7 سال زمان برای هضم آدامس

این در حالی است که براساس نتایج به دست آمده از روش‌های تشخیصی کولونوسکوپی و اندوسکوپی هیچ شواهدی مبنی بر وجود آدامس بلعیده شده در سیستم گوارشی این گروه از افراد یافت نشده است اگرچه گاهی قطعه‌ای از آدامس بلعیده شده در بخشی از دستگاه گوارش افراد دیده می‌شود که بیش از یک هفته از بلعیده شدن آن نگذشته است. معمولا هیچ ماده‌ای برای این مدت زمان در دستگاه گوارش باقی نخواهد ماند مگر این که به قدری بزرگ باشد که نتواند از معده خارج شود یا این که در بخشی از روده به دام افتاده باشد. برخی از ترکیبات مانند مواد شیرین‌کننده که در ساخت انواع آدامس مورد استفاده قرار می‌گیرند به راحتی در دستگاه گوارش تجزیه می‌شوند، اما ماده اصلی سازنده آدامس غیرقابل هضم است. این ماده اصلی نوعی ماده جویدنی غیر مغذی است که می‌تواند حاوی تعدادی الاستومو یا ماده رزین مانند طبیعی یا مصنوعی باشد. جالب است بدانید که این ترکیب لاستیک مانند از عملیات مختلفی که برای هضم غذا در دستگاه گوارش بدن انجام خواهد شد، جان سالم به در می‌برد و طی فرآیندی تدریجی در مقایسه با دیگر گروه‌های مواد غذایی در نهایت بدون این که به بدن آسیب برساند از دستگاه گوارش بدن دفع خواهد شد. با این وجود، این به این معنی نخواهد بود که می‌‌توانید بدون هیچ نگرانی آدامس خود را قورت بدهید. بلع آدامس توسط کودکان عادت ناپسندی است که در بلندمدت می‌تواند عوارض نامطلوبی را به همراه داشته باشد. در اثر تجمع آدامس در روده، فرد به انسداد روده مبتلا می‌شود که می‌‌تواند سلامت جسمانی او را در معرض خطر قرار دهد. متاسفانه گاهی پیش از خروج آدامس بلعیده شده از دستگاه گوارش، مواد غذایی دیگر به آن چسبیده و در نتیجه توده‌ای را در مسیر دستگاه گوارش به وجود می‌آورد که می‌تواند در عملکرد‌ آن اختلال به وجود آورد. اگرچه به نظر می‌رسد که آنچه درباره واقعیت‌های علمی متعاقب بلعیدن آدامس گفته شد، می‌تواند نقش بازدارنده‌ای در جلوگیری از این کار داشته باشد.

فرانک فراهانی جم