سفر بی‌بازگشت اهالی رسانه

مسافران یکی یکی سوار هواپیمای 130C ارتش جمهوری اسلامی ایران شدند تا راهی چابهار شوند و مانوری را که قرار بود برگزار شود، پوشش خبری دهند. اما این هواپیما هیچ‌وقت به مقصد نرسید.

هواپیما تازه از زمین بلند شده بود که مجبور شد که مجددا به سمت تهران بازگردد. خلبان تمام تلاشش را کرد اما حادثه‌ای که نباید، اتفاق افتاد و این هواپیما در محوطه باز خانه‌های مسکونی سقوط کرد تا تلخ‌ترین روز سال 1384 شمسی رقم بخورد.در این حادثه 96 نفر از خبرنگاران، تصویربرداران و پرسنل نیروی دریایی به شهادت رسیدند و تمام ایران مثل خانواده‌های این 96 شهید در ماتم و اندوه فرو رفت.

این اولین بار بود که تعداد زیادی از اصحاب رسانه‌ ها در یک سانحه هوایی به شهادت می‌رسیدند. خبرنگاران و تصویربردارانی که سال‌های سال اخبار گوشه و کنار ایران و جهان را رصد کرده بودند و از این رویداد‌های ریز و درشت، خبر و گزارش نوشته بودند، این بار خودشان سوژه شدند تا مردم ایران برای آنها سنگ تمام بگذارند و هم تشییع جنازه باشکوهی برایشان برگزار کنند و هم نشان دهند که قدر آنها را می‌دانند.

حالا از آن سال و آن واقعه 4 سال می‌گذرد، کودکان خیلی از این شهدا 4 سال بزرگ‌تر شده‌اند و همسران و بستگانشان 4 سال پیرتر اما این حادثه هم برای آنها و هم برای مردم ایران هنوز تازه و تلخ است. حتی اگر 20 سال از آن واقعه بگذرد باز هم مرور سفر بی‌بازگشت همکارانمان تلخ تلخ تلخ است.

رضا عظیمی