دوومیدانی که شاید به جرات بتوان گفت یکی از مهجورترین رشته های ورزشی در ایران است ، در دیگر کشورها طرفداران زیادی دارد.
کد خبر: ۲۹۱۴۴
در بازیهای معتبر جهانی ورزشگاه ها مملو از جمعیت می شوند و کانال های تلویزیونی مسابقه ها را زنده پخش می کنند.
در حالی که در کشور ما حتی خیلی ها نمی دانند که پرتاب دیسک یا 800متر یعنی چه ؛ اما ورزشکاران این رشته با وجود تمام بی مهری هایی که در قبال آنها صورت می گیرد با انگیزه و اعتماد به نفس بسیار بالایی تمرین می کنند. چند ساعت پیش از پرواز تیم برای شرکت در پانزدهمین دوره رقابت های قهرمانی آسیا که در فیلیپین برگزار می شود، به محل تمرین آنها در مجموعه شیرودی رفتیم ؛ جایی که آخرین تلاشها برای رویارویی با رقیبان قدر آسیا دیدنی تر از همیشه به نظر می رسید وارد پیست دوومیدانی شیرودی که می شوی سرت گیج می رود. اینجا می توانی رد هر موجود زنده و غیرزنده ای را بگیری . چیزی حدود 200 تا 300 نفر داخل زمین هستند. در گوشه ای از زمین ، ورزشکاران پرش با نیزه وسایلشان را آماده می کنند. کمی آن طرف تر گروهی 35نفره از پسربچه هایی که ده ، دوازده ساله به نظر می رسند، بدون توجه به حرف مربی شان به سر و کله همدیگر می زنند. یک قسمت از زمین مختص ورزشکاران معلول و نابیناست ، یک سری وسط پیست با هم چاق سلامتی می کنند و سه ، چهار نفری هم از میله های دروازه آویزان شده اند و بالا و پایین می روند. کم کم دارد یادمان می رود که برای چه اینجا آمدیم ؛ در این شلوغی ، پیدا کردن ملی پوشان دوومیدانی کار حضرت فیل است . ما همچنان مستاصلیم تا این که یکی از همراهان تیم به دادمان می رسد و می گوید که بچه ها تا چند لحظه دیگر با لباسهای یکدست وارد زمین می شوند. امروز آخرین جلسه تمرین های تیم ، پیش از اعزام به فیلیپین است ؛ اما این تمرین بیشتر جنبه تشریفاتی دارد، چون روز آخر تمرین های تیم ، فقط به خبرنگاران ، عکاسان و دوربین های تلویزیونی اختصاص دارد. یواش یواش سر و کله بچه ها یکی یکی پیدا می شود. عباس صمیمی ، قهرمان پرتاب دیسک ایران و آسیا که تقریبا شناخته شده ترین ورزشکار دوومیدانی است ، اول از همه جلوی دوربین قرار می گیرد و از آمادگی تیم پیش از اعزام به فیلیپین می گوید؛ هرچند از این طرف ، هم تیمی هایش بخصوص علی فیضی و عبدالغفار سقر که از بقیه شلوغ ترند، مدام سعی دارند به نحوی او را بخندانند تا به قول معروف جلوی دوربین تپق بزند، اما نه ، او حرفه ای تر از این حرفهاست . پس از عباس ، ورزشکاران دیگر هم یکی یکی جلوی دوربین های تلویزیون و ضبط صوت خبرنگاران روزنامه ها قرار می گیرند. پس از تمام شدن مصاحبه ها، آقای حمید سجادی ، مربی تیم سراغ بچه ها می رود و از آنها می خواهد که آخرین تمرین ها را پیش از پرواز انجام بدهند؛ البته این دستور، فقط شامل حال دونده های تیم می شود و ورزشکاران پرتاب دیسک و پرتاب وزنه از این قاعده مستثنا هستند. رکوردگیری را خود آقای سجادی انجام می دهد که از چهره اش پیداست می توان به این تیم امیدوار بود. بچه های تیم دوومیدانی برای اردوی شبانه روزی خود را برای شرکت در پانزدهمین دوره رقابت های قهرمانی آسیا، از روز اول شهریور ماه در آکادمی المپیک در مجموعه ورزشی انقلاب شروع کردند. اردویی که تا بیست و سوم شهریور ماه طول کشید ؛ اما آیا 23روز اردو برای شرکت در این رقابت ها کافی است؛ حمید سجادی می گوید: درست است که ما فقط 23روز در اردو بودیم ؛ اما پیش از آن هم اردوهای مقطعی داشتیم ؛ مثلا اوایل تیر ماه یک اردوی 10روزه در استان ساری برگزار شد. از طرفی مسابقه های لیگ دوومیدانی و همچنین تمرین های اختصاصی ملی پوشان در باشگاه هایشان به آمادگی هر چه بیشتر بچه ها کمک کرد. نکته جالبی که در برگزاری این اردوها به چشم خورد، نبودن یک زمین اختصاصی مناسب در تهران برای تمرین های بازیکنان پرتاب دیسک و وزنه بود. همین مساله باعث شد گروهی از ورزشکاران این رشته برای حفظ آمادگی بدنی ، راهی اصفهان شوند و در زمینهای آنجا تمرین کنند؛ اما رشته های دیگر هم وضع چندان خوبی نداشتند؛ چرا که مسوولان پیست مجموعه شیرودی فقط روزهای زوج را به دوندگان اختصاص می دادند. آن هم نه فقط دوندگان تیم ملی بلکه همه ورزشکاران و همین باعث شد آه ملی پوشان به آسمان برسد. گذشته از همه اینها، موضوع جالب دیگری هم بر جو تیم تاثیر گذاشت و آن چیزی نبود جز خبر آمدن امین نیکفر برای شرکت در مسابقه های فیلیپین . امین که از دوران کودکی ساکن امریکا بوده یکی از پرتابگران خوب وزنه به شمار می آید. همین مساله باعث شده که سال گذشته به تیم امید امریکا دعوت بشود؛ اما پدر امین وقتی علاقه شدید او را به حضور در تیم ملی ایران می بیند با یکی از مسوولان دوومیدانی تماس می گیرد و موضوع را با آنها در میان می گذارد، بعد هماهنگی های لازم صورت می گیرد و امین برای اولین بار پس از سفر به ایران ، وارد تیم دوومیدانی می شود اگر چه امین نمی تواند فارسی صحبت کند ولی به گفته اعضای تیم ارتباط خیلی خوبی با همه برقرار کرده است ؛ البته امین در حال حاضر در ایران نیست و قرار است در فیلیپین به بقیه اعضای تیم ملحق شود. درضمن او یکی از امیدهای کسب مدال و سهمیه المپیک به شمار می آید. بجز امین ، 14نفر دیگر تیم ایران را در این بازیها همراهی می کنند که عبارتند از: عباس صمیمی (پرتاب دیسک) ، علی فیضی (ده گانه) ، سجاد مرادی (800متر) ، احسان مهاجر (800متر) ، احمد یزدانیان (1500متر) ، ابوالفضل محمودیان (300متر با مانع) ، روح الله عسگری
(110متر با مانع) ، عبدالغفار سقر (100متر) ، محمد حاکفیان (400متر) ، امیر خیرگو (20کیلومتر پیاده روی) ، پندار شوقیان (پرش با نیزه) ، مهدی امینی ( پرش طول) ، احسان حدادی (پرتاب دیسک) و بالاخره مهدی روایی که در رشته پرش با نیزه به مصاف حریفان خواهند رفت . در این میان باوجود شایستگی همه بچه ها ، شانس رشته های ده گانه ، پرتاب دیسک ، دوی 100 متر ، 800 متر و 1500 متر برای کسب مدال از بقیه رشته ها بیشتر است . طبق پیش بینی کارشناسان ، اگر تیم براساس سوابق و نتایج دوره های پیش عمل کند ، جزو 15تیم اول آسیا می شود ؛ اما از آنجا که در این دوره پیشرفت محسوسی در کار تمامی اعضای تیم دیده شده ، در صورت کسب 2 تا 3 مدال طلا و نقره می توانیم امیدوار باشیم که در میان 10 تیم اول آسیا قرار بگیریم . به طور قطع زمانی که شما این گزارش را می خوانید بچه های ملی پوش کشورمان سرگرم پیکار با حریفان آسیایی خود هستند؛ رقابت هایی که در آن علاوه بر کسب یک مقام خوب در آسیا باید گوشه چشمی هم به گرفتن سهمیه بازیهای المپیک یونان داشت . چیزی که با وجود انگیزه بالای بچه ها ، هرگز دور از دسترس به نظر نمی رسد.