شادی؛ اولین طلایی تاریخ قایقرانی

من از هر نظر برای کسب مدال طلا آماده بودم و خیلی خوشحالم که توانستم اولین مدال طلای تاریخ بازی‌های آسیایی را برای قایقرانی کشورمان به دست آورم.

بهترین رکورد من تا قبل از این 6 دقیقه و 57 ثانیه بود؛ اما من امروز توانستم حدود 2 ثانیه این رکورد را ارتقا دهم.

من روزی 4 ساعت تمرین می‌کنم و روزانه نزدیک به 40 کیلومتر پارو می‌زنم. فشار تمریناتم آنقدر بالاست که در هر وعده تمرینی 3 کیلو وزنم پایین می‌آید. با این حال در 4 سال گذشته خودم را در وزن 72 نگه داشتم.

دقیقا! شاید جالب باشد که بگویم الان 3 سال است که آبگوشت نخورده‌‌ام، 4 سال هم می‌گذرد از آخرین باری که برنج خوردم! یعنی درست از روزی که به قایقرانی آمدم، یاد گرفتم که حرفه‌ای تمرین کنم‌، حرفه‌ای فکر کنم و مثل ورزشکاران حرفه‌ای زندگی کنم. هرچند پولی که از کنار این ورزش به من می‌رسد، حرفه‌ای نیست.

برپایی اردوهای پی‌درپی از دیگر سختی‌های ماست. ما در تمامی 12 ماه سال در اردو هستیم و شاید تمام آن روزهایی که استراحت می‌کنیم، به یک ماه هم نرسد. برای همین بازی‌های آسیایی، الان 3 ماه است که به طور مداوم در اردو هستم؛ اما امروز با مدال طلایی که کسب کردم، تمام آن خستگی‌ها از تنم بیرون آمد و جا دارد این مدال را به تمام ایرانی‌ها و از جمله همشهری‌های خوبم در نقده تقدیم کنم.

رضا پورعالی / خبرنگار اعزامی به گوانگجو