در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
شاید عارضهای از همین دست سبب شد انگلیسیها مسابقه دوستانه اما مهم چندی پیش خود با فرانسه را به رغم برگزاری آن در ورزشگاه ویمبلی لندن با حساب 1-2 به این حریف که خود از ناکامان بزرگ جامجهانی نوزدهم بود واگذار کنند.
با این حال سرمربی ایتالیایی و مشهور تیم ملی فوتبال انگلیس در ادامه موج جوانگرایی خود در این مسابقه هم به تعداد قابل ملاحظهای از جوانان و افراد کمتجربه در ترکیب تیم خود میدان داد و ناپختگی آنان از دلایل اصلی شکست تازه انگلیس در خانهاش بود. از جمله جوانانی که سرمربی سابق یوونتوس، رم و میلان در دیدار با فرانسه به آنها میدان داد، میتوان به اندی کارول، جوردن هندرسون و جیبوتروید، اشاره کرد و این در حالی است که او قدری پیشتر جولییناسکات را نیز در خط دفاع انگلیس آزموده بود و بابی زامورا را هم از باشگاه فولام با این که نه یک جوان بلکه یک مهاجم 30 ساله است برای خط حمله تیمش میخواهد. در این میان سیاستهای کاپلو با اعتراضات زیادی مواجه شده، زیرا خیلیها معتقدند اکثر این جوانها در اندازههای بازی در تیم ملی انگلیس نیستند ولی چون کاپلو از بزرگان و نامداران در جامجهانی 2010 خیری ندید. از جوانترها چیزی را میطلبد که ستارههایی مثل جرارد، لمپارد و رونی برای تیم وی در آفریقا انجام ندادند.
«کایران گیبز» و «پن فاستر» که در روز مسابقه انگلیس و فرانسه مدافع چپ و دروازهبان انگلیسیها بودند. مجموعا فقط پیشینه 5 بازی ملی را داشتند. «تئووالکات»، «جیمز میلنر» و «آدام جانسون» هم که مثل بوتروید از شروع نیمه دوم به میدان آمدند، بازیکنان پرتجربهای در این عرصه به حساب نمیآیند.
کاپلو حاضر نیست، بپذیرد که دلیل اصلی شکست چندی پیش تیمش در برابر فرا نسه و لغزشهای گاه به گاه بعد از جامجهانی، در درجه اول توان و تجربه ناکافی افرادی بوده که او برای حضور در ترکیب تیمش برگزیده است. به همین سبب ابتدا به مسائل روحی ـ روانیای اشاره میکند که بهزغم وی بازتاب حضور ناموفق انگلیس در جامجهانی امسال بوده است. «بازی ما در برابر فرانسه و بویژه نمایشمان در نیمه اول، نماد تمامی مشکلاتی بود که در این چند ماه داشتهایم. تیم ما بدون شهامت توپ زد و از اعتماد به نفس بیبهره بود. تمامی این نفرات در باشگاههایی مطرح و خیلیها در لیگ انگلیس بازی میکنند؛ اما از یک سو بازی در سطح ملی همیشه چیزی متفاوت است و از جانب دیگر نفرات ما بعد از شکست در جام جهانی کاملا فاقد اعتماد به نفس شدهاند و با ترس و تردید بازی میکنند.
امیدوارم این روال تغییر یابد و به روزهای مثبت و مطمئنمان برگردیم؛ اما برای این مهم باید کار و تلاش کرد و از افرادی که بازیهای ملی زیادی دارند، غافل نماند.»
چرا؟
با این اوصاف مشخص نیست که چرا دنفابیو در بازیهای مورد بحث کمتر از هر زمانی از پرتجربهها سود جسته است. شاید هم استدلال و هدف او این است که آنقدر در استفاده از نفرات جوانتر استمرار و اصرار به خرج بدهد که آنها سرانجام قدری پرتجربه و صاحب ویژگیهای حضور در بالاترین سطح مسابقات بینالمللی شوند. در این راستا قرار است انگلیس در ماه فوریه (بهمن) مسابقهای دوستانه اما مهم با آرژانتین داشته باشد و دو بازی تدارکاتی دیگر هم در دستور کار انگلیسیها هست که بزودی مشخصات آن اعلام خواهد شد.
انگلیس در این حدفاصل دو بازی در ادامه دور مقدماتی جام ملتهای اروپا 2012 نیز در پیش دارد که مقابل ولز و سوئیس خواهد بود؛ اما مهمترین مسابقه برای انگلیسیها بازی برگشت با مونتهنگرو (مهرماه سال بعد) در زمین حریف خواهد بود.
