در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
دالایی لاما در روز 17 مارس سال 1959 میلادی با 20 تن از پیروانش از کاخ خود در شهر لهاسا به طور مخفیانه خارج و پس از پیمودن مسیری سخت و دشوار راهی هند شده بود.
15 روز پس از ناپدید شدن دالایی لاما، منابع هند خبر دادند که وی وارد آن کشور شده و به نقل از همراهانش گفته بودند که این گروه فاصله لهاسا تا مرز هند را که منطقه ای کوهستانی است پیاده طی کرده بودند.
جواهر لعل نهرو نخست وزیر وقت هند، در آن روز حاضر نشده بود که بگوید آیا به دالایی لاما پناهندگی خواهد داد. نهرو مذهبی نبود و به علاوه نمی خواست که با چین دچار چالش شود.
در پی ورود دالایی لاما به هند، دولت چین «پانچن لاما» را به جای او منصوب کرد.
به دنبال فرار دالایی لاما، حدود هشتاد هزار تن از پیروانش به تدریج تبت را ترک و یا از نقاط دیگر جهان به او پیوستند.
به این ترتییب، در روز 31 مارس سال 1959 میلادی دالایی لاما ، رهبر بودائیان تبت مدتی پس از اشغال تبت توسط ارتش خلق چین از این سرزمین فرار کرد و به هند پناه آورد.
وی از آن زمان تاکنون به حالت تبعید در خارج از تبت بسرمی برد. دالایی لاما در سال 1989 میلادی جایزه صلح نوبل را دریافت کرد.
بهرام افتخاری
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: