بدترین حادثه عمرم اتفاق افتاد

او سپس عضو تیم ملی فوتسال ایران شد و 5 سال در تیم ماند.

سپس مربیگری را برای ادامه راهش انتخاب کرد و از سال 2007 مربی دروازه‌بان‌های تیم ملی فوتسال شد.

برای امیر فراشی مهم‌ترین حادثه اتفاقی است که در سال 70 برای او افتاد و او را از فوتبال جدا کرد و به دامان فوتسال انداخت.

فراشی می‌گوید: «آن‌موقع‌ها من در تیم پیام فوتبال چمنی بازی می‌کردم.

ما حدود سه چهار ماه حسابی تمرین کردیم. یک بازی، سخت با تیم فوتبال صنایع دفاع داشتیم.

در میان بازی مهاجم حریف به طرف توپ تکل زد و کف پایش با زانوی من برخورد کرد به طوری که روی زمین افتادم و وقتی دوباره خواستم بایستم باز زمین خوردم. زانویم به شدت آسیب دیده بود.

‌این مصدومیت باعث شد که  8 ماه از میادین فوتبال دور باشم و در واقع بدترین حادثه‌ای بود که برایم اتفاق افتاد.»

بعد از این اتفاق اما فراشی کم‌کم به سراغ فوتسال رفت و در اولین حضورش در جام رمضان درخشید، 8 سال فوتسال بازی کرد و 5 سالش عضو تیم ملی بود.

او سال گذشته که به عنوان مربی، دروازه‌بان‌های تیم ملی فوتسال را در بلژیک همراهی می‌کرد، مربی دوره نوجوانی‌اش را دید.

حادثه‌ای شیرین: «آقای حق‌شناس اولین مربی من بود که خیلی چیزها را به او مدیونم.

او از من پیش آقای شمس (سرمربی تیم ملی فوتسال) حسابی تعریف کرد و گفت که به من افتخار می‌کند. دیدار با او برایم بسیار لذتبخش بود.»