اهمیت این بازی در این است که مسابقه رفت 2 تیم در خاک انگلیس بدون گل مساوی تمام شده است و کاپلو مایل است آن را تلافی کند و چنان امری تضمینکننده صعود از گروه هفتم انتخابی این پیکارها هم خواهد بود.
کاپلو میگوید: «با بازیکنان جوان تیم ملی انگلیس دائما صحبت میکنم و سعی دارم حقایق را به آنها انتقال بدهم. آنها تازه متوجه شدهاند که تفاوتهای بین زمانی که در لیگ داخلی بازی میکنند با زمانی که در سطح ملی توپ میزنند، به چه میزان میرسد. فشار روحی این دو مورد زمین تا آسمان با هم فرق دارد و حتی به لحاظ کیفی نیز این دو مورد غیرقابل مقایسهاند. این چیزی است که زمان به آنها یاد خواهد داد.»
مسنها مثل جوانترها
تا چنان زمانی طبعا باید بر کسانی تکیه کرد که بهتر و سریعتر از بقیه توانستهاند فشار فوق را تحمل کنند و کار مورد نظر را انجام بدهند. یکی از آنها اندی کارول مهاجم شکوفا شده نیوکاسل است که به محض بازگشت این تیم به لیگ برتر انگلیس، به خوبی گلزنی و برای یارانش هم موقعیتسازی کرده است.
عدهای که هنوز معتقدند انگلیس باید به سیستم ارسالهای بلند و زدن توپ با ضربات سر روی بیاورد و در این راستا پیتر کراوچها و امیل هسکیهای جدید را جستجو میکنند، طبعا اندی کارول را که در این حال و هوا و به اندازه آنها بلندقد و یا قویهیکل نیست نمیپسندند اما انگلیس دیر یا زود باید تغییر رویه بدهد و از راههای دیگری وارد شود. استفاده گسترده از وین رونی و جواب دادن وی در سالهای اخیر، نشانهای روشن از همین موضوع است.
بنیادهای سست
در عین حال معلوم نیست جوانترهای تیم ملی انگلیس تا کی باید به روند یادگیری خود ادامه بدهند زیرا بازیکنی مثل کایران گیبز مدافع چپ آرسنال در مسابقه اخیر با فرانسه رنج زیادی در برخوردهایش با باکاری سانیا برد که از قضا همباشگاهی او در آرسنال و مدافع راست فرانسوی همین باشگاه لندنی است. رویکرد دن فابیو به امثال جوردن هندرسون 20 ساله و جک ویلشر که این یکی با 18 سال سن از هندرسون هم جوانتر و خامتر است از سوی کارشناسان انگلیسی نوعی خودکشی و کمک به سستتر شدن بنیادهای تیم ملی لااقل در کوتاهمدت توصیف شده است. درست است که ویلشر مصدوم بود و به مسابقه اخیر با فرانسه نرسید، اما هندرسون که رسید مثل گرت بری 10 سال مسنتر از خود هیچ کاری در برابر خروسها از پیش نبرد و به دلیل فقدان تجربه بینالمللی از نفرات ضعیف پرشمار تیم انگلیس در این میدان بود.
بدون پشیمانی
سرمربی پیشین رئال مادرید به عنوان حرف آخر و در اظهاراتی که نشان میدهد از کرده خود پشیمان نیست و اصرار بر استمرار سیاستهای جوانگرایی خود دارد، میگوید: «امیدوارم ویلشر به بازی بعدی ما برسد زیرا این مسابقات برای این گونه بازیکنان یک کلاس درس اجباری است تا هر روز پختهتر شوند. این که استدلال شود این مسابقات هنوز برای آنها زود است، مورد تایید من نیست زیرا به چشم دیدیم که حتی پرتجربههای ما هم در مسابقه با فرانسه ضعیف و پراشتباه عمل کردند. من حرف مردم را درک میکنم که مایلند در درجه اول نامداران و بازی آنها را ببینند ولی من هم باید به آینده تیم ملی فکر و آن را تامین کنم و کارها و تصمیمهایم در این راه باشد. ارزش و پیشرفت این جوانها باید در مسابقات بعدی ما شکل گیرد و نباید حالا که این کار را شروع کردهایم. با هر نتیجه بدی این روند را متوقف و عقبنشینی کنیم. مگر همین رسانههای انگلیس نبودند که در تمامی این سالها مرا متهم به عدم استفاده بایسته از جوانها میکردند؟ حال چگونه است که بعد از شروع این کار از جانب من، آن را میکوبند؟!»
منبع: گاردین / مترجم: وصال روحانی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: