نقد فیلم

دعوت؛ تماشای تفاوت‌ها

حالا که فیلم به رنگ ارغوان حاتمی‌کیا پس از 6 سال از توقیف در آمده و هم اکنون نیز در پرده اکران است تماشای دعوت فرصت مناسبی است تا به مقایسه این دو فیلم پرداخته و ردپای تاثیر این توقیف و شاید قهر کردن حاتمی‌کیا از سینمای همیشگی‌اش را در این فیلم درک کنیم. شاید این بار با تاکید بیشتری به این نتیجه برسیم که دعوت متفاوت‌ترین فیلم ابراهیم حاتمی‌کیاست هرچند این تفاوت لزوما معنای مثبتی ندارد.
کد خبر: ۳۱۸۰۳۷

متفاوت بودن را در دعوت هم می‌توان به ساختار روایی و فرم فیلم نسبت داد و هم به مضمون و دستمایه محتوایی کار که بر عکس کارهای قبلی حاتمی‌کیا در فضای جنگ و حال و هوای آدم‌های جنگ نیست و اساسا به سینمای دفاع مقدس ارتباط ندارد؛ در عین این‌که دغدغه‌‌های اخلاق‌گرایانه کارگردان را در این فیلم می‌توانیم به وضوح ببینیم. حاتمی‌کیا برای اولین بار شکل اپیزودیک را برای روایت قصه خود برمی‌گزیند که البته یک اپیزود از 6 اپیزود آن از فیلم حذف می‌شود که ظاهرا و بنا به گفته کارگردان به دلیل محدودیت زمانی فیلم بوده است. اگر دوست دارید این اپیزود را هم تماشا کنید می‌توانید به نسخه دی‌وی‌دی و نمایش خانگی آن مراجعه کنید.

از سوی دیگر دعوت یک تفاوت دیگر هم با آثار قبلی کارگردان دارد و آن هم استفاده از چیستا یثربی به عنوان یکی از نویسندگان فیلمنامه است. دعوت موضوع سقط جنین را در 5 اپیزود و داستان مختلف روایت می‌کند و در واقع ریشه‌ها و دلایل فردی و فرهنگی این کار را به تصویر می‌کشد. یکی به دلیل موقعیت شغلی، دیگری به علت فقر و یکی به دلیل شرایط سنی و حرف مردم و... دست به سقط جنین می‌زنند، هرچند هیچکدام از این اپیزودها پایان قطعی ندارند و راه‌حل ارائه نمی‌دهند. در واقع کارگردان قصد این را هم نداشته که دست به این کار بزند و صرفا به دلایل و عوامل فردی و اجتماعی موثر به این اقدام می‌پردازد. شما در دعوت با 5 قصه مواجه خواهید شد که برخی از آنها بویژه اپیزود آخر به نام بهار به تنهایی می‌توانست به یک فیلم بلند مستقل تبدیل شود. اگر تا به حال محمدرضا فروتن را در نقش کمدی و طنز ندیده‌اید و اگر به شیوه بازی گوهر خیراندیش علاقه دارید یا دوست دارید بازی متفاوتی از سیامک انصاری ببینید و از جنس بازی کتایون ریاحی و مریلا زارعی خوشتان می‌آید حتما دعوت را ببینید. البته فرهاد قائمیان هم بازی خوبی در دعوت داشته است. دعوت یک فیلم جدی با سوژه جدی‌تر است اما رگه‌های طنز هم در آن دیده می‌شود و اشک و لبخند در کنار هم قرار می‌گیرد. یادتان باشد که در این فیلم از توپ و تفنگ و آتش و گلوله خبری نیست و کاراکترهای اثر‌گذاری مثل حاج‌کاظم نیز در آن حضور ندارد. دعوت تلنگری اخلاقی و شرعی به جامعه‌ای است که با شتاب و سرعت به سمت سقط جنین پیش می‌رود و حاتمی‌کیا قصد داشته به گفته خود، آنها را به کشیدن ترمز این قطار افسارگسیخته برانگیزاند، ضمن این‌که دعوت این امکان را دارد که با دیدن هر اپیزود از کلیت مضمون آن سر در بیاورید و مثلا یکی یا چند تا از آنها را برای دیدن انتخاب کنید. حق انتخاب با شماست.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها