داستان‌های خواندنی یک نویسنده دوست داشتنی

می‌دانم که زیاد نباید در مورد خود علی خدایی بنویسم و بهتر است که قبل از هرچیز یکراست بروم سراغ داستان ‌های نویسنده‌ای که روایت‌های داستانی‌اش متمایز است و شخصیت‌های آثارش رنگ و بوی خاص خودشان را دارند. ولی هر کاری می‌کنم، نمی‌شود.

انگار باید از خود علی خدایی شروع کنم و حتما بنویسم که او آدم دوست داشتنی‌ای است، این را من که یکی دوبار بیشتر او را ندیده‌ام آن هم در جشنواره‌های داستانی اصفهان نمی‌گویم. همه آنهایی که هر از گاهی در مورد او یا داستان‌هایش مطلبی نوشته‌اند، به همین ویژگی دوست داشتنی بودن او اشاره کرده‌اند. نویسنده‌ای که زیاد می‌خواند، بسیار خوش برخورد است و البته عاشق شهرش اصفهان.

خدایی پیش از این که «کتاب آذر» را در آخرین ماه پاییز روانه بازار کند، دو مجموعه از داستان‌هایش را منتشر کرده بود که هر دو مجموعه هم چه در زمان انتشار و چه در سال‌هایی که از انتشار آنها گذشته جزو مجموعه‌های دوست‌داشتنی معاصر بوده‌اند.

«از میان شیشه ، از میان مه» اولین مجموعه داستان او بود و «تمام زمستان مرا گرم کن» دومین مجموعه داستان این نویسنده اصفهانی.

آنهایی که مجموعه‌های قبلی او را خوانده بودند، چند سالی بود که منتظر انتشار مجموعه داستان جدیدی از خدایی بودند و دوست داشتند داستان‌های جدید او را بخوانند.

حالا با انتشار مجموعه داستان کتاب آذر این فرصت مهیا شده، آن هم در روز‌هایی که خبر برگزیده شدن مجموعه داستان دومش تمام زمستان مرا گرم کن به عنوان بهترین مجموعه داستان دهه از سوی انجمن منتقدان و نویسندگان مطبوعات ایران منتشر شده است.

این روز‌ها زمان خوبی است برای این که کتاب آذر را دست بگیری و همراه شخصیت‌های دوست‌داشتنی این مجموعه شوی. مجموعه‌ای که در برگیرنده 11 داستان کوتاه است و ضرباهنگ جملاتش آنقدر دلنشین است که می‌تواند چند ساعت تو را از دنیای اطرافت دور کند و با شخصیت‌هایی آشنا کند که حسابی دوست داشتنی هستند، درست مثل خالق آنها.

رضا رستمی