در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
حال محققان ریختهگری مولکولی آزمایشگاه برکلی به همراه محققان دانشگاه کالیفرنیا نشان دادهاند که چگونه میتوان نانوکامپوزیتهایی با ویژگیهای موردنظر طراحی و تولید کرد. مرحله اول این کار گردهمآوری نانوبلورها و نانومیلههای پوشیده شده با مولکولهای آلی کوچک به نام لیگاندها است. سپس این لیگاندها با خوشههایی از کالکوژنیدهای فلزی همچون سولفید مس جایگزین میشوند. در نتیجه این خوشهها به واحدهای ساختمانی نانوبلوری یا نانومیلهای متصل شده و به ایجاد یک نانوکامپوزیت پایدار کمک میکنند. این گروه تحقیقاتی روش ذکر شده را روی بیش از 20 ترکیب مختلف از مواد اعمال نمودند که از جمله آنها میتوان به کرههای نانوبلوری به هم فشرده برای تولید مواد ترموالکتریک و نانومیلههای مرتب شده به صورت عمودی برای تولید پیلهای خورشیدی اشاره کرد. دلیا میلیرون، مدیر بخش نانوساختارهای معدنی در ریختهگری مولکولی میگوید: «ما تازه داریم میفهمیم که چگونه ترکیب مواد در مقیاس نانو میتواند قابلیتهای جدیدی برای فناوریهای الکترونیکی و انرژی ایجاد نماید. این فرآیند جدید برای ساخت نانوکامپوزیتهای معدنی، به ما توانایی بیسابقهای در تنظیم ترکیب مواد و کنترل مورفولوژی آنها میدهد.» این محققان پیشبینی میکنند که این فرآیند سنتزی جدید مورد توجه کاربران قرار گیرد، زیرا میتوان از این راهکار تولید نانوکامپوزیتها در محدوده وسیعی از کاربردها همچون تولید مواد مورد استفاده در کاربردهای عمومی مانند الکترودهای باتریها، مواد فتوولتائیک و ذخیرهسازی الکترونیکی اطلاعات بهره برد. راویسوبهاش تانگیرالا، یکی از همکاران میلیرون میگوید: «زیبایی کار ما تنها در انعطافپذیری ترکیباتی که میتوان با این روش به دست آورد نیست، بلکه راحتی انجام این کار نیز هست. هیچ تجهیزات ویژهای برای انجام این کار مورد نیاز نیست، از بسترهای مختلفی میتوان استفاده کرد و این فرآیند مقیاسپذیر است.»
جزییات این کار در مجله Angewandte Chemie منتشر شده است. از دیگر همکاران این پژوهش میتوان به جسی بیکر و پل آلیویساتوس اشاره کرد.
منبع: www.sciencedaily.com
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: