برگی از تاریخ : استقلال قبرس

جام جم آنلاین - 43 سال پیش ، در روز 16 اوت سال 1960 میلادی ، جزیره قبرس به یک جمهوری مستقل تبدیل شد.این واقعه یک رویداد منحصر به فرد در تاریخ این جزیره مدیترانه ای با تاریخ چند هزار ساله محسوب می شود که یونانیان

کد خبر: ۲۷۷۱۲

قدیم این مکان را قلمرو آفرودیت [ونوس] تلقی می کردند.

جزیره قبرس در فاصله 85 کیلومتری سواحل سوریه واقع شده و از لحاظ جغرافیایی جزو منطقه خاورمیانه محسوب می شود.
در عصر باستان جزیره قبرس تحت استعمار یونانی ها ، فنیقی ها ، آشوری ها ، پارس ها ، اقوام هلنی و مصری ها بود.
سرانجام در سال 58 قبل از میلاد این جزیره به تصرف رومی ها درآمد.
ریچارد شیردل ، در زمان جنگ های صلیبی جزیره قبرس را از امپراتوری بیزانس جدا کرد و آن را به گی دولوزینیان پادشاه سابق بیت المقدس داد تا غم شکست از سلطان صلاح الدین و از دست دادن بیت المقدس را فراموش کند.

در سال 1489 میلادی ، یک بازمانده لوزینیان ، کاترین کورنارو جزیره قبرس را به جمهوری ونیز فروخت اما جمهوری ونیز توجه چندانی به قبرس نشان نمی داد و ساکنان جزیره به راهزنی دریایی روی آوردند.

در اول ژوییه سال 1570 میلادی به فرمان سلطان سلیم دوم ، عثمانی ها در بندر لارناکا پیاده شدند و تحت فرماندهی لله مصطفی نیکوزیا مرکز جزیره و سپس سراسر قبرس را تصرف کردند.
این واقعه سر و صدای فراوانی در اروپا ایجاد کرد و ناوگان های دریایی کشورهای اروپایی برای تصرف مجدد قبرس به جنگ امپراتوری عثمانی آمدند.
علی رغم شکست نیروی دریایی امپراتوری عثمانی از ناوگان های کشورهای اروپایی در 7 اکتبر سال 1571 میلادی در لپانت ، قبرس تحت تسلط امپراتوری عثمانی باقی ماند.
پس از احداث کانال سوئز ، دیسراییلی نخست وزیر انگلستان تصمیم گرفت از جزیره قبرس به عنوان یک پایگاه پشتیبانی برای حفاظت از تردد کشتی ها در کانال استفاده کند.

به این ترتیب سلطان وقت عثمانی در 4 ژوئن سال 1878 میلادی براساس یک پیمان که در جریان کنگره برلین امضاء شد ، جزیره قبرس را به انگلستان اجاره داد.
قبرس در سال 1914 میلادی تحت قیمومت انگلیس قرار گرفت و در سال 1925 میلادی به مستعمره این کشور تبدیل شد اما مردم قبرس برای کسب آزادی خود دست به مبارزه زدند و یک جنبش مقاومت زیرزمینی به نام «انوسیس» که به مفهوم وابستگی قبرس به یونان بود ، تاسیس شد.

لندن به سرکوب اعضای این جنبش پرداخت . یک اسقف کلیسای یونانی ارتدکس به نام ماکاریوس سوم در سال 1950 میلادی برای ریاست مذهبی جزیره انتخاب شد.

وی مبارزه جنبش «انوسیس» را از سر گرفت ، اما ترکیه برای دفاع از حقوق اقلیت ترک قبرس با آن مخالفت کرد و حاضر به پذیرش ادغام قبرس در کشور یونان نشد.
براساس توافق لندن در 19 فوریه سال 1959 میلادی قرار شد قبرس کاملا مستقل شود و یک رئیس جمهور از سوی یونانی تباران قبرس و یک معاون رئیس جمهور از طرف ترک تباران قبرس انتخاب شوند.
اسقف ماکاریوس به مقام ریاست جمهوری و فاضل فوچوک به عنوان معاون ریاست جمهوری انتخاب شدند.
در پارلمان قبرس 70 درصد کرسی ها به اکثریت یونانی و 30 درصد کرسی ها به اقلیت ترک تعلق گرفت .
به این ترتیب ، جزیره قبرس در روز 16 اوت سال 1960 میلادی استقلال خود را اعلام کرد و جمهوری مستقل قبرس تاسیس شد.

اما 14 سال بعد با توطئه حکومت سرهنگان یونان ، گارد ملی قبرس که تحت فرماندهی افسران یونانی بود دست به کودتا علیه اسقف ماکاریوس زد تا قبرس به یونان منضم شود.
ارتش ترکیه نیز به حمایت از اقلیت ترک شمال جزیره را تصرف کرد و از روز 15 ژوییه سال 1974 میلادی جزیره قبرس به دو بخش یونانی نشین و ترک نشین تجزیه شد که تا به امروز ادامه دارد.