واردات چای خارجی وضعف صنعت داخلی محصول لا‌هیجان را نابود می کند

مشکلات بی‌پایان چایکاران ایرانی

رشت - ضرغام قاسمی - خبرنگار جام‌جم: علی‌رغم این که زنگ خطر نابودی صنعت چای سال‌هاست به صدا درآمده و زندگی را بر چایکاران و تولیدکنندگان این محصول سخت کرده است اما واردات آن همچنان ادامه دارد و واردکنندگانش نیز در کسب سود بیشتر تلاش خود را دوچندان کرده‌اند. تاکنون تلاش‌‌هایی از سوی مسوولان نظیر اعطای وام به کشاورزان و صاحبان کارخانه‌های چایسازی و مبارزه با مافیای چای انجام شده است، اما به دلیل ساختاری و هدفمند نبودن تلاش‌ها، مشکل همچنان باقی است، اغلب چایکاران گیلانی که زمانی کشت چای تنها منبع درآمد آنها بود، امروزه به فکر تغییر کاربری اراضی خود افتاده‌اند، هرچند که گفته می‌شود چای محصولی نیست که بتوان آن را ریشه‌کن کرد و جای آن محصولی دیگر کاشت، از سوی دیگر چون زمین‌های چای دارای شیب زیاد هستند به غیر از چای محصول دیگری نمی‌توان در آن کاشت.
کد خبر: ۳۱۳۳۵۸

یک کارشناس کشاورزی در مورد دلایل روند نزولی چای ایرانی معتقد است طی حدود نیم قرن گذشته دولت همواره برگ سبز را از باغداران خریداری و پس از فرآوری، آن را به صورت خالص یا مخلوط با انواع چای خارجی به بازار عرضه می‌کرد، در نتیجه این مسائل سبب شد تا کیفیت چای ایرانی به مرور روند نزولی پیدا کند و کشاورزان به جای کیفیت به کمیت بپردازند.

وی در عین حال تاکید می‌کند که چای ایرانی بهترین چای دنیاست، ولی به دلیل عدم دقت در چیدن برگ سبز و برداشت انبوه، کیفیت محصول کاهش می‌یابد.

رئیس اتحادیه شرکت تعاونی چایکاران کشور نیز واردات بی‌رویه و غیرمجاز، تولید بدون انگیزه و انباشت 3 دوره چای سنواتی را مشکل صنعت چایکاری کشور می‌داند و می‌گوید: نه چای ایران مشکل دارد نه چایکاری، بلکه در کار چایسازی و چایکاری مشکل وجود دارد و برای حل این معضل عزم و اراده‌ای نیز وجود ندارد.

ایرج هوسمی می‌افزاید: راه‌حل ما برای حل این مشکل، جلوگیری از واردات غیرمجاز و بی‌رویه، تعیین تکلیف برای چای انباشته شده در انبارها و تعیین متولی برای چای در چرخه تولید و تعیین جایگاه و مقام چایکار و چایساز است.

وی دلیل دیگر نزول کیفیت چای ایرانی را انحلال سازمان چای و بازخرید کردن متخصصان این سازمان می‌داند و می‌گوید: سپردن چای و چایکاری به افراد غیرمتخصص و بی‌اعتنایی به پیشنهادات چایکاران و مدیران دلسوز و دلخوش بودن به عاملان واردات غیرمجاز در روند سیر نزولی چای و چایکاری در ایران موثر بوده است.

ایرج هوسمی تاکید می‌کند: ما نه احتیاج به چای هند و سریلانکا داریم و نه محتاج کارشناسان خارجی هستیم، بلکه این مشکل و معضل باید به دست کارشناسان ایرانی حل شود.

به دلیل تعطیلی برخی کارخانجات طی چند سال گذشته، صف طولانی تحویل برگ سبز چای کشاورزان را کلافه کرده و هزینه مضاعفی بر دوش آنها گذشته است.

مهرداد لاهونی، نماینده مردم لنگرود در مجلس شورای اسلامی چندی پیش، از واردات بی‌رویه برنج و چای و مرکبات و ابریشم انتقاد کرد و گفت: براساس بند 40 قانون بودجه سال 88 تعرفه واردات محصولات کشاورزی 90 درصد پیش‌بینی شده که همچنان شاهد واردات بی‌رویه این محصولات به کشور هستیم.

وی افزود: در سفر معاون اول رئیس‌جمهوری به گیلان، مسوولیت رسیدگی به مشکلات محصولات چای و ابریشم را به عهده مسوولان محلی گذاشتند در حالی که آنان هیچ اختیاری ندارند و جلساتی که تاکنون برای حل مشکلات کشاورزان شمال کشور برگزار شده عملا هیچ مشکلی را حل نکرده است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها