کارکرد شرکتهای خدمات انرژی

ارزیابی روند مصرف سوخت و وضع تولید و ذخایر شناخته شده قابل استحصال نفت خام در ایران نشان می دهد که دوام ذخایر نفت خام بین 40 تا 50 سال و در صورت استفاده از بازدهی ثانویه ، در حدود 70سال خواهد بود.
کد خبر: ۲۷۰۸۵
با آن که دسترسی به منابع عظیم گاز و امکان ایجاد ظرفیت های جدید در تولید برق و دیگر حاملهای انرژی ، نگرانی نسبت به دسترسی به منابع انرژی را کاهش می دهد. با این حال ، مقادیر معتنابه مورد نیاز برای سرمایه گذاری و بهره برداری از حاملهای مزبور ، ما را بر آن می دارد تا با اصلاح الگوی مصرف و استفاده از حاملهای انرژی ، عمر ذخایرتجدید ناشدنی انرژی کشور طولانی تر گردد و به عنوان یک ضرورت و راهبرد در اقتصاد ملی ، از اتلاف منابع و سوئمدیریت در مصرف سوخت و انرژی جلوگیری به عمل آید. یکی از روشهای موثر و کارا که روند بهینه سازی مصرف انرژی را در یک کشور می تواند نهادینه کند ، راه اندازی صنعت شرکتهای خدمات انرژی است ؛ اما شرکت خدمات انرژی چیست؛ شرکت خدمات انرژی در شکل جامع و کامل خود ، شرکتی است که با هدف کاهش مصرف یا بهینه سازی مصرف حاملهای انرژی ، به تنهایی و یا با همکاری یک موسسه مالی یا سایر نهادهای سرمایه گذار ، اقدام به سرمایه گذاری در یک یا چند مجموعه صنعتی یا ساختمانی می کند. نقطه کانونی و اصلی در سرمایه گذاری با این روش ، یعنی ESCO در 3خصوصیت خلاصه می شود :
1- شرکت خدمات انرژی به طرف قرارداد متعهد می شود میزان معین و مشخصی از کاهش و بهبود مصرف انرژی را بدون هرگونه خلل به روند تولید محصول یا سطح آسایش و رفاه در صنایع و بخشهای ساختمانی ، پس از مراحل ممیزی انرژی و در یک دوره مورد توافق به مرحله اجرا گذارد.
2- جبران هزینه های سرمایه گذاری با احتساب سود منطقی کار از ناحیه هزینه های صرفه جویی شده در مصرف سوخت و انرژی در آن مجموعه صنعتی یا ساختمانی ، در یک دوره زمانی مشخص ، تامین و پرداخت می شود.
3- پس از پایان دوره قرارداد ، تجهیزات نصب شده از سوی شرکت ، متعلق به صاحب کارخانه و یا واحد ساختمانی خواهد بود. حال ، پرسش دیگری که در این ارتباط مطرح می شود ، این است که آیا می توان در ایران راه اندازی صنعت ESCO را با سایر کشورها مقایسه کرد؛ باید اذعان کرد که مدیریت نامطلوب مصرف انرژی و تلفات بالا در استفاده از حاملهای انرژی در کشورمان ، باعث شده است امکان فعالیت گسترده تر شرکتهای خدمات انرژی ، به صورت بالقوه ایجاد شود. در کشوری مانند ژاپن با آن که نزدیک به 8سال است که از ایجاد صنعت ESCO در این کشور می گذرد و این کشور که به لحاظ بهینه سازی مصرف انرژی ، در رده 5کشور اول جهان قرار دارد، طبق برآوردهای اولیه حجم قراردادهای سرمایه گذاری در قالب قراردادهای ESCO بیش از 300میلیون دلار در سال 2002 بوده است . برنامه ریزان ژاپنی ، پیش بینی می کنند حجم قراردادهای شرکتهای خدمات انرژی تا 8سال آینده دست کم یک میلیارد و 300میلیون دلار و در اندازه ایده آل تا حدود 25میلیارد دلار در سال 2010 خواهد بود. این روند با قوت و ضعف ، اما به شکل مشابه در بسیاری از کشورهای دیگر نیز در حال پیگیری است . از دیگر سو ، رشد و توسعه دانش مدیریت و مهندسی انرژی ، روند مطلوبی را در ایران طی نکرده است ، اما در عین حال ، برنامه ها و طرحهای در دست اقدام برای توسعه علوم و دانش انرژی در کشور ، نوید این واقعیت را می دهد که در کمترین زمان ممکن ، این نقیصه برطرف می شود، البته توان فعلی مدیریت بهینه سازی مصرف انرژی در کشور، چه در بخش دولتی و چه در بخش خصوصی ، تا به آن اندازه است که از دریای عظیم کار در این حوزه غافل نمانند و اقدامات بایسته و شایسته ای را در دستور کار قرار دهند ؛ اما بی تردید ما هنوز در ابتدای این راه هستیم . از جمله موانعی که در نهادینه کردن بهینه سازی مصرف انرژی در قالب صنعت ESCO وجود دارد ، ترتیبات قیمت گذاری حاملهای انرژی در کشور است که برای حل این معضل نیز بدون نیاز به تغییر برنامه در دست اجرای دولت در تعیین قیمتهای سوخت برای مصرف کنندگان ، راه حل های متعدد و قابل اجرایی وجود دارد که متولیان امر در بخشهای ذی ربط دولت ، توجه خوبی به آن داشته اند. مهم آن است که در این مقطع ، عزم جدی به ایجاد و تحقق زیرساخت های لازم در راه اندازی صنعت ESCO ، از سوی تمامی بخشهای مسوول در کشور صورت پذیرد.

بهروز پورسینا
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها