رای دهنده آمریکایی : تند نرو، آهسته تر

هنوز مشخص نیست که در سال 2010 چه اتفاقی خواهد افتاد؛ اما شاید تکرار تجربه گذشتگان، برای ریاست جمهوری باراک اوباما و حتی این کشور به نتایج مفیدی بیانجامد.

پیروزی اوباما در سال 2008 ایدئولوژیک نبود. رای دهندگان در آمریکای توفان زده(پس از توفان کاترینا) خواستار تغییر بودند. آنها به دنبال دولتی مشکل گشا و متحد بودند. در یک کلام آنها دولتی کارآمد می خواستند.

در این شکی نبود که آمریکاییها از اوبامای جوان که توانایی برقراری ارتباط با راست و چپ را هم داشت، انتظارات زیادی دارند.

اما رئیس جمهور جدید خیلی زود متوجه شد که قولش مبنی بر ترمیم اختلافات درون حزبی، با تقسیم بندی افراطی سیاسی در واشنگتن و چندین حادثه همزمان، که تمام توجه اورا به خود معطوف کرد، در تضاد است.

دموکراتهای بیمناک

تنها شکست نبود که جمهوریخواهان را ناراحت می کرد، بلکه از دست دادن بخش عمده ای از پایگاهشان در دوران ریاست جمهوری جرج بوش نیز آزارشان می داد به خصوص وقتی که اکثریت کنگره با آنها بود.

بنابراین، آنها بهترین راه حفظ منافعشان را ایجاد یک جبهه متحد علیه اقدامات اصلاحی اوباما دیدند. اکنون جمهوریخواهان از حمایت گسترده محافظه کاران و نمایندگان مستقلی که به محافظه کاران تمایل دارند، برخوردارند.

اوباما سعی داشت تا مواضع معتدلی اتخاذ کند و جایگاه خود بین چند گروه تثبیت کند؛ دموکراتهای میانه رویی که خواستار تغییر و موفقیتش بودند و لیبرال های تندرو و ترقی خواهی که به دنبال اصلاحات اساسی بودند.

هرچه به اولین انتخابات میان دوره ای اوباما نزدیک می شویم، عصبانیت جناح راست، که مشخصا در ظهور جنبش اعتراضی تی پارتی دیده می شود؛ و سرخوردگی جناح چپ بیشتر خود را نشان می دهد.

در این شرایط مشخص نیست که چه کسانی رای خواهند داد و پیش بینی دقیق نتایج امکان ندارد.

به طور قطع، محافظه کاران و جمهوری خواهان بیشترین انگیزه را برای رای دادن خواهند داشت. اما شواهدی در دست است که نشان می دهد در هفته های اخیر دموکرات ها انرژی بیشتری گرفته اند. البته این به معنی تائید اصلاحات "ضعیف" اوباما توسط آنها نیست بلکه آنها در واقع از پیروزی نامزدهای محافظه کار افراطی "جنبش اعتراضی چای" بیمناک هستند.

به وضوح مشخص است رای دهندگان مستقل، هیچکدام را لایق رای خود نمی دانند.

نتایج یک نظر سنجی که موسسه زاگبی اینترنشنال برای ائتلاف"بلو داگ" که از اعضای دموکرات محافظه کار مجلس نمایندگان تشکیل شده است، انجام داد حاکی از آن بود که تنها 13 درصد رای دهندگان مستقل به نمایندگان دموکرات و 5 درصد به جمهوریخواهان تمایل دارند.به این ترتیب تشخیص اینکه آیا آنها اصولا رای خواهند داد و در صورت رای دادن چه کسی را انتخاب خواهند کرد، بسیار دشوار است.

بنابراین نمی توان نتیجه دقیق انتخابات را پیش بینی کرد اما مسلما دموکرات ها در هر دو مجلس نمایندگان و سنا تعدادی از کرسی هایشان را از دست خواهند داد.

پیام حاصل از این انتخابات نیز مانند سایر موارد مشابه، از حاصل جمع تک تک اجزاء آن بزرگتر خواهد بود؛ و آن پیام این است: برنامه اصلاحی اوباما را متوقف نکنید؛ اما آهسته تر حرکت کنید.

رای دهندگان که بسیاری از آنها شاهد خرج مبالغ کلان دولت هستند، هنوز سود این سرمایه گذاری را ندیده اند، خواهند گفت:"هی! آهسته تر حرکت کن"

آنها قصد ندارند با رای خود رئیس جمهور را مردود اعلام کنند یا اینکه به استقبال جمهوریخواهان بروند بلکه پیام سال 2008 خود را تکرار خواهند کرد:" دولتی مشکل گشا و متحد تر می خواهیم."

این نگاه به اوباما فرصت بیشتری خواهد داد و چهره ملایم تری از محافظه کاران به نمایش خواهد گذاشت.

اگر هر دو حزب به همین صورت به حرکت در مسیر تعصبات حزبی شان ادامه دهند، باید در انتخابات سال 2010 منتظر حزب جدیدی باشیم که به جایگاه هر دو آسیب جدی وارد کند.

اما اگر آنها نشان دهند که می توانند با همکاری یکدیگر مشکلات را کم کنند، قادر خواهند بود از میزان این آسیب بکاهند.

بهترین حالت برای اوباما این خواهد بود که دو حزب متنبه شوند و برای حفظ بقای خود تلاش کنند.

نوشته : جان زاگبی ، رئیس موسسه بین‌المللی زاگبی

بی بی سی