کامرون ماه گذشته همراه ال گور، معاون سابق ریاست جمهوری آمریکا و فعال محیطزیست که جایزه صلح نوبل را به دلیل فعالیتهای زیستمحیطیاش دریافت کرده است، به برزیل سفر کرده بود تا در اجلاس حفظ جنگلهای آمازون شرکت کند. جنگلهای بارانی که بخش عمدهای از برزیل را دربر گرفتهاند در عین حال که ریههایی برای تصفیه هوای زمین به شمار میروند، یکی از بالاترین نرخهای تخریب جنگلها در جهان را دارند. کامرون پس از بازدید از محل احداث سد گفت، احساس میکنم داستان فیلم در دنیایی واقعی در حال رخ دادن است. بومیان اینجا مانند ناویها (شخصیتهای اصلی و طبیعتدوستی که نقش اصلی در فیلم آواتار را بهعهده دارند) مقابل هجوم فناوری ایستادهاند.
دولت برزیل معتقد است؛ ساخت این سد و مجموعه نیروگاه برقابی آن که 11 میلیارد دلار هزینه خواهد داشت، کمک بزرگی به جریان تولید انرژی سالم خواهد کرد؛ اما مخالفان این طرح معتقدند این پروژه گونههای جانوری و گیاهی بسیاری را مورد تهدید قرار میدهد و از انرژی تولید شده نیز برای تخریب بیشتر محیط این جنگلها استفاده خواهد شد.
کامرون که دغدغههای محیطزیستی و ضدیتش با سلطه غالب تکنولوژی را میتوان در آثارش و بویژه حماسه آواتار او دید، در ادامه تلاشهایش برای متوقف کردن این سد، نامهای به لوئیس ایناسیو لولا داسیلوا، رئیسجمهور برزیل نوشته و در آن آورده است: اینک شما این فرصت را دارید تا نامتان در تاریخ به عنوان یک قهرمان ثبت شود، رهبری خردمند در قرن 21 که میتواند مانع تاثیرات منفی رشد اقتصادی بر محیطزیست شود.
جیمز کامرون همچنین از کشورهای غربی درخواست کرد از این جنگلها حمایت کنند. او گفت اگر غرب و کشورهای توسعهیافته در تولید گازهای گلخانهای نقش اصلی را ایفا میکنند و حاضر نیستند از منافع خود عقب بکشند، حداقل باید به حفاظت از آنچه در مکانهایی مانند برزیل و جنگلهای آمازون، برای دفاع از سیاره ما انجام میشود، کمک کنند. در سالهای اخیر ورود هنرمندان برجسته به جبهه مبارزه با تخریب محیطزیست باعث شده افراد بیشتری از مردم دراینباره اطلاع کسب کنند و به نقش محیطزیست بیشتر پی ببرند.
پوریا ناظمی / دبیرگروه دانش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم