در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
هنوز بازار حرف و حاشیه درباره درستی انتخاب ریاست هیات داوران جشنواره کن داغ بود که جشنواره ونیز با ریاست کوئنتین تارانتینو کارگردان آمریکایی آغاز شد. اعلام برندگان این جشنواره آب پاکی را روی دست دوستداران تارانتینو ریخت.
انتخابهای او آنقدر عجیب و غریب و پرحاشیه بود که حتی پای سیلویو برلوسکنی نخستوزیر کشور ایتالیا هم به ماجرای برندگان ونیز 2010 باز شد. اما این بار جشنواره کن اعلام کرده است که ریاست هیات داوران را به رابرت دنیرو بازیگر محبوب و دوستداشتنی سینمای جهان محول کرده است. این انتخاب شاید دلگرمی خوبی برای سینمادوستانی باشد که اعتقاد دارند این جشنواره معتبر جهانی باید از چهرههایی همچون او بهره بگیرد و تنها به دنبال ستارههای سینما برای رونق جشنواره شان نباشد.
اما انتخاب رابرت دنیرو تنها هواداران و دوستدارانش را خوشحال نکرده است و به نظر می رسد حضور دنیرو در راس هیات داوران کن برای سینمای ایران نیز پربار باشد. چرا که دنیرو همواره به سینمای مستقل در سراسر جهان علاقه دارد و تنها به زرق و برق فیلمهای هالیوودی اهمیت نمیدهد.
نشانهاش اهدای جایزه اول جشنواره ترابیکا در سال گذشته به فیلم «درباره الی» ساخته اصغر فرهادی است، جشنوارهای که باید آن را جشنواره رابرت دنیرو، به حساب آورد که از سال 2002 به همراه همسرش، راهاندازی کرده است.
رابرت دنیرو با فیلمهای خود تاکنون 8 بار در جشنواره سینمایی کن حضور داشته و تاکنون 2 فیلم «راننده تاکسی» و «میسیون» با نقشآفرینی او در جشنواره کن، جایزه بزرگ جشنواره را از آن خود ساختهاند.
علی محزون/ جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: