افغانستان حقیقتی تکان‌دهنده

زخمی‌ها و معلولان جنگی، بیوه‌های به جا مانده از جنگ و کشته شده‌های جنگ؛ اینها واژه‌هایی هستند که مردم آلمان مجبورند اکنون بار دیگر آنها را بشنوند. واژه‌هایی که بار دیگر مردم آلمان را تحت تاثیر خود قرار داده اما از سوی دیگر دولت آلمان خواهان آن است که مردم این کشور نه تنها وجود چنین قربانیانی را درک کنند، بلکه حتی وجود چنین قربانیانی را در جهت حفاظت کشور در برابر تروریسم بپذیرند.

این در حالی است که مردم آلمان اعتقاد ندارند جنگ افغانستان با به همراه داشتن کشته و زخمی‌های بسیار و اعمال خشونت، به ایمن‌تر کردن جهان منجر خواهد شد و به همین دلیل، اکثریت آلمان‌ها اکنون مخالف این جنگ هستند.

با گذشت مدت زیادی از دو جنگ جهانی، اکنون واژه جنگ کلمه‌ای ناآشنا و غریب برای مردم آلمان است؛ به‌گونه‌ای که قهرمانان نظامی دیگر جایگاه خاصی در بین آلمان‌ها ندارند و این بهترین چیزی است که می‌توان در مورد آلمان گفت. این درحالی است که با توجه به حضور نیروهای این کشور در افغانستان، شرایط به گونه‌ای در حال پیش رفتن است که گویی صلح طلبی آلمان از بین رفته است، چرا که روند موجود نشان می‌دهد مردم آلمان دارند به شنیدن اخبار و آمار کشته شدگان در جنگ افغانستان عادت می‌کنند. اکنون و در دوران آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، جنگ افغانستان همچنان درحال انجام است؛ جنگی که با توجیه جلوگیری از دست یافتن طالبان افغانستان به سلاح‌های هسته‌ای پاکستان همچنان ادامه دارد. دفاع از جنگ چنان است که عده‌ای می‌گویند اگر کسانی خواهان خروج از افغانستان هستند، باید منتظر این مساله باشند که سلاح‌های اتمی به دست افراطیون بیفتد.

در قبال چنین استدلال‌هایی، سوالی که مطرح می‌شود این است که چرا با گذشت 8 سال از این جنگ، هنوز موفقیتی عملی به دست نیامده است؟

جنگ افغانستان کشته شدن سالانه 2000 غیر نظامی را به دنبال داشته و این آمار هر روز رو به افزایش است. این جنگ یک حقیقت است؛ حقیقتی تکان دهنده. اکنون نمی‌توان خواستار آن بود که مردم آلمان به جنگ و خبر کشته‌شدن سربازان خود عادت کنند، اما می‌توان آرزو داشت که دولت و اکثریت پارلمان صداقت داشته باشند.

این یک جنگ است، جنگی که بحق نیست،‌ جنگی که بیهوده قربانیان بسیاری برجای گذاشته است و می‌گذارد، جنگی که راه به جایی نخواهد برد، جنگی که نمی‌توان با ابزار نظامی در آن پیروز شد. / ایسنا