اتحادیه اروپایی و ضرورت حسابگری

با قطعی شدن سفر 3وزیر خارجه کشورهای آلمان ، فرانسه و انگلستان به تهران مذاکرات و پیگیری های مربوط به مساله هسته ای ایران وارد دور جدیدی می شود.
کد خبر: ۳۰۵۲۳
در این خصوص موارد زیر قابل توجه است :
1- این را می دانیم که ایالات متحده به دلیل در پیش رو بودن انتخابات داخلی و یا تعاملاتی که با اروپا دارد ترجیح داده است پیگیری موضوع هسته ای ایران و اعمال فشار علیه ایران در این مورد را به اروپایی ها بسپارد.
2- دولت های اروپایی از حمله احتمالی امریکا به ایران خشنود نیستند، حداقل به دلیل آن که با رادیکالیزه شدن مناسبات و شکل خصمانه یافتن برخوردها (نوعی که امریکا به دنبال آن است) منافع اقتصادی اروپا با چالش مواجه می شود. تجربه عراق ، هر چند در مقیاس محدودتر به کشورهای اروپایی اجازه نمی دهد که روابط ، مناسبات و آینده استراتژیک خود را نادیده بگیرند.
3- دولت های اروپایی اگر چه از شروع دوره مذاکرات انتقادی در دهه 90 همواره بر چند محور تاکید کرده اند و گسترش مناسبات را در گرو رفع آنها دانسته اند ، اما از نگاه خود همواره به دنبال تغییر رفتار جمهوری اسلامی بوده اند؛ حال آن که دولت امریکا مدتی است استراتژی تغییر حکومت را دنبال می کند. وزرای خارجه اروپایی باید توجه داشته باشند که هرگونه برخورد عاری از درک متقابل باعث می شود جمهوری اسلامی ایران نیز بر مواضع خود پافشاری کند و به درخواست های اتحادیه اروپایی و یا آژانس بین المللی انرژی اتمی وقعی نگذارد قطعا اتخاذ چنین موضعی به نفع اروپا ارزیابی نمی شود.
4- این سفر ضمنا نشان می دهد که جمهوری اسلامی ایران حساسیت ویژه ای برای اتحادیه اروپایی دارد ، حساسیتی که حتی ممکن است آنها را به تعدیل شرایط و کوتاه آمدن ترغیب کند. نفس سفر بویژه با سطح موثر آن نشانگر آن است که اتحادیه اروپایی معتقد به مذاکره است . در چنین شرایطی مسوولان دیپلماسی کشور باید مراقب باشند که در مذاکرات خود، تعهداتی را قبول نکنند که مستلزم دست کشیدن از دانش هسته ای باشد. جمهوری اسلامی ایران که حداقل به دلیل اعتقادات دینی خود مخالف بهره برداری غیرصلح آمیز از نیروی اتم است ، باصطلاح حساب خود را پاک می داند و لذا باکی از محاسبه ندارد و لذا براحتی می تواند پای تعهدات مرتبط با این مقوله را امضا کند(همچنان که پیشتر کرده است) اما اگر بخواهند به بهانه کنترل یک کشور ، اصل دانش هسته ای را از او بگیرند و یا در بازرسی ها محدودیت های ملی و مذهبی کشوری را رعایت نکنند، چنین فشار غیرمنطقی برای کشورهایی با پیشینه آزادگی و عزت ، قابل درک نخواهد بود. در این شرایط مسوولان دیپلماسی باید اصل حضور در چنین پیمان هایی را منتفی سازند و هرگونه همکاری را به درک شرایط معقول و منطقی ذی نفع منوط بدانند.
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها