حمید سوری، منتقد هنری نیز در ادامه این مراسم، فقدان جلالی را برای جامعه هنر و فرهنگ دشوار دانست و افزود: امروز فقط جامعه عکاسی سوگوار نیست بلکه کل جامعه هنری و فرهنگی سوگوار است و طبعا این به خاطر تلقی جلالی از عکاسی است. او درکی معاصر از عکاسی داشت. نه تنها تجربهگری را تشویق کرد بلکه خودش هم تجربهگری کرد و آثاری ممتاز آفرید که در موضوع، تکنیک و نحوه ارائه عکس معاصر بود.
همچنین مهدی فیروزان از همکاران جلالی در مجله سروش، بخشندگی را مهمترین وجه امتیاز جلالی ذکر کرد و ادامه داد: بارها بدون این که به کسی بگوید، به میدانهای جنگ رفت. در عکاسی مستند بیمحابا در تمام میادین حضور داشت. در تدریس و آموزش جایی نیست که ردپایی نداشته باشد، از موزه و عکسخانه تا مراسم مختلف عکاسی همیشه نام او وجود داشت. کتابهایی که منتشر کرد یا بانی انتشار آنها شد، کم نیستند. محمدحسن رجبی از پژوهشگران عرصه هنرهای تجسمی نیز در این مراسم عنوان کرد: جلالی در درجه اول یک ایرانشناس خردمند بود. کتاب عظیم ایران که سال 79 منتشر شد، حاصل سالها عکسبرداری از فرهنگ و مردم کشورمان است.
اکبر عالمی دیگر هنرمند حاضر در مراسم نیز تاکید کرد: گنج پیدای عکاسی ایران به سفری بیبازگشت رفت. او تاریخ، هنر و فرهنگ این سرزمین را عاشقانه دوست داشت و در 8 رشته عکاسی مدرن به معنی کامل استاد بود. محمدحسین ایمانیخوشخو، نصرالله کسرائیان، سیفالله صمدیان، اصغر بیچاره، بهمن فرمانآرا، رضا کیانیان، عباس کیارستمی، محمد رحمانیان، خسرو سینایی، داریوش شایگان، محمود کلاری، محمد چرمشیر، پیروز کلانتری و ایرج اسکندری از شرکتکنندگان مراسم بودند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم