با ایراندخت عطاریان‌ ، مدیرعامل صندوق بازنشستگی ‌کشوری

بازنشستگان ‌‌در ‌‌‌‌انتظار ‌‌تحقق وعده‌ها

همه ما سرانجام روزی دوران بازنشستگی را تجربه خواهیم کرد، دورانی که شاید در ظاهر باید پایانی بر تمام دغدغه‌ها و نگرانی‌ها و رسیدن به آسایش و آرامش خیال به همراه بهره‌مندی از ثمرات سال‌ها خدمت صادقانه در عرصه اشتغال کشور باشد، اما در واقعیت آغاز مجددی است برای ورود به مرحله جدیدی از مشکلات زندگی. دور جدیدی از دلواپسی‌ها، نگرانی‌ها و دغدغه‌ها که برای قشر بازنشسته ما پس از خانه‌نشینی در قالب دیگری خودنمایی می‌کنند تا بازنشستگان و خانواده آنها را با واقعیت‌های تلخی روبه‌رو کنند و آن این که بازنشستگی در کشور ما به معنای پایان نگرانی‌ها نیست بلکه آغازی است بر دغدغه تامین هزینه‌های کمرشکن زندگی و شاید به همین دلیل است که مدت‌هاست جمعیت میلیونی بازنشستگان تحت پوشش صندوق‌های بازنشستگی از دوران بازنشستگی خود رضایت نداشته و خدمات ارائه شده به خود را متناسب با حاصل سال‌ها خدمت و تلاش صادقانه در چرخه اشتغال کشور نمی‌دانند. مشکلات و دغدغه‌های قشر بازنشسته بهانه گفت‌وگوی ماست با مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشوری که تعداد قابل توجهی از بازنشستگان و شاغلان دستگاه‌های دولتی تحت پوشش آن قرار دارند. ایراندخت عطاریان، اولین مدیرعامل زن صندوق بازنشستگی کشوری در طول 35 سال از زمان تشکیل این سازمان تاکنون است. مدیری که 22 سال در همین سازمان در سمت‌های مختلف از جمله مدیرکلی درآمد هزینه‌های سازمان و معاونت فنی سازمان بازنشستگی مشغول به کار بوده است و شاید همین توضیح کافی باشد برای این که عنوان کند در این سال‌ها کاملا با مشکلات و دغدغه‌های قشر بازنشسته کشور آشنا شده است. مهم‌ترین قول عطاریان به بازنشستگان این است که در اجرای طرح هدفمندی یارانه‌ها، دولت و سازمان بازنشستگی هوای بازنشستگان را خواهند داشت. این گفت‌وگو پیش روی شماست.
کد خبر: ۳۷۱۷۱۳

به عنوان اولین مدیرعامل زن در دوره 35 ساله تشکیل سازمان بازنشستگی کشوری، از اولویت‌ کاری‌تان در این سازمان برایمان بگویید.

اولین مساله که از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است، حفظ جایگاه اجتماعی بازنشستگان است. بعلاوه تا جایی که امکان‌پذیر است‌ باید در جهت ارتقای سطح کمی و کیفی خدماتمان حرکت کنیم. چرا که به نظر من و این سازمان هر قدر برای بازنشستگان خدمات قائل شویم، کم است و همه ما مدیون این عزیزان هستیم. در حال حاضر نهایت سعی‌مان را داریم که در جهت ارتقای سطح معیشتی بازنشستگان و ارتقای سطح رفاهی‌شان قدم‌های خوبی ‌برداریم. همه قوانین و تبصره‌هایی که داشتیم به دنبال رفع خلأ حقوق بازنشستگان در زمینه معیشتی بوده است تا جایی که همه این اقدامات منجر به اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری شد که این قانون یکی از اقدامات مهم دولت و مجلس بوده است.

با اجرای این قانون توانسته‌ایم تا حدودی این خلأ را پوشش دهیم اما همچنان نهایت سعی‌مان را داریم تا قدم‌های بهتری را برای حقوق بازنشستگان برداریم.

در تمامی کشورها افراد زمانی که به سن بازنشستگی می‌رسند و دوران سالمندی را طی می‌کنند، دغدغه‌های این دوران را با وجود قوانین بازنشستگی‌ای که در کشورشان حاکم است، ندارند، اما متاسفانه در ایران علی‌رغم تلاش‌ها‌ و کارهایی که انجام گرفته، همیشه دغدغه دوران سالمندی و بازنشستگی وجود داشته، چرا؟

اولین دلیل‌ این است که در ایران از اول سنوات‌سازی کشوری و تمامی صندوق‌های کشوری براساس محاسبات بیمه‌ای صورت نگرفته است. سال 1278 که بحث بازنشستگی مطرح شد و به دنبال آن تغییراتی که سال 1301 و 1313 به وجود آمد و سال 1345 و نهایتا سال 1354 منجر به ایجاد صندوق ما شد، همه به این رضایت داشتند که مبلغی را به عنوان مستمری پرداخت کنند، اما به این معنا نبود که محاسبات صندوق‌ها براساس محاسبات بیمه‌ای باشند و صندوق بیمه‌ای وجود داشته باشد. این در حالی است که اگر صندوق بیمه‌ای بود، سعی را بر این می‌داشتیم که دریافتی از مشترکان را به‌همان مبنای خروجی یا پرداختی انجام دهیم. چون این صندوق‌ها بر اساس محاسبات بیمه‌ای نبوده و بیمه‌ای اداره نشده است. بنابراین همیشه متکی به دولت بوده‌ایم. از سال 54 کسورات از کارمندان همان بوده و تغییری در آن ایجاد نشده است و براساس نرخ تعیین شده دولتی کسورات‌ انجام می‌شده است اما اگر براساس نرخ محاسبات بیمه‌ای انجام می‌پذیرفت، می‌توانستیم صندوق را چند لایه‌ای کنیم. در واقع استفاده از حقوق بازنشستگی براساس آورده خود شخص بوده و از آن استفاده می‌کردند.

این در حالی است که ما باید اصلاحاتی در زمان اشتغال افراد ایجاد کنیم تا در مورد حقوق بازنشستگی فرد تغییراتی ایجاد شود.

به هر حال به دنبال این هستیم تا صندوق‌ها را براساس محاسبات بیمه‌ای برنامه‌ریزی کنیم تا افزایش و یکپارچگی حقوق بازنشستگی صورت بگیرد، اما کار بسیار مشکلی است زیرا این اعتقاد وجود دارد که صندوقی که از گذشته وجود دارد را به همان گونه حفظ کنیم، اما صندوق جدید را براساس محاسبات بیمه‌ای محاسبه کنیم یعنی بر همان اساس نرخ کسور را از بیمه‌شدگان خودمان بگیریم. شاید در اصل به آن نتایجی که بخواهیم، برسیم.

اما براساس صندوقی که از گذشته مانده است کسری صورت نمی‌گیرد تا بتوانیم برای بازنشستگان قدیم نیز تغییراتی در حقوق ایجاد کنیم.

یکی از مباحثی که طی چند سال اخیر به‌طور جدی مطرح شده طرح افزایش سن بازنشستگی در کشوراست، طرحی که پس از هر بار ارائه به دلیل حواشی آن بلاتکلیف شده است. از شما می‌پرسم آیا این طرح برای همیشه مسکوت مانده است؟

ببینید! هم‌اکنون در بسیاری از کشورهای دنیا سن اشتغال 65 و در برخی دیگر 70 سال است در حالی که بررسی‌‌های آماری بیانگر این است که سن اشتغال در کشورمان به 5/49 سالگی کاهش یافته است.

آنچه موجب نگرانی مسوولان دستگاه‌های اجرایی متولی امور بازنشستگان شده و آنها را بر آن داشته است تا برای عقب ماندن از این قافله آنها نیز به‌طور جدی افزایش سن بازنشستگی را دنبال کنند، این است که تعداد قابل توجهی از بازنشستگان تا سال‌ها پس از بازنشستگی نیز همچنان در شغل دیگری مشغول به کار می‌شدند.

در واقع معتقدیم افزایش سن بازنشستگی از یک‌سو موجب حفظ نیروی فعال در چرخه اشتغال کشور و دیرتر خارج شدن آنها از این چرخه شده و از سوی دیگر موجب حفظ درآمدهای صندوق بازنشستگی می‌شود.

در این راستا بررسی طرح افزایش سن بازنشستگی به 65 سال موضوعی است که مدنظر قرار گرفته و سازمان در حال بررسی آن است، زیرا این موضوع و بازنگری سن بازنشستگی یک ضرورت برای نظام بازنشستگی کشور محسوب می‌شود.

کشور ما طی یک دوره شاهد کاهش تدریجی سن بازنشستگی بوده است به طوری که کاهش جهت افراد شاغل و افزایش تعداد بازنشستگان طی سال‌های اخیر، نظام بازنشستگی کشور را دچار تزلزل کرده است و در این راستا بازنگری مجدد در بین بازنشستگی یک ضرورت به شمار می‌رود که ما با جدیت آن را دنبال می‌کنیم و امیدواریم بتوانیم نظر مساعد مجلس را در این زمینه جلب کنیم.

موضوعی مطرح شد با این عنوان که برای بازنشستگی، 2 سال آخر اشتغال را محاسبه کنند. آیا شما با وجود سوءاستفاده‌ها و کاستی‌هایی که ممکن است رخ دهد با این مساله موافق هستید یا خیر؟

در گذشته میانگین 3 سال آخر محاسبه می‌شد، بعدا میانگین 2 سال در نظر گرفته شد و اینجا اصل، نفع بازنشستگان مطرح است نه نفع صندوق. اگر بخواهیم نفع صندوق را در نظر بگیریم باید 30 سال خدمت را در نظر بگیریم. چون هر قدر به سال‌های آخر نزدیک شویم نفع بازنشسته را در نظر گرفته‌ایم. به هر حال بر وضعیت نرخ کشور، پوشش حمایتی که نسبت شاغلان به بازنشستگان در سال 54، 3/8 بود در حال حاضر به 16/1 رسیده است را در دست بررسی داریم. پوشش ‌حمایتی‌مان نشان دهنده این است که هر چه به سمت سال 90 – 89 می‌رویم تعداد شاغلان کاهش پیدا می‌کند و تعداد بازنشستگان افزایش می‌یابد. در حال حاضر نرخ جایگزینی در حال افزایش می‌باشد یعنی به سطحی رسیده‌ایم که بازنشسته،‌مستمری‌اش نزدیک به 90 تا 95 درصد حقوق زمان اشتغالش را دریافت می‌کند و این نشان‌دهنده این است که نرخ جایگزینی روز به روز در حال افزایش است. هرچقدر این نرخ افزایش پیدا کند حقوق بازنشسته به آخرین حقوق در زمان اشتغال خود نزدیک‌تر می‌شود.

حداقل‌های ما در سال گذشته 290 هزار تومان و امسال 310 هزار تومان می‌باشد. ما درپی این هستیم که حداقل‌هایمان را افزایش دهیم.

با روند فعلی آیا قرار است همین 2 سال ثابت بماند یا احتمال تغییراتی وجود دارد؟

نیاز به اصلاحات پارامتریک و تغییرات آن و هرگونه اقدامی باید براساس قانون انجام شود.

امسال افزایش 6 درصدی را مبنای افزایش حقوق بازنشستگان قرار داده‌اند، چیزی که موجب نارضایتی بازنشستگان شده است، اما بازنشسته‌های کشوری و لشکری‌ راضی نبودند. به نظرتان این مبلغ کم نبود؟

براساس اجرای ماده 25 مدیریت خدمات کشوری این نرخ باید بر مبنای نرخ تورم افزایش پیدا می‌کرد.

این 6 درصدی که انجام گرفته است براساس اعتبار مصوب بوده است. یعنی اگر بالاتر از 6 درصد هم درنظر می‌گرفتند چون در قانون بودجه سال 89 اعتباری برایش درنظر گرفته نشده است، امکان پرداخت وجود نداشت و این در حالی است که این مبلغ در هر شخص به میزان 6 درصد نبوده و براساس حقوق اشخاص متفاوت بوده است.

این افزایش نسبت به سال گذشته که 10 درصد بوده کمتر شده است. چرا امسال کمتر شده است؟

اعتبار در سال گذشته نسبت به امسال خیلی بیشتر بوده است که در حال حاضر این 6 درصد هم‌ اگر با هدفمندی یارانه‌ها به نتیجه برسد جزو اقدامات موثری است که دولت انجام داده است که این مورد می‌تواند در افزایش سطح نگه داشت بازنشستگان هم موثر باشد.

با هدفمند شدن یارانه‌ها و اجرایی شدن آن، این نگرانی برای بازنشستگان وجود دارد که با این وضعیت باید چه کاری کنند و تکلیفشان چیست، در واقع آنها نگرانند که مبادا متضرر شوند. به نظر شما این نگرانی‌ها چقدر جدی است؟

دولت هیچ جایی و در هیچ مرحله‌ای قدم نمی‌گذارد که نفع ملتش در آن نباشد و مطمئنا در اولویت‌بندی دولت، بازنشستگان در راس قرار دارند.

یعنی امکان افزایش حقوق بیش از 6 درصدی برای بازنشستگان با اجرای طرح هدفمندی یارانه‌ها درنظر گرفته شده است؟

در اجرای هدفمند کردن یارانه‌ها، افزایش حقوق بازنشستگان بدین‌گونه مطرح نخواهد بود، اما تسهیلاتی درنظر گرفته می‌شود که سطح معیشتی بازنشستگان افزایش پیدا می‌کند.

این تسهیلات و موارد از چه جنبه‌ای وجود دارد و در چه مواردی مدنظر قرار گرفته است؟

باید منتظر باشیم تا جزئیات آن از طریق سازمانی که متولی این مورد است اعلام شود. در واقع در بحث هدفمندی یارانه‌ها، سعی شده کمترین آسیب به این قشر وارد شود. به هر حال اجرای هدفمندی به نفع کل افراد جامعه است و امیدواریم که نتایج خوبش را ببینیم. بخصوص در مورد بازنشستگان.

شکایت همیشگی بازنشستگان در مورد کم بودن مبلغ مستمری آنهاست و نداشتن مسکن، که مجبور هستند مبلغ بیشتری از مستمری خود را بابت اجاره مسکن پرداخت کنند. به عنوان مدیرعامل سازمان آیا آماری از وضع مسکن بازنشستگان دارید؟ برنامه سازمان بازنشستگی در این زمینه چیست؟

براساس اطلاعات افرادی که وارد سیستم شده‌اند و ثبت‌نام کرده‌اند، آماری که در حال حاضر در دست سازمان است در جهت کاهش معضل بازنشستگان مستاجر، 10853 نفر بازنشسته واجد شرایط مبلغ 30 میلیون ریال به هر نفر ودیعه اجاره مسکن پرداخت شده به گونه‌ای که به هریک از بازنشستگان مستاجر تا سقف 30 میلیون ریال پرداخت شده است.

آیا اقدام سازمان در حد پرداخت ودیعه مسکن می‌باشد؟ یعنی این امکان برای سازمان وجود ندارد که مبلغی را به صورت تسهیلات پرداخت کنند؟

اداره کل فرهنگی ـ اجتماعی در گذشته وجود نداشته است این نکته را مدنظر قرار دهید که غیر از وظیفه پرداخت حقوق بازنشستگان که جزو وظایف خود سازمان بوده است، مابقی کمک‌های دولت برای بازنشستگان از طرف مصوبات هیات وزیران می‌باشد واگرنه وظیفه سازمان فقط پرداخت حقوق بازنشستگان بوده است. تا سال 76 که اداره کل فرهنگی ـ اجتماعی شکل گرفت فعالیت جدی در این زمینه انجام نشده بود. پس از تشکیل این اداره و در راستای مصوبات هیات وزیران تا حدودی وام مسکن و وام ودیعه پرداخت شد و مسکن مهر ‌نیز به طور جداگانه اعتباراتی برای ما در نظر گرفته است.

قول‌هایی بابت معوقه‌های بازنشستگان داده شده و با تاخیرهای مکرر انجام شد اما لطفا در خصوص نحوه پرداخت‌ها برای روشن شدن اذهان بازنشستگان توضیح دهید.

دراصل بازنشستگان ما، 3 معوقه از سازمان بازنشستگی کشوری دارند، یکی از این مطالبات، مربوط به مابه‌التفاوت پاداش قبل 79 می‌باشد که هزار میلیارد تومان سهام در اسفند 88 دولت به ما واگذار کرد که سهام پتروشیمی جم، آب و برق کیش و سنگ آهن مرکزی است، مالکیت پتروشیمی جم را به سازمان بازنشستگی کشوری واگذار کردند که 560 میلیارد تومان ارزش داشت و مابقی 440 میلیارد تومان سنگ آهن مرکزی و آب و برق کیش بود که در حدود 560 میلیارد تومان تامین اعتبار انجام شده است و پرداخت‌ها طبق موعد مقرر انجام شد.

این مبلغ به صورت نقدی پرداخت شد یا سهام؟

این مبلغ بر طبق مصوبه هیات وزیران باید نقدی پرداخت شود ولی در رابطه با مطالبات ناشی از اجرای مدیریت خدمات کشوری، مبلغی بالغ بر 2 هزار میلیارد تومان است که براساس ماده 126 قانون مدیریت خدمات کشوری است. دیگری براساس مصوبه 7/3/87 وزیران می‌باشد که قید شده مطالبات بازنشستگان باید از سهام دولتی در بنگاه‌های اقتصادی مشمول بند (ج)‌ سیاست‌های اصل 44 قانون اساسی باشد و تعلق گیرد . با توجه به این‌که این 2 هزار میلیارد تومان در ردیف بودجه 89 گنجانده شده، تمام تمهیدات لازم انجام شده و به خصوصی‌سازی هم ارائه شده که ما منتظر سازمان خصوصی‌سازی هستیم تا به دست بازنشستگان برسانیم. در پیگیری‌های انجام شده به دنبال این هستیم که ارزنده‌ترین و بهترین سهام را به دست بازنشستگان برسانیم.

به بحث مسکن مهر اشاره‌ای کنید و بگویید در چه مرحله‌ای است؟

در حال حاضر تعداد کل ثبت‌نام‌کنندگان برای دریافت وام مسکن در سیستم 19 هزار نفر بوده‌اند که برای 10853 نفر نسبت به دریافت وام ودیعه مسکن اقدام شده است.

در رابطه با خانه مهر طبق قول داده شده، سعی بر این است که یک خانه مهر افتتاح کنیم و یک خانه مهر نیز کلنگ‌زنی داشته باشیم. خانه‌های مهری در حال حاضر در استان‌های کرمان، یزد، آذربایجان غربی، زنجان، مرکزی و استان کهگیلویه و بویراحمد آماده افتتاح است که بعد‌از ماه رمضان مابقی افتتاح‌ها انجام می‌شود . در استان یزد زمین‌هایی که گرفته شده آماده کلنگ‌زنی هستند، اصفهان، آذربایجان شرقی، سیستان و بلوچستان، سمنان، خراسان شمالی، خوزستان نیز آماده کلنگ‌زنی هستند.

بحث مسکن مهر مربوط به سازمان بازنشستگی کشوری نیست اما بازنشستگان می‌توانند از طریق دستگاه اجرایی پیگیری کنند و به دنبال نحوه ورود و اجرای آن باشند.

از سهام عدالت بازنشستگان چه خبر؟

این مورد هم باید از طریق دستگاه اجرایی اقدام شود که هر دستگاهی وظایف مخصوص خودش را دارد بنابراین ما اصرار داریم که از طریق دستگاه اجرایی خود موضوع پیگیری شود.

آیا سازمان بازنشستگی نمی‌تواند به عنوان قیم بازنشستگان باشد تا این که آنها را برای رسیدگی به مطالباتشان به ادارات مختلف ارجاع دهند؟

متولی این موضوع این مسوولیت را به دستگاه‌های اجرایی داده‌اند، اما به هر حال اگر این مسوولیت را به صندوق بازنشستگی کشوری واگذار کنند، ما نیز تمهیدات لازم را به کار می‌بریم اما تقریبا مسائل رو به اتمام است و اکثرا سهام عدالت گرفته‌اند فقط آنهایی که نگرفته‌اند، شامل تعداد اندکی هستند که در خارج از کشور هستند که اطلاعی ندارند باید به دستگاه اجرایی مراجعه کنند.

در مورد بحث هدفمندی یارانه‌ها آیا تسهیلاتی برای بازنشستگان در نظر گرفته شده است؟

بازنشستگان مثل همه گروه‌های مردم هستند ولی به هر حال این مورد تاثیرگذار در ارتقای سطح معیشت بازنشستگان خواهد بود.

به همین دلیل است که گفته می‌شود بهتر است دولت و وزارت رفاه و تامین اجتماعی که متولی هستند پاسخگوی این سوالات باشند. مطمئنا هدفمندکردن یارانه‌ها برای ارتقای سطح معیشتی کل جامعه می‌باشد که این دغدغه‌ها برای سازمان ما، وزیر رفاه و دولت است که سطح معیشتی در همه افراد جامعه بخصوص در بازنشستگان افزایش پیدا کند.

بعد از انقلاب در راستای ارتقای جایگاه اجتماعی بازنشستگان، ارتقای سطح معیشتی و پایداری سطح حقوقشان قدم‌های مثبتی برداشته شده است و سازمان بازنشستگی، هم در مورد مسائل اقتصادی و هم رفاهی و معیشتی و بیمه بازنشستگان سهم بسزایی داشته است‌ که اگر یکایک آنها را در نظر بگیریم بحث خانه‌های مهر، سفرهای زیارتی بازنشستگان( که امسال برای هر کدام مبلغ 130‌هزار تومان شده است که هر بازنشسته با همراهش برود اعتباری که برایشان در نظر گرفته شده است 260 هزار تومان می‌باشد.

ما این ادعا را نداریم که رقم بالایی است اما اعتباری است که دولت توانسته و کمک کرده است)‌ ما نیز به نوبه خود تلاش می‌کنیم به سمتی برویم که اعتبارات بودجه‌ای‌مان افزایش پیداکند. تا بتوانیم طرح‌ها و اعتبارات خوبی برای بازنشستگانمان داشته باشیم.

آیا سازمان بازنشستگی می‌تواند این دغدغه بازنشستگان که در مورد هزینه‌های درمان آنهاست را حل کند؟ در واقع از سازمان‌های بیمه‌ای مطالباتی بخواهند و تسهیلاتی برایشان قرار بدهند؟ حتی بحث بیمه سالمندی را مطرح کنند؟

سازمان ما می‌تواند راه‌حل‌هایی برای این قبیل مسائل مطرح کند اما حرکت ما با سقف اعتباری است که برای سازمان در نظر گرفته شده است. بازنشسته یک درصد از حقوقش کسری دارد و خودش و افراد تحت تکفل وی از بیمه در حال استفاده هستند. در رابطه با بیمه تکمیلی نیز سعی بر این است که بتوانیم هر ساله سطح اعتبار را افزایش دهیم تا بازنشستگان بتوانند از اقدامات بهتری که بیمه انجام می‌دهد استفاده کنند. بحث دیگر، کارت طلایی بازنشستگان است که مطرح شده و آموزش و پرورش در حال پیگیری آن است. به هر حال اگر بازنشسته شراکت داشته باشد و رقم‌هایی را در نظر بگیرد ما هم به طور حتم کمک‌هایی را در نظر می‌گیریم. در حالی که بازنشسته توان پرداخت ‌ندارد.

منظور از سوال قبل هرطرح مشارکتی و یا تعامل با شرکت‌های بیمه‌ای بود، نه صرفا این‌که سازمان بازنشستگی خودش بخواهد این کار را انجام دهد. در این زمینه برنامه‌ای دارید؟

ما از اداره کل فرهنگی ـ اجتماعی‌مان خواسته‌ایم که این موضوع را بررسی کند یعنی این خواسته بازنشستگان هم است، در حال حاضر مطالعات این سازمان در جهت خواسته‌های بازنشستگان است. به هر حال موضوعی است که باید بررسی شود. هم‌توان بازنشستگان، هم توان خود سازمان باید در نظر گرفته شود.

مگر چه موارد موجهی در بیمه‌های تکمیلی بازنشستگان و یا بیمه‌های سالمندی آنها وجود دارد که مانع اجرایی شدن چنین طرح‌هایی می‌شود؟

مهم‌ترین مساله این است که خود بازنشستگان تمایل به پرداخت وجه بالاتری برای استفاده از امکانات بیمه‌ها دارند، این مساله باید برای ما مسجل شود و این مجوز کسر از حقوق بازنشسته وجود داشته باشد که مراحلی دارد، ما این مورد را واگذار به سازمان فرهنگی ـ اجتماعی کرده‌ایم. اگر قرار است خدمات بیشتری از شرکت‌های بیمه دریافت کنیم باید مبلغ بیشتری در اختیارشان قرار دهیم. به‌طبع ما که اعتبار اینچنینی در اختیار نداریم پس همکاری بازنشستگان را نیاز داریم.

اما در حال حاضر سازمان‌های بیمه‌گر پایه مانند تامین اجتماعی و خدمات درمانی در ارائه همین خدمات اولیه به بازنشستگان هم مشکل دارند.

سازمان‌های خدمات درمانی و تامین اجتماعی مسوولیت این مساله را برعهده دارند و خود متولی باید پیگیر این مورد باشد و براساس برنامه‌های موجود دولت باید موظف به ارائه خدمات قید شده بیمه‌ای پایه‌ باشد.

بحث کارت‌های منزلت اگرچه فراگیر نشده است و چندان در شان بازنشستگان ما نیست، اما آیا قرار نیست خدمات بیشتری در قالب این کارت به بازنشستگان ارائه شود و افراد بیشتری تحت پوشش قرار گیرند؟

ما به دنبال افزایش ظرفیت کارت منزلت بازنشستگان هستیم، ما اگر نتوانیم این کار را انجام دهیم دیگر کلمه کارت منزلت معنی ندارد و کارت شناسایی نام بهتری است. در حال حاضر از امکاناتی که استفاده می‌کنند، کتابخانه‌ها ، استفاده‌از امکانات ورزشی که در اختیار سازمان ورزشی است، دیدار از مسابقات ورزشی در داخل و دیدار از موزه‌هاست که این موارد محدود در شان بازنشستگان نیست و بهتر است این خدمات افزایش پیدا کند.

بازنشستگان برای دریافت این کارت‌ها به کجا باید مراجعه کنند؟

بازنشستگان می‌توانند به سایت www.cspf.ir مراجعه و به دریافت کارت اقدام کنند.

آیا با این سازمان‌ها هماهنگ می‌شود که با استفاده از این کارت وارد آن مراکز شوند؟

این سوال را باید از اداره کل فرهنگی پرسید که معمولا هماهنگی‌های این موارد را انجام می‌دهد. به هر حال ممکن است موارد خاصی صورت گرفته باشد، مثلا در خارج از ساعات مراجعه شده است.

پیشنهاد شما برای ارائه خدمات رفاهی وسیع‌تر به بازنشستگان چیست؟ آیا برنامه‌ریزی در این زمینه صورت گرفته است؟

در کنار این کارت‌ها ما سفرکارت را داریم. اگر ما تمام خدماتی که ارائه شده را در یک کارت به نام کارت منزلت قرار دهیم، بهتر است.

شرکت ایرانگردی ـ جهانگردی متولی سفرکارت‌هایی است که هم دولت و هم دستگاه‌ها این کارت‌ها را شارژ می‌کنند؛ اما اگر هیچ‌کدام از این دو این کار را نکردند، خود بازنشستگان با شارژ این سفرکارت می‌توانند تا سقف 10 درصد از هتل‌های جهانگردی ـ ایرانگردی را استفاده کنند.

این در حالی است که هم‌اکنون بیش از 560 هزار نفر دارای کارت منزلت و بیش از 900 هزار نفر دارای سفرکارت می‌باشند.

ما باید به سمتی برویم که تمام خدمات قابل ارائه به بازنشستگان را در حوزه‌های مختلف رفاهی، اجتماعی، حمایتی و خدماتی در قالب یک کارت منزلت متمرکز کنیم، هرچند ظرفیت‌های این خدمات متفاوت است، به دلیل این که متولی‌های متعددی در این زمینه وجود دارند.

پوران محمدی ‌/‌ گروه جامعه

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها