که تیم در آرامش است و بازیکنان سرشار از انرژی مثبت هستند با این حریف قدرتمند بازی کنیم. من فکر می‌کنم در مرحله یک چهارم نهایی و در حالی که بازیکن مصدوم و محرومی نداریم راحت‌تر می‌توان کره جنوبی را برد تا در فینال که تیم ما به احتمال فراوان از انجام دو بازی مراحل یک چهارم و نهایی فرسوده شده است.»

با این وجود معادلات گروه سوم هم می‌گوید شانس روبه‌رو شدن ما با استرالیا، بیشتر از آن است که در مرحله یک چهارم نهایی به کره جنوبی یا حتی بحرین بخوریم. مدیرروستا در این باره می‌ گوید: «کره جنوبی این توانایی را دارد که به تعداد گل‌های مورد نیاز دروازه هند را باز کند و این به آن معناست که ما هم باید خودمان را برای بازی با استرالیا آماده کنیم. البته تیمی که برای قهرمانی می‌رود نباید به این فکر کند که با کدام تیم بازی کند راحت‌تر است. ما فقط باید به فکر بردن بازی یک چهارم نهایی باشیم.» و این دقیقا همان نظری است که حمید درخشان و حمیدرضا صدر دارند.

اما آیا تیم ملی در این دو بازی در اندازه‌هایی ظاهر شد که در زمره یکی از مدعیان قهرمانی جام پانزدهم قرار بگیرد؟ «این دو بازی نشان داد که تیم ملی کشورمان این پتانسیل را دارد که قهرمان شود. ما چیزی به لحاظ نیروی انسانی کم نداریم و فقط کافی است به لحاظ مسائل تاکتیکی در سطح بالایی باشیم. برای تیمی که داعیه قهرمانی دارد، داشتن تاکتیک‌های متنوع تیمی بهترین سلاح است.»

این نظر حمید درخشان است. علی‌اصغر مدیرروستا هم در پاسخ به این سوال می‌گوید: «این دو پیروزی اخیر انگیزه‌های خوبی را در میان بچه‌ها ایجاد کرده که اگر ادامه پیدا کند به ما برای موفق شدن کمک می‌کند. تیم‌های دیگر آرزوی داشتن بازیکنان ما را دارند، پس باید باور داشت که با این نفرات می‌توان قهرمان جام شد.»

در عین حال از نگاه کارشناسان همین تیمی که دو بازی اولش را برد و به راحتی صدرنشین گروه شد، نواقصی هم دارد که اگر برطرف نشود، در مراحل دشوار بعدی دردسرساز خواهد شد. مدیرروستا عمده‌ترین ضعف تیم ملی را خط دفاعی می‌داند: «با وجود بازیکنان قابل قبولی که در خط دفاع و دروازه داریم هنوز هم نقاط ضعف بسیاری در این نقطه وجود دارد، چراکه تقریبا هر توپی که روی دروازه ما می‌آید، خطرآفرین می‌شود.»

درخشان هم، قبل از هر چیز به ضعف خط دفاعی اشاره می‌کند: «عراق در دقایق ابتدایی بازی با ایران فرصت‌های زیادی به دست آورد که دلیلش ضعف در سازماندهی دفاعی ما بود. مدافعان ما هر چند در مقابل کره‌شمالی نمایش بهتری داشتند، اما باید در بازی‌های دشوار بعدی باهوش‌تر و باتمرکز بیشتری عمل کنند. تیمی که گل نخورد می‌تواند گل بزند و این یک اصل است. البته مهاجمان ما هم باید دقت نظر بیشتری داشته باشند. من در مجموع خط میانی را به لحاظ دوندگی قابل ملاحظه‌اش در دو بازی اخیر موفق‌تر از دیگر خطوط تیم ملی دیدم.»

حمیدرضا صدر هم نواقص تیم ملی را این گونه برمی‌شمارد: «ما در درون دروازه سیدمهدی رحمتی را داریم که در 2 بازی قبلی دو واکنش فوق‌العاده داشته، اما همین دروازه‌بان چند عکس‌العمل بد هم داشته که تکرار آنها می‌تواند جبران‌ناپذیر باشد. سیدجلال حسینی در خط دفاعی کند است و محمد نصرتی هم آن صلابت لازم را به عنوان یک دفاع راست ایده‌آل ندارد. از همه بدتر جواد نکونام است که در دو بازی قبلی کاملا در مرکز زمین محو بوده است. به نظر من او با این نمایشی که در این دو بازی داشت، خود را به عنوان معمولی‌ترین کاپیتان سال‌های اخیر تیم ملی معرفی کرد. البته در کل لژیونرهای ما هیچ گاه در تیم ملی آن طور نبودند که در باشگاه‌هایشان ظاهر شدند.»

رضا پورعالی
گروه ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها