در بیانیه پایانی این اجلاس، ضمن تاکید بر طراحی الگویی تازه برای اقتصاد جهانی که تضمین کننده رشد اقتصادی باشد، آمده است: اکنون که بحران جهانی اقتصاد فروکش کرده است، تجارت جهانی نمیتواند به الگوهای پیشین بازگردد.
رهبران 21 کشور عضو این اجلاس همچنین از کشورهای جهان خواستهاند برای دست یافتن به رشد اقتصادی ِ « قوی، تحمل پذیر و متوازن » بکوشند و آن سیاستهای اقتصادی را به خدمت گیرند که برای تمامی بخشهای جامعه، از جمله زنان و صاحبان مشاغل کوچک، فرصتهای شغلی ایجاد کند.
رهبران اپک در بیانیه پایانی خود افزودند: ما قاطعانه هرگونه سیاست حمایتگرانه داخلی را رد می کنیم و بر تعهد خود به آزاد نگه داشتن بازارها و خودداری از ایجاد موانع جدید در راه سرمایه گذاری یا مبادله کالا و خدمات تاکید می ورزیم.
آنها همچنین موافقت کردند تا زمان مشاهده شواهد خروج از دوران رکود اقتصادی، در کشورهای خود به اجرای سیاست های محرک مالی ادامه بدهند.
از برخی مقام های حاضر در این مذاکرات نقل شده است که در شرایط فعلی باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا و هو جینتائو همیتای چینی او اجلاس کپنهاگ را محیطی برای آغاز یک روند مذاکرات می دانند و نه یک نقطه پایانی برای مذاکرات.
با این وجود پس از دو روز گفتگو رهبران 21 کشور عضو این اتحادیه منطقه ای که کشورهای حاشیه اقیانوس آرام، از جمله در آمریکای شمالی و جنوبی را نیز دربر می گیرد، قول دادند تا در جهت دستیابی به یک نتیجه جاه طلبانه در اجلاس سازمان ملل متحد (در شهر کپنهاگ دانمارک) تلاش کنند.
هر چند تلاش هایی صورت گرفته بود تا موازینی جهت ابراز تعهد به کاهش تولید گازهای گلخانه ای در بیانیه نهایی اجلاس گنجانده شود اما این تلاش ها به نتیجه نرسید و بیانیه پایانی عمدتا به موازینی جهت ترغیب سیاست های پایدار و ماندگار رشد اقتصادی اختصاص یافت.
یکی از مواردی که در پیش نویس بیانیه مشترک اجلاس مطرح شده بود و به بیانیه نهایی راه نیافت، تعهد به کاهش تولید گازهای گلخانه ای تا سال 2050 بود.
این رهبران تصمیم گرفتند تا مذاکرات تجارت جهانی دوحه را که پس از برگزاری ده جلسه کماکان بی نتیجه مانده (آخرین اجلاس در تابستان سال 2008) را در سال 2010 به نتیجه و اتمام برسانند.
بی بی سی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم