در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
داستانهای ابوتراب خسروی از همان مجموعه اولش «هاویه» تا آخرین مجموعه داستانش «کتاب ویران» فضاهای خاص و منحصربهفردی دارند که مخاطب میتواند آنها را دوست داشته باشد یا با آنها ارتباط برقرار نکند. اما چه طرفدار داستانهای او باشی و چه نتوانی با داستانهایش ارتباط برقرار کنی، نمیتوانی منکر تخیل قوی و شیوههای روایی خاص وی باشی.
او که پس از 2 مجموعه داستان «هاویه» و «دیوان سومنات» 2 رمان «اسفار کاتبان» و «دود راوی» را منتشر کرده، در حوزه رماننویسی هم از همان مولفههای خاص داستانهای کوتاهش بهره برد و نشان داد که تخیل ستودنیاش همچنان قوی است. آخرین مجموعه داستان او هم که پس از این 2 رمان منتشر شده پیش از هر چیز باز هم تخیل قوی او را به عنوان یک نویسنده خلاق به رخ میکشد. تخیل او در کنار تسلطش بر شیوههای روایی داستانی باعث شده تا دنیای داستانهای این نویسنده شیرازی به شکل قابل توجهی خاص و منحصر به فرد باشد. مجموعه داستان آخر ابوتراب خسروی دربر گیرنده 8 داستان کوتاه است و 171 صفحه دارد.
داستانهای این مجموعه با داستان «تفریق خاک» آغاز میشود که روایت مردی است که نمیخواهد دنیا بیاید و وارث کوشک پدرش باشد و مدام سیاهه اموال کوشک را بنویسد.
دومین داستان مجموعه «پیکنیک» است. مکان روایت رویدادها در این داستان باغی است که هر قسمتش فصل و آب و هوای خاص خودش را دارد.
مرثیه باد، تا صد، یک داستان عاشقانه، رویا یا کابوس، آموزگار و داستان ویران، 6 داستان دیگر این مجموعه را تشکیل میدهند که همه آنها هم از لحاظ فضاهای منحصر به فرد و خاص ابوتراب خسروی گونه دستکمی از 2 داستان اول مجموعه ندارند.
هرچند ممکن است این مجموعه در قیاس با مجموعه داستان دیگر این نویسنده «دیوان سومنات» نشاندهنده حرکتی رو به جلو در روند داستاننویسی این نویسنده توانا نباشد، اما تخیل جاری در داستانهایش آنقدر قوی و زیباست که خواندنش در این روزهای بهاری حسابی خستگی آدم را درمیآورد.
رضا رستمی / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: