چشم این چشمه ملی را درآوردند

چشمه دیگر که در مجاورت این چشمه قرار دارد، دارای آبی به رنگ قرمز و نارنجی و کمی ترش‌مزه است که به صورت دائمی و نشتی است و در اطرف دهانه چشمه، کمی رسوب اکسید آهن نشسته است.

این اثر در ایران بی‌نظیر است و فقط در آسیا در کشور ترکیه، مشابه آن به صورت رسوبات نمکی و فقط به رنگ سفید وجود دارد. این چشمه که پیشتر در معرض خطر نابودی بود، اواخر اردیبهشت 87 با ممارست گروه کوهنوردی لواسان و همکاری معاونت میراث فرهنگی کل کشور به عنوان دومین اثر طبیعی ملی ایران ثبت شد؛ ولی یک سال پس از ثبت آن، وضعیت این چشمه شگفت‌انگیز بسیار وخیم‌تر شده است.

به گفته شاهدان، بسیاری از چشمه‌های این پدیده طبیعی در حال از بین رفتن است و مسیرهای آب‌روی آن از سوی اهالی محلی تغییر کرده یا کاملا از بین رفته است. نادر ضرابیان، نماینده انجمن کوهنوردان ایران در لواسان و یکی از افرادی که با کوشش‌های او، این چشمه به ثبت ملی رسید، درباره وضعیت اخیر این چشمه می‌گوید: هفته گذشته برای معرفی منطقه به رسانه‌ها به سورت رفته بودم که با صحنه دلخراشی روبه‌رو شدم. بسیاری از چشمه‌های اصلی این جاذبه تخریب، آبراه‌های آن خشک یا منحرف شده بودند. منظره روز اول منطقه بشدت تغییر کرده بود و مردم محلی پس از معرفی و ثبت این اثر بیشتر به جای محافظت از منطقه، آن را تخریب کرده بودند.

ضرابیان می‌گوید: مردم محلی از خاصیت و محل این چشمه آگاهند و برای درمان به این مکان می‌آیند؛ اما به دلیل ناآگاهی، چشمه‌های اصلی را از بین برده و در آنها سوراخ‌های بزرگی ایجاد می‌کنند تا بتوانند در آن به آب‌درمانی خود بپردازند. البته ضرابیان تمام گناه را به دوش اهالی منطقه نمی‌اندازد و عامل ناآگاهی مردم را سازمان میراث فرهنگی می‌داند: سازمان میراث فرهنگی اولین مجرم است؛ زیرا به آنها گفته بودیم که باید در ابتدای کار، برنامه‌های محافظتی اثر مشخص شود و پس از آگاهی مردم محلی و آموزش آنها، گردشگر می‌تواند به منطقه وارد شود.