آدم‌ربایی، جدی‌ترین چالش امنیتی ونزوئلا‌

یک تاجر ونزوئلایی ثروتمند در جمع والدینی که برای بررسی این مساله و یافتن راهکارهای مناسب برای به حداقل رساندن احتمال ربوده شدن فرزندان‌شان در سالن اجتماعات مدرسه گرد آمده‌اند، می‌گوید: افراد کمی را می‌شناسم که حداقل یک بار ربوده شدن یکی از اعضای خانواده را تجربه نکرده باشند. او می‌افزاید: حتی مادر 65 ساله من هم یک بار در دام آدم‌رباها گرفتار آمد.

دیوید راپه و اندی چلینی، از مدیران موسسه امنیتی خصوصی Kidnap Espress که نام خود را از فیلمی در مورد اشاعه آدم‌ربایی در کاراکاس به عاریت گرفته است در این نشست حضور دارند. در این فیلم آدم‌ربایی‌های فوری که گاه در مناطق جنوبی و فقیرنشین کاراکاس به وقوع می‌پیوندند و آدم‌رباها در آن مبالغی ناچیز بابت آزاد کردن گروگان‌ها درخواست می‌کردند به تصویر کشیده شده بود.

راپه یادآوری می‌کند آدم‌‌رباها خشونت را چاشنی‌ کارشان می‌کنند تا در کوتاهترین زمان ممکن به خواست خود برسند. اگرچه 98درصد آدم‌ربایی‌ها به آزادی فرد ربوده شده منجر می‌شود اما مواردی که آدم‌رباها به دلایل مختلف از جمله یادآوری این که در صورت لزوم از آدم‌کشی هم ابا ندارند، فرد گروگان را می‌کشند هم کم نیستند.

نشست‌هایی از این دست در ونزوئلا که در حال حاضر حائز بالاترین نرخ آدم‌ربایی در سراسر جهان است طی ماه‌های اخیر به امری متعارف تبدیل شده‌ است. آدم‌ربایی در این کشور به مهم‌ترین دغدغه نیروهای امنیتی تبدیل شده است و حتی نرخ بالای قتل را پشت سر گذاشته است.

تنها در کاراکاس هر هفته 40 مورد قتل به وقوع می‌پیوندد. اگرچه این آمار در نوع خود در سراسر جهان بی‌نظیر است اما وقتی پای آدم‌ربایی به میان می‌آید اعداد و ارقام مربوط به قتل رنگ می‌بازند. هر روز در کاراکاس بین 7 -‌6 تا مورد آدم‌ربایی رخ می‌دهد. پلیس معتقد است از هر 10 مورد آدم‌ربایی 4 مورد اساسا گزارش نمی‌شود و به همین دلیل نرخ واقعی آدم‌ربایی به مراتب بالاتر از اینها برآورد می‌شود.

نتیجه یکی از تحقیقات اخیر موسسه نظارتی دادگستری ونزوئلا از وقوع سالانه حداقل 9 هزار مورد آدم‌ربایی در ونزوئلا حکایت دارد. برخی از کارشناسان امنیتی این کشور اعتقاد دارند زمان برخورد خصمانه با گروه‌های جنایتکار سازمان یافته که امنیت کشور را به چالش کشیده‌اند،‌ فرا رسیده است اما مشکل اینجاست که این گروه‌ها در پاره‌ای موارد به عمق دستگاه‌های امنیتی و نظامی هم رسوخ کرده‌اند. هوگو چاوز، رئیس‌جمهور ونزوئلا یکی از منتقدان سرسخت افزایش آمار آدم‌ربایی در این کشور و اهمال نهادهای امنیتی در مقابله با این پدیده است. چاوز حتی احتمال مداخله ارتش برای حل این بحران را رد نکرده و از آن به عنوان آخرین راهکار یاد کرده است.

پارلمان تحت کنترل هواداران چاوز اوسط سال گذشته میلادی پرداخت پول به آدم‌رباها را غیرقانونی اعلام کرد و خانواده افراد ربوده شده را ملزم کرد موارد آدم‌ربایی را به پلیس اطلاع دهند، اما مردم که به توانمندی دستگاه‌های امنیتی اعتماد ندارند، ترجیح می‌دهند خودشان مشکلات‌شان را حل کنند.

آدم‌ربایی به حدی در ونزوئلا فراگیر شده که آخرین نشست سال 2009 کابینه این کشور به بررسی این مساله اختصاص یافت. با این حال مردم امیدی به حل این مشکل در کوتاه مدت ندارند و تا زمانی که دولت به این بحران پایان دهد ترجیح می‌دهند نظر آدم‌رباها را تامین کنند.

منبع: تایم