سیستم اکسیژن رسانی را نابود نکنید!

اگر به سیگار کشیدن علاقه زیادی دارید، لطفا به این تیتر خبری دقت کنید: 78 درصد از افرادی که دچار نارسایی ریه و در نهایت پیوند آن می شوند،همیشه در جیبهایشان سیگار به همراه داشته اند.

کد خبر: ۳۳۷۷۱

مطمئنا خیلی از شما بویژه سیگاری ها با خواندن تیتر بالا کسل می شوید و تصمیم می گیرید بدون خواندن بقیه مطلب صفحه را ورق بزنید؛ اما دست نگه دارید.
ما نمی خواهیم یک انشای از پیش تعیین شده را به شما القا کنیم و در نهایت این طور نتیجه بگیریم که سیگار، ماده ای است سمی و مضر که باید از آن اجتناب کرد، بلکه آنچه مورد نظر ماست ارائه اطلاعاتی راجع به پیوند ریه است که در نتیجه آسیبهای مداوم و تخریب تدریجی آن رخ می دهد و اتفاقا با سیگار کشیدن هم رابطه مستقیم دارد.
نخستین پیوند ریه سال 1980 روی شخصی که در نتیجه بیماری آمفیزم تقریبا به طور کامل ، ریه های خود را از دست داده بود، انجام گرفت و از آن زمان به بعد بود که پیوند ریه به عنوان یک روش درمانی وارد رشته پزشکی شد، البته تا سال 1989 پیوند را به عنوان آخرین روش درمانی در نظر می گرفتند، چراکه اولا برای انجام آن نیاز به دهنده عضو بود، در حالی که افراد زیادی حاضر نمی شدند ریه های خود را به دیگران تقدیم کنند و ثانیا مثل هر پیوند دیگری ، امکان پس زدن آن از سوی شخص گیرنده وجود داشت ، به همین علت انجام مکرر این پیوند تا مدتها به تعویق افتاد.
در سال 2000 انجمن بین المللی پیوند تعداد کل موارد پیوند را 8 هزار و 999 مورد ذکر کرد که بیشتر افراد مورد نظر بالای 65 سال داشتند.
پیوند ریه به دنبال چه بیماری هایی صورت می گیرد؛
مهمترین بیماری ای که انجام پیوند را الزامی می کند، ناراحتی تنفسی آمفیزم است که بشدت با سیگار کشیدن مرتبط است.
به این ترتیب که مصرف سیگار یا تنباکو حرکت مژکهای سلولهای ریوی را مختل کرده و منجر به افزایش حجم غدد ترشح کننده موکوسی و تخریب ریه می شود.
افزایش طولانی مدت فشار سرخرگ ریوی و بیماری ارثی فیبروز کیستیک نیز از جمله بیماری هایی هستند که در صورت پیشرفت ریه ها را به طور کامل درگیر می کنند و در نهایت به پیوند ریه منتهی می شوند.
آیا انجام پیوند ریه برای هر شخصی امکانپذیر است؛ از آنجا که ریه های اهدایی کمیاب ترین ارگان های توپری هستند که پیوند زده می شوند، داوطلبان دریافت آن را از میان کسانی انتخاب می کنند که جز آن ، راهی برایشان باقی نمانده باشد.
اشخاصی که به امراضی نظیر دیابت ، HIV، سرطان ها و بدخیمی های سلولهای سنگفرشی پوست و هپاتیت B یا C مبتلا هستند، به هیچ وجه نباید تحت عمل جراحی پیوند ریه قرار بگیرند و در مواردی که شخص مبتلا به امراضی نظیر استئوپورز، بیماری عصبی عضلانی شدید، سوئمصرف الکل ، سیگار یا داروهای مخدر باشد منع نسبی انجام پیوند را داریم ، یعنی تنها در صورتی می توانیم ریه پیوندی را به شخص منتقل کنیم که این موارد به نحوی برطرف شوند.
پس از انجام پیوند چه حوادثی ممکن است رخ دهد؛ تقریبا 3 ماه پس از عمل ، سطح گازهای خون سرخرگی مشخص گیرنده بهبود قابل ملاحظه ای می یابد؛ البته گاهی ممکن است شخص به طور خفیف دچار کمبود اکسیژن شود که بندرت به تجویز اکسیژن اضافی نیاز پیدا می کند.
حدودا بین 3 تا 12 ماه پس از جراحی ، عملکرد ریه به حالت طبیعی بازمی گردد و یا واکنش رد پیوند رخ می دهد.
علاوه بر این 2 عارضه ، ممکن است شخص دچار عفونت های ثانوی شود و فوت کند؛ بنابراین باید بلافاصله پس از جراحی با رعایت کلیه شرایط استرلیزاسیون ، شیمی درمانی مناسب و داروهای مهارکننده سیستم ایمنی ، واکنش رد پیوند را به کمترین حد ممکن رساند.
در یک جمع بندی کلی می توان گفت با توجه به پیشرفت های علمی ، شاید تا چند سال دیگر کلیه مشکلات مربوط به پیوند ریه برطرف شود و اتفاقا این مساله با توجه به افزایش تعداد مصرف کنندگان سیگار و دیگر موادمخدر خیلی هم خوب است ، چون مطمئنا اگر چنین تحولی در زمینه پیوند ریه انجام نشود تا مدتی بعد، دیگر ریه های پیوندی کفاف تعداد زیاد مبتلایان به انواع و اقسام بیماری های تنفسی را نخواهند داد؛ بنابراین به شما توصیه می کنیم اگر به سلامت و ادامه زندگی خود علاقه مندید سیگارکشیدن را به بعد از انجام یک تست تنفسی یا رادیوگرافی از ریه موکول کنید، چرا که به طور قطع در آن زمان متوجه می شوید چقدر به سلامت ریه های خود اهمیت داده اید.