jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۲۷۷۳۱۰   ۰۹ شهريور ۱۳۸۸  |  ۰۰:۰۳

حسین علیزاده، نوازنده، موسیقیدان و آهنگساز سرشناس کشورمان را بیشتر ایرانیان می‌شناسند و با نوای سه‌تار او آشنا هستند.

ما ایرانیان با نوای تار او خلوت خود را عمق می‌بخشیم و دل به ضربه‌های تار او می‌دهیم تا برای لحظه ای هم که شده از دنیای وانفسای امروز گریزی به رازهای درونی بزنیم و دنیای درون را جلا دهیم. علیزاده را بیشتر با کنسرت‌هایش می‌شناسیم و واقعیت این است که کمتر نام او را به عنوان آهنگساز فیلم یا سریال دیده‌ایم اما مخاطبان جدی تلویزیون به یاد دارند که این موسیقیدان‌ سرشناس با نواها و ملودی‌های خود سریال «زیر تیغ» ساخته محمدرضا هنرمند را دیدنی‌تر کرد. اکنون با این ذهنیت حسین علیزاده بار دیگر به تلویزیون آمده است و با نواهای خود سریال «در چشم باد» را در مقابل دیدگان مخاطب گسترانده است تا با او تاریخ معاصر را ورق بزند. تاکنون آنچه که مسعود جعفری‌جوزانی در سریال در چشم باد به نمایش گذاشته است داستان چند نفر از یاران میرزا کوچک جنگلی است که پس از شکست نهضت جنگل با مشکلات و سختی‌های زیادی از شمال کشور راهی تهران می‌شوند. آنچه تاکنون در این سریال پر رنگ جلوه کرده است طراحی صحنه، چینش ابزار صحنه، طراحی گریم، فیلمبرداری و... است. اینها چیزهایی است که به چشم می‌آید و عموم مخاطبان از دیدن این تصاویر به حظ بصری دست می‌یابند البته ما در این مطلب قصد نداریم داستان و نوع روایت قصه و کارگردانی در چشم باد را نقد کنیم مبارزات جنگلیان با قزاق‌ها، مهاجرت خانواده ایرانی و حسام‌خان از شمال به تهران پر بود از لحظات تکان‌دهنده‌ای که کارگردان باید با تصاویر، نوع دکوپاژ، نوع بازی و تدوین تلخی این لحظات را به کام مخاطب می‌چشاند اما واقعیت این است که هیچ‌کدام از این ابزارها تاکنون نتوانسته‌اند به‌اندازه موسیقی سریال در چشم باد به روایت داستان تلخ زندگی مهاجران شمال به تهران این سریال کمک کنند. علیزاده در این سریال نت‌هایش را چنان آرام کنار هم چیده و رنگ‌آمیزی سازهایش را چنان هوشمندانه انتخاب کرده است که هیچ‌کدام از آنها فریاد نمی‌زنند و بیداد نمی‌کنند که آی مردم ما را هم بشنوید، ما آمده‌ایم تا به تصاویر کمک کنیم تا کارگردان حرفش را به شما بزند و شما را با خود همراه کند. در اوج درگیری‌های درونی و بیرونی سکانس‌ها جایی که تصاویر از بیان درونی ترین حس صحنه واماند‌ه‌اند، سازی نوای خود را کوک می‌کند و به بیننده این هوشیاری را می‌دهد که فارغ از همه رنگ و لعاب‌های صحنه به اتفاق واقعی بنگر. با نگاهی به موسیقی سریال‌های زیر تیغ و درچشم باد متوجه می‌شویم که آهنگساز این سریال‌ها با آن‌که به صورت حرفه‌ای و مدام برای سینما و تلویزیون موسیقی می‌سازد اما به این نکته مهم کاملا واقف است که آهنگ یک اثر تلویزیونی باید تکمیل‌کننده تصاویر باشد نه این‌که جای خالی تصاویر را پر کند. علیزاده با موسیقی‌ای که برای سریال در چشم باد ساخته است، نشان داده که اصل کارش احترام به هوشمندی مخاطب است به همین دلیل سازهایش را بی موقع کوک نکرده است.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
وضعیت قرمز گیشه

سینما سال جدید را هم با بحران شروع کرده و ظاهرا مردم هنوز رغبتی به فیلم دیدن ندارند

وضعیت قرمز گیشه

پیشخوان

بیشتر