به گزارش روابط عمومی مرکز پژوهشها، دفتر مطالعات زیربنایی این مرکز با بیان این مطلب که نتایج حاصل از بررسی روند برخی شاخصهای مربوط به محصولات زراعی از کاهش قابل ملاحظه تولید گندم ، جو، قند، شکر و دانههای روغنی در سال 1387 در قیاس با سه سال اخیر حکایت دارد، افزود: میزان تولید چهار محصول فوق در سال 1387 نسبت به سال 1386 به ترتیب 3/48 ، 3/36، 52 و 28 درصد کاهش یافته است.
مرکز پژوهشها افزود: سیاستهای افزایش تولید باید بر پایه ابزارهایی طراحی شود که نوعی ثبات در تولید را موجب شود و افزایش تولید در یک سال با کاهش در سال بعد همراه نشود.
مهمترین یافتههای حاصل از این مطالعه همچنین بر آسیبپذیری بخش کشاورزی در مقابل تغییرات آب و هوایی و ناهماهنگی سیاستهای تجاری و تولیدی دلالت دارد، به طوری که با کاهش میزان نزولات جوی، وضعیت تولید محصولات تا حد زیادی دستخوش نوسان میشود، به نحوی که تولید گندم در سال 1387 با کاهشی به میزان 3/48 درصد مواجه بوده و در نتیجه 7/5 میلیون تن گندم با ارزشی برابر دو میلیارد و 29 میلیون دلار وارد کشور شده است.
این گزارش میافزاید: اتخاذ سیاستهایی نظیر اصلاح و تولید ارقام پرمحصول ، توسعه مکانیزاسیون ، یکپارچهسازی اراضی زراعی، اصلاح نظام فعلی قیمتگذاری و توجه جدی به عامل قیمتهای نسبی، تجهیز و نوسازی اراضی در کنار مدرنسازی شبکههای آبرسانی و به ویژه آگاه سازی تولیدکنندگان از مقادیر بهینه مصرف نهادههای تولیدی مجموعا میتواند به ارتقای بهرهوری در این بخش منجر شود.
از سوی دیگر، همزمان با تاکید بر لزوم هماهنگی سیاستهای تجاری و تولیدی، لازم است ضمن پرهیز از بخشینگری، هر گونه تغییر در نرخهای تعرفه واردات محصولات کشاورزی (به ویژه کالاهای حساس و استراتژیک) با هماهنگی کامل دستگاه(های) ذیربط و در قالب کمیسیون ماده 1 قانون مقررات صادرات و واردات مطرح، پیگیری و عملیاتی شود تا از این طریق از تحمیل هر گونه ضرر و زیان به نظام تولید داخل ممانعت به عمل آید.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم