هر چند اعلام این خبر شوکی بزرگ برای سرخابیهای فوتبال ایران به حساب میآید، اما اگر واقعگرایانه به قضیه نگریسته شده و شرایطی فراهم آید که روند خصوصیسازی استقلال و پرسپولیس سرعت بیشتری یافته و این امر تسهیل شود، این مساله به نوعی فتح بابی برای برون رفت دو باشگاه از معضلات و مشکلاتی است که همواره گریبان قرمز و آبی را گرفته و این اجازه را نداده است که آنان صاحب هویتی مستقل بر مبنای مولفههای حرفهای نظام باشگاهداری شوند. بواقع استقلال و پرسپولیس بیش از آن که در قالب باشگاه فعالیت کنند، تیمهایی بودهاند که برای ادامه حیات و فعالیت خود همواره چشم به پولهای تزریق شده از سوی سازمان تربیت بدنی داشتهاند. اما حالا و با ممنوعیت قانونی ایجاد شده برای سازمان ورزش، استقلال و پرسپولیس راهی ندارند جز این که به سمت استقلال مالی و تشکیلاتی حرکت کنند.
البته خصوصی شدن این 2 باشگاه موضوعی است که کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز آن را شرط حضور در لیگ قهرمانان قاره برای کل تیمهای حاضر در این رقابتها قرار داده است تا حالا و با الزام قانونی مورد اشاره، تلنگری اساسی در این جهت به سرخابیها وارد شود.
آنچه مسلم است سازمان تربیت بدنی نیز باید با طیب خاطر از این مساله استقبال کرده و شرایط خصوصی شدن واقعی استقلال و پرسپولیس را فراهم آورد؛ شرایطی که اگر احراز شود، میتوان حتی با قانون مصوب دیروز مجلس، کمکهای بلاعوض دولتی را نیز در اختیار استقلال و پرسپولیس قرار داد. به هر حال باید تصمیم دیروز مجلس شورای اسلامی را به فال نیک گرفت و شرایطی را فراهم آورد تا باشگاهها به عنوان پیشقراولان ورزش حرفهای، صاحب هویتی تازه شده و پایشان را از شانههای دولت بردارند.
حجتاله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم