در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
ناصرخسرو قبادیانی در سفرنامه معروف خود به توصیف این قنات پرداخته و عمق چاه اصلی آن را 700 گز و طول آن را 4 فرسنگ بیان کرده و گفته است که احداث این قنات از شاهکارهای دوران کیخسرو بوده است.قطعه سفالهای پراکنده در اطراف دهانه چاه حاکی از این است که رشته قنات قصبه در واقع کانال اولیه اصلی قنات گناباد بوده که در زمان هخامنشیان حفر شده و در پی آن رشتههای دیگر در مواقع خشکسالی ایجاد شده است.
به گفته استاد رجبعلی لبافخانیکی، باستانشناس، مردم گناباد نخست قنات و بعد زندگی را در آنجا ایجاد کردهاند، چون دشت گناباد در جایی نیست که چشمهای از آن بجوشد و تردیدی نیست که نخستین گام در این شهرستان ایجاد قنات است.وی میافزاید: آبیابی، تشخیص درست چاه، مسیر شیب زمین و حتی خاکی که از آن آب میخواهد عبور کند محاسبه پیچیدهای دارد که در قنات گناباد به طور دقیق انجام گرفته است.این باستانشناس با اشاره به قنات قصبه گناباد ادامه داد: در قنات قصبه ما آببند داریم که در زمستان مثل یک سد جلوی آب را میگرفتند و آن را در سفرههای زیرزمینی ذخیره میکردند.فضای داخلی قنات گناباد دارای کانالها و تونلهای اعجابانگیزی است که با بررسیهای انجام شده روی آن حفرههایی مشخص شده است. ظاهرا این قسمتها برای قرار دادن چراغ و پیهسوز و وسایل روشنایی به کار رفته است.
چاههای قنات قصبه به دو صورت چاههای کمعمق و عمودی و چاههای عمیق و پلهای هستند، به این معنی که ابتدا هفتاد تا یکصد متری چاه عمودی حفر شده و سپس با زاویه قائمه در کف آن کانالی افقی و بلند هوا، به سمت مسیر قنات به طول سه تا پنج متر حفر شده و مقنی به تعداد هر چاه چرخی در انتهای کانالهای افقی و بر فراز چاههای عمودی استوار میکرده و خاک ارسال شده از عمق را کارگران از طنابی به طناب دیگر میبستند.
نسرین نعمتیشهری
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: