واگذاری میدان به جوان‌ترها

وحید هاشمیان سومین بازیکنی بود که به صورت رسمی (با درج مصاحبه‌ای در سایت شخصی خودش) اعلام خداحافظی کرد. او البته آرزو کرده بود روزی بتواند سرمربی ایران شود تا شاید این بار بتواند به عنوان اولین ایرانی هم به عنوان بازیکن و هم به عنوان مربی جام جهانی را تجربه کند. خداحافظی بازیکنان با تجربه از تیم ملی فوتبال اتفاق تازه‌ای نیست. خیلی از بازیکنان در ایران به صورت رسمی و با انجام یک بازی تشریفاتی از دنیای فوتبال خداحافظی کردند و تعدادی هم بدون سر و صدا کفش‌هایشان را آویختند. انجام بازی تشریفاتی در ایران برای بازیکنان با تعریف جهانی آن تفاوت‌های زیادی دارد.

مثلا محمد پنجعلی برای خداحافظی‌اش از فوتبال در یک اقدام عجیب تصمیم گرفت در حین یک بازی رسمی (ایران ـ الجزایر در فینال بازی بین قاره‌ای) از فوتبال خداحافظی کند. دیگر ستاره آن روزهای تیم ملی و پرسپولیس هم با انجام بازی ویژه‌ای از دنیای توپ گرد خداحافظی کرد.

به خاطر احمدرضا عابدزاده، مدیران پرسپولیس (و نه فدراسیون فوتبال) تیم قهرمان بوندس لیگا (بایرن مونیخ) را به تهران آوردند. اما هر چقدر بازی خداحافظی عابدزاده پرشکوه بود بازیکنان این روزهای تیم ملی فقط به نوشتن یک نامه خداحافظی اکتفا کردند.

پیش از آن علی دایی هم به علت اتفاقات بعد از بازی‌های جام جهانی آلمان بدون سر و صدا قید بازی در تیم ملی را زد و حتی از پیشنهاد انجام بازی خداحافظی هم استقبالی نکرد. حالا مهدی مهدوی‌کیا، وحید هاشمیان، علی کریمی و رحمان رضایی نسل طلایی فوتبال ایران هم ترجیح داده‌اند که جایشان را به جوان‌های دیگر بدهند.