برخلاف ادعای واشنگتن درخصوص همکاری تهران با طالبان

پای آمریکا در میان است نه ایران

دنیس بلر، رئیس اداره اطلاعات ملی ایالات متحده این بار هم به کمک یافته‌های رسمی مقام‌هایی از دولتش در خصوص همکاری ایران با دشمن قسم‌خورده آمریکا ‌ طالبان ‌ آمد. بلر برای اثبات این ادعا به سخنان سال گذشته یکی از رهبران طالبان درخصوص ارتباط میان این گروه با تهران متوسل شد. این فرمانده طالبان در سخنانش موفقیت این گروه در برابر نیروهای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) را مرهون کمک‌های نظامی ایران دانسته بود.
کد خبر: ۲۸۱۷۵۸

با وجود این، سخنان فرمانده طالبان در این زمینه با اسناد موجود در وزارت دفاع آمریکا، اظهارات نیروهای کانادایی فعال در خاک افغانستان و تعدادی دیگر از نیروهای طالبان مغایرت دارد. براساس تمامی این مدارک و شواهد، افزایش خسارت‌های وارد شده به تانک‌های ناتو به واسطه مین‌های ضدتانکی میسر شده است که ایالات‌متحده در دهه 80 به منظور مبارزه مجاهدین افغان با نیروهای اتحاد جماهیر شوروی سابق در اختیار آنها قرار داده بود.

بلر به عنوان رئیس اداره اطلاعات ملی کشورش در پاسخ به پرسش‌‌های کمیته منتخب سنا به این اظهارات فرمانده طالبان استناد می‌کند. البته بلر پیش از این نیز در ماه فوریه سال جاری در گزارشی به این کمیته همین ادعاها را تکرار کرده بود.

در بخشی از گزارش مکتوب اداره اطلاعات ملی آمریکا، ادعا شده است که ایران در خفا از فعالیت‌های طالبان در افغانستان حمایت می‌کند و این در حالی است که سیاست آشکار این کشور، حمایت از دولت مرکزی در افغانستان است. این سازمان در تایید اظهارات و یافته‌های خود در ادامه گزارش می‌نویسد: «قدردانی طالبان از ایران برای کمک به مقابله با نیروهای ائتلافی در افغانستان، خود صحه‌ای بر این گفتار است.»

این جملات کپی برابر اصلی است از مقاله‌هایی که 14 سپتامبر سال گذشته در وب‌سایت‌ روزنامه‌های انگلیسی دیلی‌تلگراف و ساندی تلگراف منتشر شده بود، اما جملات دقیق منتشر شده در این مقاله‌ها با عنوان «ادعای طالبان درخصوص حمایت تسلیحاتی ایران از این گروه» در اینجا ذکر می‌شود: فرمانده طالبان موفقیت این گروه را در مهار نیروهای ائتلافی در افغانستان، مدیون ایران است.

در ادامه این مقاله کیت کلارک، روزنامه‌نگار انگلیسی به نقل از یک فرمانده گمنام طالبان ادعا می‌کند: «ایران نوعی از مین‌های زمینی با عنوان اژدها را در اختیار ما قرار داده است. این مین‌ها مستقیما فعال می‌شوند و البته تلفات و خسارت‌های بالایی به جا می‌گذارد.»

این فرمانده طالبان همچنین می‌افزاید: این مین‌ها در مقایسه با دیگر مین‌هایی که تنها تخریب‌های جزیی به جا می‌گذارند، توان انهدام تانک‌های بزرگ را هم دارند. در صورت پذیرش صحت و سقم این اظهارات، افشای این حقیقت که تسلیحات ضدتانک ایران نیروهای ناتو و سربازان آمریکایی را در افغانستان به کشتن می‌دهد، معادله جاری در این کشور جنگ‌زده را تغییر می‌دهد.

انفجارهای کناره جاده‌ای به استناد گزارش‌های ناتو و ایالات‌متحده نقش چشمگیری در بالا رفتن تلفات در افغانستان بازی می‌کند. در 2 سال گذشته رقم این تلفات افزایش چشمگیری داشته و این دقیقا به دلیل افزایش توان تخریبی مین‌های در اختیار طالبان است.

با این حال و براساس گزارش نهادی مسوول در پنتاگون که مسوولیت بررسی بمب‌های کنار جاده‌ای را در افغانستان و عراق به عهده دارد افزایش توان تهدید طالبان در قبال ناتو و نیروهای آمریکایی نمی‌تواند برآمده از فناوری جدیدی باشد که ایران در اختیار این گروه شبه‌نظامی قرار می‌دهد.

منشأ این فناوری نظامی، مین‌های ساخت ایتالیاست که دهه 80 در اختیار مجاهدین در افغانستان قرار گرفت. براساس گزارش پنتاگون، مین‌های ایتالیایی معروف به 6TC در مناطق تحت اختیار طالبان به وفور مورد استفاده قرار می‌گیرد. طالبان با دستکاری این مین‌ها در حقیقت بر توان تخریبی آنها می‌افزاید که برای این کار 2 یا 3 مین را با هم ترکیب می‌کند. این حرکت می‌تواند توجیه خوبی برای افزایش توان تخریب این مین‌های ضدتانک و البته افزایش تلفات نیروهای ائتلافی در افغانستان باشد.

به نظر می‌رسد فرمانده گمنام طالبان که غربی‌ها در گزارش‌های خود به او استناد می‌کنند تنها برای منحرف کردن مسیر فکری رسانه‌های غربی چنین ادعایی را درخصوص مین‌های جدید ایرانی مطرح کرده باشد.

جیسون الیوت، نویسنده کتاب «نگاهی به افغانستان» نیز که از سال 1979 بکرات به این کشور سفر کرده است بر این حقیقت صحه می‌گذارد که مین‌های ضدتانک ساخت ایتالیا به وفور مورد استفاده طالبان قرار می‌گیرد. جیسون در بخشی از این کتاب می‌نویسد: «تی.‌ان.‌تی‌های 7 کیلوگرمی آنچنان یک تانک را به هوا پرتاب می‌کنند که گویی بچه لاک‌پشتی به هوا پرتاب شده است.»

به استناد سخنان جیسون هنوز میلیون‌ها مین ایتالیایی از زمان اشغال افغانستان توسط نیروهای شوروی سابق در این کشور مدفون هستند. از 1989 تاکنون تنها 20‌هزار مین ضدتانک در این کشور خنثی شده‌ است. سند دیگری که بر استفاده طالبان از مین‌های ساخت ایتالیا دلالت دارد، تصاویری است که شبکه خبری الجزیره در یکم ماه می‌ 2007 منتشر کرد. در این تصاویر انبار مهمات طالبان در استان هلمند دیده می‌شد که مملو از مین‌های ضدتانک ایتالیایی 6 TC بود.

شبه ‌نظامیان دستگیر شده از سوی نیروهای آمریکایی در گفتگو با خبرنگار الجزیره اعتراف کرده بود که از این مین‌ها برای ساخت بمب‌های ضد تانک استفاده می‌شده است.

نیروهای کانادایی حاضر در افغانستان و مستقر در استان قندهار از اصلی‌ترین قربانیان مین‌های ضدتانک در این کشور، جنگزده هستند. بر اساس آخرین گزارش مندرج در وب‌سایت ارتش این کشور از آغاز سال 2007 تاکنون 57 تن از 81 سرباز کانادایی کشته شده در این کشور بر اثر بمب‌های جاده‌ای یا مین‌های ضدتانک جان خود را از دست داده‌اند.

سخنگوی نیروهای کانادایی حاضر در افغانستان بتاز‌گی در گفتگویی خبری تایید کرده بود که برخی تجهیزات مورد استفاده طالبان باقیمانده تسلیحاتی هستند که در زمان اشغال افغانستان توسط شوروی، مورد استفاده مجاهدین قرار گرفته است. اشاره این مقام کانادایی هم به تسلیحاتی است که در آن دوران از طریق پاکستان به دست مجاهدین افغان می‌رسید. به استناد منابع اطلاعاتی کانادا در خاک افغانستان، طالبان این تجهیزات را از بازار سیاه خریداری می‌کنند.

سال‌ 2007 و 2008 نیروهای ارتش افغانستان و پلیس این کشور در استان هرات، هم مرز با ایران تسلیحاتی پیدا کردند که مین‌های ضد تانک که به گفته کارشناسان ساخت ایران بود را هم در برمی‌گرفت. در یکی از این تصاویر که شورای زنان انقلابی افغانستان آنها را به چاپ رساند تصویر 9 مین ضدتانک ساخت ایتالیا به چشم می‌خورد. یکی از مین‌های موجود قابل شناسایی نبود اما اندک شباهتی به مین‌های ساخت ایران هم نداشت.

در تصویری هم که در رسانه‌های فرانسوی پخش شد مین‌های 6TC ساخت ایتالیا و مین‌های ضد تانک 19M ساخت ایالات‌متحده مشهود بود. البته در این تصاویر تلویزیونی پلیس افغان به مارکی اشاره می‌کند که روی این مین‌ها زده شده و ادعا می‌کند این مین‌ها از ایران به افغانستان منتقل شده‌اند.

بر اساس تحقیقی که در خصوص تسلیحات یافت شده در هرات در سال‌های 2007 و 2008 انجام گرفت معلوم شد این مین‌های ضدتانک از سوی ایران در اختیار طالبان قرار نگرفته بلکه این تسلیحات می‌توانند در دهه‌های 90 در اختیار مجاهدین افغان قرار گرفته باشند یا به نیروهای شمالی اهدا شده باشند اما در هر صورت، هدف طالبان افغانستان آن هم پس از سال 2001 نبوده است.

فیل گیرالدی، از اعضای سابق آژانس اطلاعات مرکزی ایالات‌متحده که کارشناس ایران محسوب می‌شود بر این باور است که بیانیه اداره اطلاعات کشورش در خصوص فعالیت ایران در افغانستان چندان موشکافانه نیست. او در این خصوص می‌گوید، اگر متن اصلی این تجزیه و تحلیل‌ها درخصوص ایران را بخوانید متوجه می‌شوید که نوعی پیش‌بینی دیوانه‌وار است.

مترجم: سارا معصومی/ منبع: آسیاتایمز

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها