شنونده‌های خوبی باشیم

می‌گویند تا 3 بار گفتن جایز است و بعد از آن، دیگر به عهده شنونده است که پند گیرد یا ملال. می‌گویند ماه رمضان وقت همین کار است، وقت این که به یاد آدم‌ها بیاوری، دارند اشتباه می‌کنند. اما آداب دارد.

آن بزرگانی که امر به معروف و نهی از منکر را بنیان گذاشته‌اند حواسشان به خیلی چیزها بوده.

مثلا به این که آمر باید هوای غرور و شخصیت طرف مقابل را داشته باشد. این که در خفا باید این کار صورت بگیرد؛ جوری که فقط خودت بشنوی و طرف مقابل و خدای هر دو. می‌گویند اگر دیدی دلش می‌شکند، آبرویش می‌رود یا نفعی نمی‌رساند، اصلا فراموش کنی بهتر است. ولی راستش را بخواهید، من فکر می‌کنم آداب امر به معروف و نهی از منکر در جامعه ما خیلی وقت است فراموش شده. نمونه‌اش، همین ماجرای علی کریمی؛ بازیکنی که شاید نمی‌بایست این جور آبرویش می‌ریخت.

حالا آنقدر آدم‌ها در برابر این مساله موضع گرفته‌اند که دیگر حرف زدن ما چندان دردی را دوا نمی‌کند.

اتفاقی که نمی‌بایست بیفتد، افتاده است. خیلی‌ها می‌گویند علی کریمی نباید روزه‌خواری می‌کرد. می‌گویند باید حرمت نگه می‌داشت.

خیلی‌ها می‌گویند بر فرض که نکرد،نگه نداشت نباید که از طریق رسانه‌های گروهی امر به معروف و نهی از منکرش کرد!

ماجرای علی کریمی، مشت نمونه خروار است. اصلا خود ما، همین من و شمایی که داریم این مطلب را می‌نویسیم و می‌خوانیم، خودمان چقدر اهل عمل به معروف هستیم؟ خودمان چقدر از منکرات دوری می‌کنیم؟ اصلا ما که هی دلمان می‌خواهد به این و آن بگوییم چرا نمی‌خوابی؟ چرا برای خودمان لالایی نمی‌خوانیم؟ آن هم وقتی که سر هر چیزی وسوسه می‌شویم، آن هم وقتی که برای رسیدن به فلان هدف یا آرزو همه چیز از یادمان می‌رود. قدیمی‌ها لابد حسابی از این اخلاق ما با خبر بودند که گفتند یک سوزن به خودت بزن یک جوالدوز به دیگران. قدیمی‌ها شاید خودشان از این اخلاق‌ها داشته‌اند! ولی فرقشان با ما این بوده که با خودشان رودربایستی نداشته‌اند. می‌دانستند و با ساختن این جور ضرب‌المثل، هی به یاد خودشان و دیگران می‌آوردند که بابا حواست به خودت هست؟

ما هم حواسمان به خودمان نیست. خیلی وقت‌ها نیست. اگر بود شاید حاضر نمی‌شدیم تحت هیچ شرایطی آبروی کسی را آن هم در این سطح ببریم. اگر حواسمان به خودمان بود، بیشتر از آن که دنبال امر کردن به معروف باشیم، به دنبال شنیدنش بودیم. کاش یکی از این قدیمی‌ها دوباره پیدایش شود و برایمان ضرب‌المثلی چیزی بسازد. اصلا یک کاری کند که حواسمان به خودمان باشد. خوب حواسمان به خودمان باشد.