3ماه از تیم ملی کنار رفتم

آبتین از کودکی ورزش می‌کرد. ابتدا کاراته و تا دان 2 پیش رفت. مدتی هم ژیمناستیک کار می‌کرد اما سرانجام در سال 1378 در کلاس‌های آموزش تیراندازی با کمان فدراسیون ثبت نام کرد و به قول خودش وقتی کمان دست گرفت فهمید که برای این ورزش ساخته شده است. او در سال 1383 به عضویت تیم ملی ایران درآمد. آبتین در مصاحبه‌ای گفته بود که چشمانش آستیگمات است . او نمره چشم راستش را 5/0 و چشم چپش را 75/0 اعلام کرده بود. با این وجود در مسابقات تیراندازی از عینک و لنز استفاده نمی‌کند. آبتین در رتبه بندی فدراسیون جهانی تیراندازی با کمان (فیتا) صد و دومین تیرانداز ریکرو دنیا به حساب می‌آید.

آبتین در مسابقات جایزه بزرگ آسیا در تهران ناموفق بود. سرانجام در مسابقات فرانسه با تصاحب مدال نقره، در رده دوازدهم جدول رده‌بندی فدراسیون جهانی قرار گرفت و موفق به کسب سهمیه المپیک پکن شد.

بهترین خاطرهاش همانطور که حدس می‌زدیم، به گرفتن سهمیه المپیک باز میگردد: هدفم در تمام این مدت راه یافتن به المپیک بود و بالاخره توانستم این افتخار را برای کشورم کسب کنم. در تیر ماه سال 1387در مسابقات جهانی فرانسه، درست یک ماه و نیم قبل از المپیک پکن توانستم مقام دوم این مسابقات را کسب کنم و سهمیه شرکت در المپیک را بگیرم.

اما بر خلاف حدس ما، بدترین خاطره نجمه، به شکست در پکن باز نمی‌گردد، بلکه به اختلافی باز می‌گردد که او با مربی تیم ملی پیدا کرد: بعد از المپیک با مربی‌ام دعوایم شد. از تیم ملی برای مدت سه ماه فاصله گرفتم و دوباره برگشتم. خدا را شکر در حال حاضر مشکل من و مربی حل شده و مساله‌ای نداریم.

از علت این اختلاف که میپرسیم پاسخ می‌دهد: اصلا دوست ندارم که این بحث به مطبوعات کشیده شود. هر چه بوده گذشته و مهم این است که ما دوباره کارمان را از سر گرفته‌ایم و به افتخار آفرینی‌های بیشتر فکر می‌کنیم.