در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
او با این جمله به نوعی به توقیف 5 ساله فیلم خود واکنش نشان داد و گفت این همه سال به رنگ ارغوان را در بایگانی نگه داشتند چون مسوولان به هنرمندان اعتماد ندارند. سالها پیش زمانی که حاتمی کیا فیلم موج مرده را هم ساخت با زبانی دیگر این جمله را گفت و حتی زمانی که فیلم ستایشبرانگیز آژانس شیشهای را هم میساخت بازهم از این نگرانی خود سخن میگفت.
هنرمندان شاخکهای حساسی دارند. آنها با این شاخکها قبل از اینکه حادثهای همهگیر شود آن را رصد و در آثار خود منعکس میکنند. اما اگر این آثار در معرض نمایش قرار نگیرند، کارکردهای خود را از دست میدهند. این کارکردها هم میتواند آموزشی باشد و هم اطلاعرسانی.
مثلا زمانی که کمال تبریزی سریال «دوران سرکشی» را برای تلویزیون ساخت و عواملی را که باعث میشدند یک دختر از خانه فرار کند به تصویر کشید، خیلیها گفتند که این گونه آثار حرمتها را در جامعه از بین میبرد. اما دوران سرکشی به عنوان یک اثر پرمخاطب تلویزیونی کار خود را کرد و اثر خود را هم بر مخاطب و مسوولان گذاشت و نشان داد باید سعه صدر داشت تا جامعه و تمام لایههای پنهان در مقابل دید مردم عریان شوند تا مانند یک زخم کهنه و زیرپوستی عفونتشان همه جا را نگیرد.
این اتفاق برای سریالی مانند «ساعت شنی» هم رخ داد. همه ما به یاد داریم که پخش این سریال با چه اما و اگرهایی همراه شد و خیلیها را واداشت فریاد سر بدهند که آی از خط قرمزها عبور کردید و حرمتها را شکستید... اما آنهایی که فردا را میبینند و سعه صدر دارند و با نگاه بدبینانه به دنیا و اطراف آن نمینگرند، میدانند که باید به آنهایی که شاخک حساس دارند و به اصطلاح برادری خود را ثابت کردهاند، اعتماد کرد و گذاشت آنها دیدهها و نگرانیهای خود را تا دیر نشده در آینه آثار خود منعکس کنند، که اگر چنین نباشد آثار سینمایی و تلویزیونی ما به هنرهایی خنثی تبدیل میشوند که تنها برای پر کردن اوقات فراغت به کار میآیند و تنها وجه سرگرمسازی آنها مورد توجه قرار میگیرد.
اگر اعتماد نباشد کارگردان صاحب فکر و اندیشهای مانند حاتمیکیا که توانسته با صداقت خود بین عموم مردم و خواص جایگاه خوب و قابل اطمینانی داشته باشد به ساخت فیلمی مانند دعوت روی بیاورد که نه جوابگوی نوع تفکر خودش باشد و نه بتواند مردمی را که به فیلمساز محبوبشان اعتماد کردهاند راضی نگه دارد.
بیراه نیست اگر بگوییم؛ اکران به رنگ ارغوان اعتماد به نفس حاتمیکیا را بازسازی کرد و اهدای سیمرغ بهترین فیلم از نگاه مردم به این فیلم ثابت کرد که مردم هنوز هم به سینمای حاتمیکیا اعتماد دارند و به آن علاقهمندند پس بهتر است که مسوولان هم به خواسته او احترام بگذارند و به هنرمندان اعتماد کنند.
طاهره آشیانی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: