«پاتریس اورا» از چگونگی صعود دشوار فرانسه به جام‌جهانی می‌گوید

خروس‌ها باز هم مدعی هستند

فرانسه صعود سختی به مرحله پایانی جام‌جهانی فوتبال 2010 داشت و فقط با عبور از مرحله پلی‌آف مسافر آفریقای جنوبی شد و تازه بر سر صحت و درستی این صعود نیز شک‌ها و بحث‌هایی اساسی مطرح است. با این حال پاتریس اورا، مدافع چپ نفوذی و فنی و انفجاری آبی‌ها که عضویت باشگاه منچستریونایتد را دارد معتقد به صلاحیت آنان برای این صعود است. شاید هم او در دل امید دارد که فرانسه همان‌طور که در جام‌جهانی قبلی برخلاف تمام پیش‌‌بینی‌ها نایب‌قهرمان شد، 7 ماه بعد در آفریقای جنوبی فراتر از همه باورها ظاهر شود. قدر مسلم این که «اورا» به نسل جوان‌تر راه یافته به اردوی ملی فرانسه شامل گورکا، ژیناک، سانیا، کلیشی، نصری، دیارا، تولالان و البته لوریس و بنزما بسیار اعتقاد دارد و می‌‌گوید با آنها می‌توان مقابل بزرگان ایستاد و شگفتی خلق کرد.
کد خبر: ۳۰۳۲۶۱

سرانجام ایرلند جنوبی را پشت‌سر گذاشتید. چه احساسی دارید؟

بدیهی است که هنوز خسته باشیم، زیرا ایرلندی‌ها بسیار قوی، جنگنده و مقاوم بودند و تا آخرین ثانیه تسلیم نشدند. البته با شناختی که از ایرلند و فوتبال بریتانیا داشتم و دارم، انتظار این قضایا را می‌کشیدم.

برخلاف ادعاهای قبل از بازی برگشت برنده این دیدار نشدید و گل تساوی بخشتان هم مشکوک و همراه با خطا بود.

در فوتبال هر اتفاقی می‌تواند بیفتد و با این حساب می‌‌شد انتظار کشید که ایرلند جنوبی در دیدار برگشت با همه توان برای کسب پیروزی بیاید. آنها چون در مسابقه رفت باخته بودند، چیزی برای از دست دادن نداشتند و همین مساله باعث شد کار گره بخورد و به وقت اضافی بکشد. ایرلند با آن بازی می‌توانست هر تیم بزرگی را ناکام کند.

چرا محاسبات‌تان در دیدار برگشت با ایرلند جنوبی به هم ریخت؟

در مسابقه رفت شرایط را بهتر کنترل کردیم. البته در آن دیدار نیز در نیمه اول خوب نبودیم و فقط در نیمه دوم به شکل لازم درآمدیم. در دیدار برگشت بازی فیزیکی و شور و انگیزه ایرلندی‌ها مجال زیادی برای اجرای برنامه‌های مورد نظر ما باقی نگذاشت. در چنان شرایطی باید بسیار خوشحال باشیم که سرانجام مجوز صعود را گرفتیم. اگر به قدرت زیاد ایرلند اعتقاد داشته باشید، ما را باید به دلیل پایاپای بودن با آنها تحسین کنید، نه این که به انتقاد بپردازید.

طرح ریموند دومنک (سرمربی تیم ملی فرانسه)‌ برای تقابل موفقیت‌آمیز با وجوه فیزیکی بازی ایرلند چه بود؟

تنها سلاح ما برای کم اثر کردن توان فیزیکی بیشتر ایرلندی‌ها تکیه بر مهارت‌های فنی‌مان بود که فزون‌تر از دارایی‌های متوسط ایرلند در این‌خصوص است. اگر با تیم ایرلند جنگ فیزیکی کنید، فقط قبر خود را کنده‌اید.

آیا با این بساط و نمایشی که در برابر ایرلند جنوبی دیدیم، فرانسه بختی برای رسیدن به مراحل نهایی در جام جهانی 2010 دارد؟

هر قدر هم که با تجربه و پرتکنیک باشید تا زمانی که از توان جسمانی لازم بهره نبرید، برنده نخواهید شدزیرا فوتبال عرصه ستیز فیزیکی شده است

بله، در این زمینه بخت قابل توجهی داریم و باز هم ما را از مدعیان اصلی بدانید. یکی از ایرادهایی که به آرایش سال 2006 ما وارد می‌شد، بالا بودن نسبی معدل سنی بازیکنان تیم و بیشتر بودن تعداد مسن‌ها و میانسالان نسبت به جوان‌ترها بود ولی دیدید که باز به فینال رسیدیم. امسال درصد و میزان این مساله تغییر کرده و تعداد جوان‌تر‌ها در اردوی ما بیش از میانسالان است، البته همان‌طور که مسابقات اخیر با ایرلند جنوبی نشان داد، فوتبال این روزها در درجه اول، میدان جنگ و ستیز است و نخستین سلاح لازم در آن، توان رودررویی فیزیکی است و تا زمانی که آمادگی جسمانی لازم را نداشته باشید، سلاح فن و تجربه برای توفیق‌تان کافی نخواهد بود.

در هر دو مسابقه رفت و برگشت با ایرلند هوگو لوریس درون دروازه فرانسه عالی ظاهر شد و درست است که در دیدار برگشت گل نسبتا آسانی از رابی کین خورد اما در سایر دقایق دو مسابقه دست‌کم فرصت 6، 7 گل مسلم را از ایرلندی‌ها گرفت. آیا بیش از حد مدیون او نشدید؟

به هر حال اینها هم جزو وظایف لوریس بود. دروازه‌بان را درون دروازه نمی‌گذارند که گل بخورد. او در مسابقات اخیر لیون با لیورپول در جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا هم نمایش‌هایی از همین دست ارائه کرده بود. خوشبختی ما در این است که استیو مانداندا را هم در میان دروازه‌بانان خود داریم و آنها می‌‌توانند از نقاط قوت فرانسه در آفریقای جنوبی باشند.

به رغم تعریف شما از جوان‌ترهای حاضر در اردوهای فرانسه، در این کشور خیلی معتقدند امثال آنری، گالاس، گوو، ابیدال، مگزس، بومسونگ و شما که دیگر آنقدرها هم جوان نیستید نقش مهم‌‌تری در تیم فرانسه ایفا می‌کنید و اگر شما ندرخشید، کشورتان هیچ شانسی در دور پایانی جام‌جهانی نوزدهم نخواهد داشت.

عکس آن هم صادق است. اگر روزی فرانسه ببازد و حذف شود، تیر انتقادات ابتدا متوجه ما می‌شود و خواهند گفت که ما باید تیم را جمع‌وجور می‌کردیم و بر اثر قصور ما همه مسائل در هم ریخته است. این مساله نشان می‌دهد که فشار روی ما چقدر زیاد است.

کیفیت لرزان و نامطمئن صعود فرانسه به دور‌نهایی جام‌جهانی 2010 از دید خیلی‌ها سند دیگری درباره لزوم برکناری دومنک از سرمربیگری این کشور است، اما شما همیشه از حامیان جدی او بوده‌اید. چرا؟

مساله حمایت و این جور چیزها نیست و من فقط گفته بودم درست نیست در حین یک مسابقه ملی مردم کشور خودمان سرمربی تیم ملی را هو کنند و من این کار را محکوم کردم. خوشبختانه تماشاگران در دو مسابقه اخیر با ایرلند تغییر رویه دادند و دائما ما و دومنک را تشویق کردند. از بین بیش از 205 کشور جهان بیشتر از 32 تیم به دور پایانی جام‌جهانی نمی‌رسند؛ بنابراین جا دارد تمامی ابزار و افراد از جمله تماشاگران برای رسیدن به این مقصد با هم متحد شوند و یکدیگر را تضعیف نکنند و برعکس حامی هم باشند تا یک کشور بتواند در مهم‌ترین فستیوال فوتبال دنیا حاضر باشد.

آیا این که در گروه انتخابی‌تان بعد از صربستان دوم و به پلی‌آف ارجاع شدید، یک نوع سرشکستگی برای فوتبال فرانسه نیست؟

خیر، صربستان تعدادی از بهترین فوتبالیست‌های فعلی اروپا را دارد. ما از وقتی در هر دو مسابقه رفت و برگشت با لیتوانی برنده شدیم فهمیدیم که حداقل دستاوردمان رتبه دومی گروه و ارجاع به پلی‌آف خواهد بود. با وجود این تا آخرین لحظه به تعقیب صرب‌ها ادامه دادیم تا اگر کم ‌آوردند جای آنها را در صدر جدول بگیریم و صعود‌کننده مستقیم باشیم. حتی تا شب آخر که اتریش را در پاریس 3 بر یک بردیم، این امید وجود داشت؛ اما وقتی کار پرتغال، روسیه و یونان هم مانند ما به پلی‌آف می‌کشد، نباید حضور در این مرحله را دون‌ شان یک تیم بدانیم. مهم، صعود به دورنهایی بود که به آن نایل شدیم.

وصال روحانی
منبع: Fifa.com / نوامبر 2009

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها