نامزدهای نمایشی در انتخابات آرژانتین

با وجود همه این تدابیر حزب حاکم وقتی کمیسیون انتخاباتی آرژانتین روز دوشنبه نتایج اولیه انتخابات را اعلام کرد،‌ مشخص شد این حزب که در انتخابات پارلمانی سال 2005 میلادی 7 / 38 درصد آرا را کسب کرده بود تنها 25 درصد آرا را به‌دست آورده است.

یکی از مشهورترین نامزدهای نمایشی ناچا گوارا، از هنرپیشه‌های معروف آرژانتین بود که حضورش در عرصه انتخابات شور و شوقی فراتر از اعتبار و شهرت او به همراه آورده بود. گوارا بخش اعظم شهرت خود را مدیون ایفای نقش اخیرش در فیلمی موزیکال پیرامون زندگی اوا پرون، بانوی اول آرژانتین در دوره زمامداری خوان ‌پرون، رئیس‌جمهور این کشور در دهه 1940 میلادی است.

اعتبار و شهرتی که این فیلم برای گوارا به ارمغان آورد به‌خوبی گواهی بر این واقعیت بود که در آرژانتین معاصر هنوز هم همه راه‌ها به پرون‌ها ختم می‌شود. او ملکه بی‌بدیل سیاست آرژانتین بود. فقرا او را حامی خود می‌پنداشتند و محبوبیتش تا بدانجا بالا گرفته بود که پارلمان در سال 1952 میلادی لقب «رهبر معنوی ملت» را به او داد.

این روند نشان داد بزرگ‌ترین چالشی که کرچنرها با آن مواجه هستند نه از باب اپوزیسیون رسمی که به واسطه جناح متمایل به راست در درون حزب پرونیست است. میراث پرون‌ها چنان در عمق جامعه آرژانتین ریشه دوانیده است که با گذشت چند دهه هنوز هم سیاستمداران برجسته برای برانگیختن احساسات عمومی مردم دست به دامان یاد و خاطره آنها می‌شوند.

رسانه‌های آرژانتینی هر از چند گاهی اوا و کریستینا را با هم قیاس می‌کنند اما آنچا واقعا باعث می‌شود کریستینا وارث محبوبیت پرون‌ها شود سیاست‌های پوپولیستی او چون افزایش بودجه عمومی، ملی کردن منابع و در پیش گرفتن سیاست‌ ملی‌گرایانه «اول آرژانتین» در حوزه سیاست خارجی است که استقبال طبقه متوسط و فقرا را برای رئیس‌جمهور و نستور کرچنر،‌ همسرش به ارمغان آورده است.

اگرچه انتخابات یکشنبه گذشته با توجه به میاندوره‌ای بودنش و نداشتن تاثیر در موازنه نیروها در پارلمان حائز اهمیت چندانی نبود اما از نگاه تحلیلگران این انتخابات در واقع همه‌پرسی‌ای در مورد عملکرد کرچنرها و دماسنجی برای تشخیص تب و تاب حمایت از آنها در جامعه آرژانتین بود که آینده سیاسی این زوج را رقم می‌زند.

دانیلا کوردی، تحلیلگر امور سیاسی آرژانتین می‌گوید: درست بسان پرون‌ها، خاستگاه حمایت از کرچنرها طبقه کارگر است. او می‌افزاید: دلیل این حمایت موفقیت کرچنرها در مقابله با امواج سهمگین بحران اقتصادی کشور در سال 2001 میلادی بود و فقرا این مساله را فراموش نکرده‌اند.

با این همه به نظر می‌رسد فقرای آرژانتین قصد دارند حمایت خود را از کرچنرها دریغ کنند تا کریستینا که برخی از او به عنوان «ملکه» یاد می‌کنند از محبوبیتی معادل اوا برخوردار نشود.

بودجه‌های هدفمند

دولت در ماه‌های منتهی به انتخابات اقدام به اجرای برنامه‌های توسعه اجتماعی کرد، روند تکمیل پروژه‌های عمرانی به شکل محسوسی سرعت گرفت و کرچنرها از این طریق سعی کردند پیروزی حزب حاکم در انتخابات را تضمین کنند.

یکی از این طرح‌ها «صندوق سرمایه‌گذاری مضاعف» بود که در قالب آن 30 درصد مالیات بر تولید دانه سویا به عنوان یکی از اقلام اصلی تولیدی در بخش کشاورزی آرژانتین (در حدود 5 میلیارد دلار)‌ به دولت‌های محلی بازگردانده می‌شود. این وجوه برای اجرای طرح‌های عام‌المنفعه چون ساخت مدارس و بیمارستان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کرچنرها با این استدلال که دلیل فروپاشی اقتصادی آرژانتین در سال 2001 میلادی سیاست‌های اقتصادی غلط دهه 1990 میلادی بوده مداخله دولت در سیاست‌های اقتصادی را در هسته مدل اقتصادی خود قرار دادند. این خط مشی لااقل در کوتاه مدت موثر ازکار درآمد.

به اعتقاد کوردی مدل اقتصادی کرچنرها در روزهای بحران به یاری آنها آمد اما او تاکید دارد تاثیرگذاری این مدل تابعی از شرایط اقتصادی جهان و قیمت اقلام صادراتی آرژانتین از جمله گوشت، سویا و گندم است.

روزگار پرفراز و نشیب‌

درست در میانه بحران مالی جهان، کرچنرها خود را در اقیانوسی پرالتهاب یافته‌اند. دولت که به‌شدت نیازمند نقدینگی است با بالا بردن چندباره تعرفه‌های صادراتی خشم تولیدکنندگان بزرگ محصولات کشاورزی را برانگیخته است.

کرچنرها در ماه‌ مارس پا را از همه مرزهای شناخته شده برای رویارویی با طبقه ثروتمندان که مالک مزارع بزرگ صنعتی و دامداری‌های عظیم هستند فراتر گذاشتند. آن‌ها از احتمال دولتی شدن صادرات محصولات کشاورزی و دامی خبر دادند. اجرای این هدف دولت را به تنها خریدار محصولات زراعی و دامی تبدیل می‌کند و دست ثروتمندان را می‌بندد. همان‌طور که پرون‌ها در مقاطعی به خودکامگی متهم می‌شدند کرچنرها هم هر از چند گاهی توسط مخالفان به حرکت در جهت اعمال قدرت سیاسی و خودکامگی متهم می‌شوند.

با این حال کریستینا از سیاست‌های خود دفاع می‌کند. او می‌گوید 35 سال فعالیت سیاسی نکرده که وقتی به عالی‌ترین مقام اجرایی کشور می‌رسد به آرمان‌هایش پشت کند و نیازها و مطالبات اقشار ضعیف را نادیده بگیرد.

پس‌لرزه انتخابات

نستور کرچنر، رئیس‌جمهور پیشین آرژانتین و همسر کریستینا،3 روز پس از اعلام شکست حزب پروتنیست در انتخابات استعفا داد تا مانع از سقوط بیشتر حزبش شود.

نستور کرچنر قصد داشت با پیروزی در انتخابات وارد مجلس شود تا با این کار به دولت همسرش جان تازه‌‌ای را ببخشد. با این حال کریستینا با کم اهمیت جلوه دادن شکست همسرش در انتخابات، در نشستی خبری اعلام کرد این شکست بدان معناست که او باید با دیگر احزاب مصالحه کند.

کریستینا تصریح کرد این شکست فقط در بوئنوس آیرس بوده و نه کل کشور ،با این حال شکست نستور کرچنر جایگاه او را در سمت ریاست‌جمهوری متزلزل کرده است. آرژانتین در حال دست و پنجه نرم کردن با رکود اقتصادی است و سال آینده باید میلیارد‌ها دلار بدهی‌های خارجی خود را بپردازد. کارشناسان معتقدند نتایج انتخابات در آرژانتین برخی مسائل در امور سیاسی این کشور را احیا خواهد کرد و اعتبار این کشور را برای افزایش حضور سرمایه‌گذاران خارجی افزایش می ‌دهد.

افراد پیروز در این انتخابات کارلوس رویمن، فرماندار سابق سانتافه و خولیو کوبوس، معاون رئیس‌جمهور به علاوه مائوریسیو ماکری، شهردار بوئنوس‌آیرس بودند که هر سه نفر از بخت‌های حضور در سمت ریاست‌جمهوری در سال 2011 به شمار می‌‌روند.

زندگینامه

کریستینا الیزابت فرناندر ویلهلم کرچنر متولد سال 1953 در ایالت بوئنوس‌آیرس است. او در دوران تحصیل دانشگاه لاپلاتا در دهه 1970 میلادی با نستور کرچنرکه در همان دانشگاه درس می‌خواند، آشنا شد و در سال 1975 با او ازدواج کرد.

کریستینا در انتخابات عمومی اکتبر 2007 به ریاست‌جمهوری آرژانتین رسید و جانشین همسرش شد. او که تا قبل از آن سناتور ایالت بوئنوس‌آیرس در سنای آرژانتین بود اولین بار در سال 1995 با پیروزی در انتخابات مجلس ایالتی سانتاکروز وارد دنیای سیاسی شد و با راهیابی به سنای فدرال در سال 2001 یک گام به جلو رفت.

موفقیت در انتخابات ریاست‌جمهوری نقطه عطف فعالیت‌های سیاسی او بود. رئیس‌جمهور کنونی آرژانتین به واسطه رابطه خوبش با چهره‌های شاخص بین‌المللی زبانزد است اما همین مساله به علاوه تاکید او بر حمایت‌ از اقشار ضعیف نقشی محوری در محبوبیتش نزد توده‌ها ایفا کرده است.