بازی مقابل عراق از آن جهت حائز اهمیت بود که دو تیم در مرحله گروهی جام ملتهای آسیا همگروه هستند و این بازی مجالی را فراهم آورد که از یک سو قطبی و از سوی دیگر سیدکا، مربی سرشناس عراق به ارزیابی تیم خود و وضعیت حریف بپردازند. با این حال آنچه در این بازی مشخصا جلب توجه میکرد اینکه نگاه دو مربی معطوف به جام ملتهای آسیا بود، چرا که در کنار بازی فیزیکی و ذاتی فوتبال عراق، بازی احتیاطآمیز، کند بودن حرکات تاکتیکی و سرعت انتقال توپ از دفاع به حمله از هر دو تیم بر روند این بازی سایه افکنده بود، طوری که حتی رد و بدل شدن 3 گل هم نتوانست یخ بازی را آنچنان که باید و شاید، آب کند.
در چنین شرایطی و پس از آنکه تلاش بازیکنان دو تیم در نیمه اول گلی در برنداشت در دقیقه 58 سیدجلال حسینی، مدافع پیشتاخته ایران روی یک ضربه کرنر، به زیبایی دروازه عراق را گشود، هر چند این برتری دیری نپایید و مصطفی کریم در دقیقه 70 روی غفلت و ضعف عمق خط دفاعی ایران کار را به تساوی کشاند. پس از این گل در حالی که میل عراقیها به گلزنی بیشتر شد و یکی دو بار ضعف خط دفاعی ایران موقعیتهای ارزشمندی را تقدیم حریف کرد، اما محمدعلی کریم در دقیقه 75 با تکلی خشن از زمین بازی اخراج شد تا عراق 10 نفره نگاه به وقت اضافه و ضربات پنالتی داشته باشد. اتفاقی که محمد غلامی در دقیقه 86 اجازه آن را نداد و حرکت نفوذی میلاد زنیدپور را با ضربهای دقیق به گل منجر کرد تا کادرفنی تیم ملی نفس راحتی بکشد و به دیدار نهایی این رقابتها که فردا شب و از ساعت 30/21 به وقت تهران برگزار خواهد شد، بیندیشد.
با این وجود کادرفنی تیم ملی به خوبی میداند که نمیتوان به این پیروزی دل خوش کرد، چرا که 3 سال پیش نیز در غرب آسیا تیم ایران مقابل عراق به برتری دست یافت، اما در جام ملتهای مالزی همین عراق بر جام قهرمانی بوسه زد و تیم ایران جزحذف شدن، چیزی عایدش نشد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم