سینما یا کله‌پزی، مسأله این است

اما به نظر می‌رسد مشکل فراتر از آن چیزی باشد که مسوولان فکر می‌کنند. فرهنگ فیلم دیدن در سینما به عنوان یک سنت حتی بین علاقه‌مندان به هنر سینما هم در حال کمرنگ شدن است، دیگر خیلی کم پیش می‌آید که فیلمی – ایرانی یا خارجی – خودش را به ما تحمیل کند که آن را حتما در سالن سینما ببینیم، خیلی از ما ترجیح می‌دهیم سر فرصت آن فیلم را روی دی‌وی‌دی آن هم در خانه ببینیم. چرا که واقعا هیچ فیلمی آنقدر ذهنمان را مشغول نمی‌کند و بازار هیچ فیلمی آنقدر داغ نمی‌شود که خودمان را متقاعد کنیم حتما آن را در سالن تاریک سینما ببینیم.

از این نظر باید از شبکه ویدئویی کشور متشکر باشیم که با همه ناملایماتی که می‌بیند، باز هم به کمک اقتصاد سینما می‌آید و نمی‌گذارد این سینمای بزرگ و پرعنوان که زمانی جایزه‌های بزرگ جشنواره‌های خارجی را می‌گرفت، به این سادگی‌ها از کف برود.