در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
شاگردان عبدالصمد مرفاوی در مرحله حذفی مقابل الشباب در عربستان شکست خوردند و از این رقابتها حذف شدند. البته استقلال راه سختتر را انتخاب کرد چون اگر الجزیره امارات را در بازی آخر شکست میداد، تیم اول گروهش میشد و میتوانست در این مرحله میزبان باشد، اما آنها در امارات مغلوب الجزیره شدند تا به عنوان تیم دوم گروه در این مرحله مهمان شوند و در زمین حریف بازی کنند. ذوبآهن و مس کرمان هم در این مرحله به مصاف هم رفتند. خیلیها مصاف دو تیم ایرانی در مرحله حذفی لیگ قهرمانان آسیا را یک اتفاق بد برای فوتبال ایران قلمداد کردند، اما عده زیادی هم از این مصاف خوشحال بودند چراکه حداقل یک تیم ایرانی شانس حضور در جمع 8 تیم برتر آسیا را به دست میآورد. در این دیدار شاگردان لوکا بوناچیچ هرچند در زمین حریف بازی میکردند، اما در نیمه اول تیم برتر میدان بودند و موقعیتهای بسیار خطرناکی را روی دروازه میزبان ایجاد کردند که تبدیل به گل نشد، اما در ثانیههای پایانی این نیمه، میلاد فخرالدینی مدافع جوان و کمتجربه مس کرمان با یک عمل بچگانه از زمین بازی اخراج شد تا تیم لوکا در نیمه دوم 10 نفره شود و این ذوبآهن بود که از برتری عددی خود با حمایت تماشاگرانش استفاده کرد و توانست با تکگل ایگور کاسترو که از روی یک ضربه کرنر و با ضربه سر به ثمر رسید، به جمع 8 تیم برتر آسیا برسد. حالا منصور ابراهیمزاده به عنوان یک مربی ایرانی این افتخار را به دست آورده و این شانس را دارد که به مراحل بالاتر مسابقات هم برسد.
پیشرفت کردهایم؟
در سال گذشته وقتی 3 نماینده از 4 تیم ایرانی حاضر در لیگ قهرمانان آسیا نتوانستند از گروهشان صعود کنند و پرسپولیس هم در مرحله حذفی و در تهران مقابل بنیادکار ازبکستان حذف شد، همگان اذعان کردند که فوتبال ایران بشدت افت کرده و حتی نگران آینده فوتبال کشورمان شدند؛ فوتبالی که روزی قدرت اول آسیا بود، اما حالا جزو قدرتهای درجه 2 قاره کهن محسوب میشود و دیگر در جمع بزرگان فوتبال آسیا حضور ندارد. اتفاقی که امسال برای تیمهای ایرانی افتاد، به نوعی علاقهمندان به فوتبال ایران را تحت تاثیر خودش قرار داد. صعود 3 تیم از 4 نماینده ایران از گروهشان و حضور ذوبآهن در جمع 8 تیم پایانی لیگ قهرمانان آسیا، بارقههایی از امید به آینده را در دل فوتبالدوستان ایرانی ایجاد کرد. فوتبالی که به نوعی از آن قطع امید کرده بودیم، اما یک بار دیگر خودش را ثابت کرد تا همچنان به آینده امیدوار باشیم، اما این اتفاق نشان از پیشرفت فوتبال ایران دارد؟ قطعا جواب منفی است چراکه فوتبال در یک پروسه یک ساله پیشرفت نمیکند و نیاز به برنامهریزی چند ساله و امکانات در کنار کار و تلاش زیاد دارد، اما حالا چه شده که فوتبال ایران در طول یک سال دگرگون شده و تیمهایش در آسیا درخشش نسبی داشتهاند؟ برای جواب این سوال باید بگوییم که باز هم همان همت و غیرت ایرانی به کمک فوتبال ما آمده است. البته تیمهای ایرانی حاضر در لیگ قهرمانان آسیا، نسبت به فصل قبل بازیها را جدیتر گرفته و با تدارک و برنامهریزی بهتری در مسابقات شرکت کردند، اما در نهایت باز هم همان غیرت ایرانی باعث شد که فوتبال ما در آسیا بدرخشد و حالا یک نماینده در جمع 8 تیم برتر آسیا داشته باشد و اگر بخواهیم واقعیتها را ببینیم، فوتبال ما نسبت به سال گذشته پیشرفتی نکرده است.
محمدرضا خلعتبری
تیم ما برای رسیدن به جمع 8 تیم برتر آسیا خیلی سختی کشید. البته ما به شایستگی چنین جایگاهی را به دست آوردیم. در این مدت خیلی سختی کشیدیم، چون در 3 جام بازی میکردیم و خستگی و فشار زیادی روی تیم و بچهها بود.
به دلیل همین خستگی بیش از حد، جام حذفی را هم از دست دادیم وگرنه ما مدافع عنوان قهرمانی بودیم و میتوانستیم دوباره در این مسابقات قهرمان شویم. به هر حال کار بسیار سختی بود، اما با حمایت مدیران و تماشاگران ذوبآهن توانستیم به افتخار بزرگی برسیم و در جمع 8 تیم برتر آسیا قرار بگیریم.
در بازی با مس کرمان در مرحله حذفی لیگ قهرمانان آسیا کار سختی داشتیم و مس ما را خیلی اذیت کرد و حتی ممکن بود بازنده این دیدار حساس و سرنوشتساز باشیم، اما در نهایت پیروز شدیم، چون تیم ما میخواست به جمع 8 تیم نهایی آسیا برسد. مس هم خیلی خوب بازی کرد و ما را تحت فشار گذاشت و موقعیتهای خوبی هم به دست آورد اما در نهایت خوشحالم که بردیم و از این مرحله صعود کردیم تا برای رسیدن به مراحل بالاتر شانس داشته باشیم.
ذوبآهن با رسیدن به این مرحله نشان داده که لیاقت و توانایی بالایی دارد اما این پایان کار ما نیست. حیف است حالا که تا این مرحله بالا آمدهایم، حذف شویم. به نظر من بچههای ما شانس رسیدن به جمع 4 تیم پایانی را دارند و اگر خودمان باشیم و مشکلی پیش نیاید، قطعا به جمع 4 تیم هم میرسیم.
اسماعیل فرهادی
خوشحالم که به عنوان یک ایرانی در لیگ قهرمانان آسیا افتخاری برای فوتبال کشورم به دست آوردم. این افتخار متعلق به مردم ایران و شهر اصفهان است. برای رسیدن به جمع 8 تیم نهایی لیگ قهرمانان آسیا خیلی سختی کشیدیم. حریفان ما همه خوب و قدرتمند بودند و جای هیچگونه اشتباهی نداشتیم و خدا خواست که از این ماموریت سربلند بیرون بیاییم. البته دوست داشتیم حداقل یک تیم ایرانی دیگر هم به این افتخار دست مییافت. به نظر من استقلال و سپاهان هم شایسته رسیدن به جمع 8 تیم برتر آسیا بودند ولی قرعه به نام ما افتاد تا بتوانیم نماینده شایستهای برای فوتبال ایران باشیم و به این افتخار هم رسیدیم.
مس کرمان در مرحله حذفی مسابقات مقابل ما بازی بسیار خوبی انجام داد و به سختی توانستیم از سد آنها بگذریم. مس تیم شایسته و خوبی بود ولی از این مرحله یک تیم باید صعود میکرد و خوشحالم که آن تیم ذوبآهن بود و حالا در جمع 8 تیم نهایی مسابقات هستیم. البته این اتفاقات میتوانست برای مس بیفتد ولی فکر میکنم خدا ما و هواداران ذوبآهن را خیلی دوست داشت.
برای رسیدن به این مرحله خیلی سختی کشیدیم. فشار مسابقات خیلی زیاد بود و در 3 جبهه میجنگیدیم و همین فشار و خستگی زیاد باعث شد لیگ برتر جام حذفی را از دست بدهیم. ما در لیگ و جام حذفی هم شانس قهرمانی داشتیم، اما خستگی بیش از حد اجازه نداد که به اهدافمان برسیم.
رسیدن به جمع 4 تیم پایانی آسیا برای ما دور از دسترس نیست، اما به قهرمانی در این مسابقات فکر میکنیم، چون برای رسیدن به قهرمانی اول باید به جمع 4 تیم برسیم، اما اگر هدفمان رسیدن به 4 تیم پایانی باشد، ممکن است حذف شویم و به همین مرحله هم نرسیم. قهرمانی در آسیا خیلی سخت است، اما ذوبآهن نشان داده که لیاقت و توانایی رسیدن به این افتخار بزرگ را دارد.
مهدی نوری
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: