میان خواندن و فهمیدن، فاصله، بسیار است.
قرآنخوانی، چیزی ست؛ و قرآن دانی، چیزی دیگر.
قرآن، آینه وحیانی ماست؛
و چه خوش ست که انسان، خویش را در آینه خویشتن باز بنگرد و اصلاح کند و حالش را، تحول بخشد و زاویه فهمش را، تغییر دهد: هر کس، به قدر فهمش، فهمید مدعا را...!
ابوالقاسم حسینجانی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم